Μήπως ξυπνάς το πρωί και το πρώτο πράγμα που βιώνεις είναι μια έντονη επίθεση άγχους και δυσφορίας; Το μυαλό σου κάνει αγώνα δρόμου από σκέψη σε σκέψη δυσκολεύοντας την ρουτίνα προετοιμασίας για την δουλειά ή την σχολή σου; Αποτέλεσμα αυτού είναι να νοιώθεις διαρκώς ότι κάτι έχεις ξεχάσει, να πηγαίνεις πέρα δώθε προσπαθώντας να βρεις τα κλειδιά, τα γυαλιά ή το κινητό σου και η μέρα να φαντάζει σαν ένα βάσανο που μόλις έχει ξεκινήσει.

Σε ένα απόσπασμα του βιβλίου του How To Be Your Own Therapist, ο ψυχοθεραπευτής Owen O’Kane, μοιράζεται μια απλή τεχνική που θα σε βοηθήσει να τα βγάλεις πέρα με το πρωινό άγχος και δεν χρειάζεται παρά μόνο ένα λεπτό για να γίνει. Όπως λέει ο ίδιος, η ψυχοθεραπεία δεν είναι μόνο η εβδομαδιαία συνάντηση με τον ψυχοθεραπευτή μας όπου λέμε τα βάσανά μας για μια ώρα και τελειώσαμε. Πρόκειται για μια παρανόηση στην οποία πέφτουν πάρα πολλοί άνθρωποι. Η θεραπεία οφείλει να γίνει τρόπος ζωής ώστε να μπορούμε και από μόνοι μας να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες που ρίχνει η ζωή στον δρόμο μας. Αν καταφέρουμε να βρούμε έναν τρόπο να πλοηγούμαστε ανάμεσα σε αυτές τις δυσκολίες αποτελεσματικά, τότε είναι που θα νοιώσουμε πραγματική ενδυνάμωση.

Λίγα λεπτά αυτό-θεραπείας την ημέρα θα μας προσφέρουν ενεργητικές τεχνικές ώστε να βρίσκουμε από μόνοι μας κάποια ισορροπία. Μια τέτοια τεχνική-άσκηση είναι και η παρακάτω.

Άσκηση γείωσης του ενός λεπτού

Η προετοιμασία για την ημέρα που έχουμε μπροστά μας έχει να κάνει με την γείωσή μας στο εδώ και το τώρα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να σταθεροποιήσουμε και να γειώσουμε το μυαλό αλλά και το σώμα μας. Να συγκεντρωθούμε επαρκώς στον εαυτό μας και να επιβληθούμε στο πιθανό μας άγχος.

Η άσκηση που μας προτείνει ο O’Kane χρειάζεται μόλις ένα λεπτό από τον πολύτιμο πρωινό μας χρόνο, μπορεί όμως και να διαρκέσει περισσότερο αν εμείς το επιθυμούμε.

Όπως γνωρίζουμε ήδη, το μυαλό μας είναι διαρκώς υπερβολικά απασχολημένο με σκέψεις, (πολλές από αυτές επιζήμιες). Ένα απασχολημένο μυαλό δημιουργεί στρες πράγμα που κάνει τον οργανισμό μας να εκκρίνει κορτιζόλη. Αυτό οδηγεί σε έντονη αντίδρασή του συμπαθητικού νευρικού συστήματος με αποτέλεσμα ο εγκέφαλός μας με την σειρά του να διολισθαίνει σε μια “κατάσταση απειλής”: αναμένει να βιώσει κίνδυνο ή πόνο, οπότε ετοιμάζεται για έντονη δράση. Αυτό οδηγεί σε εντονότερη αντίδραση των ορμονών, πράγμα που μας κάνει να βυθιζόμαστε σε ένταση και ερεθισμό.

Αν λοιπόν εμείς αντιδράσουμε ενεργητικά, μειώνοντας όλη αυτή την διαδικασία, στέλνουμε ένα μήνυμα στον εγκέφαλό μας με το οποίο τον πληροφορούμε ότι δεν χρειάζεται να μπει σε “κατάσταση απειλής” και καταστέλλουμε την έντονη αντίδραση που έχουμε μάθει να ονομάζουμε πρωινό άγχος.

Πολλοί από εμάς έχουν ήδη βρει τεχνικές γείωσης μέσω της ψυχοθεραπείας ή του διαλογισμού. Για όσους είναι νέοι στην ιδέα, ο O’Kane προτείνει την παρακάτω άσκηση γείωσης την οποία θεωρεί ως μια από τις πιο αποτελεσματικές.

Φυσικά είναι κάτι που ίσως χρειαστεί λίγο χρόνο να το συνηθίσουμε, ενώ η εξάσκηση θα μας βοηθήσει να την καταλάβουμε και να την αποδεχθεί το σώμα και το μυαλό μας. Θα γίνει το δικό μας ασφαλές μέρος, από όπου θα αντλούμε την ηρεμία που χρειάζεται για να βάλουμε την μέρα μας σε σειρά από το πρωί.

Πως το κάνουμε

Καθόμαστε κάπου άνετα και ξεκινάμε:

1.Πηγαίνουμε με την φαντασία μας σε ένα όμορφο, ασφαλές μέρος. Καλό θα είναι να επισκεπτόμαστε το ίδιο μέρος κάθε μέρα για να αποκτήσουμε την αίσθηση της εξοικείωσης. Επιτρέπουμε στον εαυτό μας να παρατηρήσει όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτομέρειες του μέρους αυτού, όπως τα χρώματα, τους ήχους του, τις μυρωδιές, τις γεύσεις και την γενικότερη αίσθησή του. Απολαμβάνουμε την ηρεμία του σημείου αυτού στο οποίο μας έχει φέρει το μυαλό μας. Η φαντασία μας είναι ένα καλό εργαλείο εδώ.

2.Όταν θα έχουμε χαλαρώσει αρκετά, διαλέγουμε μια λέξη για να βοηθήσουμε το μυαλό μας να διαπιστώσει ότι πράγματι βρίσκεται στο ασφαλές μας μέρος. Η λέξη αυτή μπορεί να είναι ειρήνη, ηρεμία ή χαρά, ό,τι μας ταιριάζει περισσότερο. Καλό θα είναι να χρησιμοποιούμε την ίδια λέξη κάθε μέρα. Απλά την λέμε φωναχτά στον εαυτό μας μερικές φορές, χρησιμοποιώντας τον λόγο για να ενθαρρύνουμε τον εαυτό μας να μπει σε μια πιο ήρεμη κατάσταση.

3.Τέλος, όσο καθόμαστε ήσυχοι σε αυτό το ασφαλές και ήρεμο μέρος, χρησιμοποιούμε τις παλάμες μας και δίνουμε ελαφρά χτυπήματα σε κάθε μηρό μας εναλλάξ, αριστερά και δεξιά σε αργό ρυθμό. Αν το κάνουμε γρήγορα δεν θα μας βοηθήσει. Μπορούμε να κάνουμε αυτή την απλή επαναλαμβανόμενη κίνηση για 20 με 30 δευτερόλεπτα. Αυτή η τεχνική ονομάζεται αμφίπλευρη διέγερση ή ενεργοποίηση. Ουσιαστικά, αυτό που κάνει είναι να ενισχύει την παρουσία μας στο ασφαλές μας και ηρεμιστικό μέρος και με σωματικό τρόπο. Στέλνει δηλαδή ένα μήνυμα στον εγκέφαλο ότι δεν χρειάζεται να βρίσκεται σε “κατάσταση απειλής” πια, γαληνεύοντας το σώμα για να δεχτεί την ιδέα της γείωσης και της αποφόρτισης από τις αγχώδεις σκέψεις.

Όταν τελειώσουμε, ανοίγουμε τα μάτια και επαναπροσανατολιζόμαστε στο εδώ και το τώρα. Είμαστε έτσι έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε την μέρα που έχουμε μπροστά μας και το ό,τι αυτή θα μας φέρει.