Η τελευταία χρονιά είναι δύσκολη για όλους, έστω σε έναν βαθμό. Όλοι λίγο πολύ έχει χρειαστεί να αλλάξουμε ένα μεγάλο μέρος τη καθημερινότητάς μας. Είτε αυτό σημαίνει τις αλλαγές στον τρόπο και την ποσότητα εργασίας, είτε τον περιορισμό της ζωής μας εντός του σπιτιού, είτε τη μεγαλύτερη προσοχή που χρειάζονται τα παιδιά, όντας όλη μέρα σπίτι και απαιτώντας περισσότερη βοήθεια στα μαθήματα. 

Θα περίμενε, πάντως, κανείς ότι πάνω κάτω δεν υπάρχει διαχωρισμός στο ποιοι έχουν επιβαρυνθεί περισσότερο από την κατάσταση. Έρευνα της LeanIn, όμως, έρχεται να δείξει ότι οι γυναίκες έχουν εξουθενωθεί περισσότερο συναισθηματικά τον τελευταίο χρόνο. Μάλιστα, αυτή την περίοδο έχουν τις διπλάσιες πιθανότητες από τους άντρες να εμφανίσουν ψυχοσωματικά συμπτώματα άγχους, όπως ταχυκαρδίες και αϋπνίες. Όχι, ο λόγος δεν είναι ότι έχουν πιο ευαίσθητη ψυχοσύνθεση, αλλά ότι τις βαραίνουν περισσότερες υποχρεώσεις.  

Τι γίνεται στο σπίτι;  

Το σημείο που η ζυγαριά των υποχρεώσεων πέφτει περισσότερος στις γυναίκες είναι ξεκάθαρα το σπίτι και η οικογένεια. Συγκεκριμένα, η μέση γυναίκα φαίνεται ότι ξοδεύει 7,4 περισσότερες ώρες την εβδομάδα στην φροντίδα των παιδιών, σε σχέση με τον σύντροφό της. Αφιερώνει 5,3 περισσότερες ώρες στην φροντίδα ηλικιωμένων ή άρρωστων συγγενών. Περνάει τουλάχιστον 7 περισσότερες ώρες στις δουλειές του σπιτιού.  

Ξέρεις τι βγαίνει άμα κάνεις την πρόσθεση; Σχεδόν 20 περισσότερες ώρες την εβδομάδα σε ό,τι σχετίζεται με σπίτι και οικογένεια. Ξέρεις τι σημαίνουν 20 περισσότερες ώρες; Ότι μόνο αυτές οι επιπλέον αρκούν ώστε οι γυναίκες να είναι σαν κάνουν και μία δουλειά μερικής απασχόλησης μαζί με αυτήν της πλήρους απασχόλησής τους.  

Τι γίνεται στη δουλειά; 

Αυτά τα στοιχεία προφανώς ισχύουν σχεδόν για όλους όσους εργάζονται ανεξαρτήτως φύλου. Ωστόσο, η εικόνα τους για τις γυναίκες αλλάζει και φαντάζει πιο “βαριά”, μόλις τα δούμε συνδυαστικά με τα παραπάνω δεδομένα. 

Όπως είπαμε και στην αρχή, η καθημερινότητα και οι υποχρεώσεις μας έχουν αλλάξει. Ίσως χρειάζεται να μαγειρεύουμε περισσότερο, ίσως τα παιδιά θέλουν περισσότερη προσοχή ή βοήθεια με τα μαθήματα, ίσως προσπαθούμε να βρούμε κενά για να προλάβουμε το σούπερ μάρκετ, ίσως ακόμα και να θέλουμε να πάρουμε λίγο αέρα και να περπατήσουμε πριν την πλήρη απαγόρευση κυκλοφορίας. Ή ίσως κάτι που δεν περνάει από το δικό μας μυαλό. Σε κάθε περίπτωση, θα βοηθούσε ο εκάστοτε εργοδότης να μάς άφηνε το περιθώριο να προσαρμόσουμε το ωράριο μας στη νέα πραγματικότητα ή να δουλέψουμε πιο σπαστά.  

Ωστόσο, αυτό δεν έχει συμβεί στις περισσότερες περιπτώσεις. Το 59% των εργοδοτών αρνείται να δώσει τη δυνατότητα ενός πιο ευέλικτου ωραρίου. Έχουμε δει, αντιθέτως, πολλούς να καταργούν σχεδόν τα ωράρια και τις αργίες και να έχουν την απαίτηση ο εργαζόμενος να είναι stand by οποιαδήποτε ώρα και στιγμή. Και (προφανώς) το 69% των εργαζόμενων δηλώνει ότι κανένας δεν έχει ενδιαφερθεί να ρωτήσει για την υγεία τους -σωματική και ψυχική-, ούτε εργοδότης, ούτε προϊστάμενος, ούτε υπεύθυνος του ανθρώπινου δυναμικού.