Τα έργα του street artist Yiakou δεν χρειάζονται πλέον υπογραφή. Μπορεί να αναγνωρίσει κανείς ότι πρόκειται για δικές του δημιουργίες με την πρώτη ματιά. Με βασική του παλέτα τις διάφορες αποχρώσεις του μωβ και του ροζ και σήμα κατατεθέν τα ελάφια του και τα κορίτσια με τα στρογγυλεμένα άκρα που μοιάζουν με κάποιο εξωτικό άνθος τα οποία και τον καθιέρωσαν στην street art σκηνή της Αθήνας, ο Yiakou, ένας απόλυτα συναισθηματικός καλλιτέχνης εξελίσσεται άκνοα και εφευρίσκει συνεχώς νέους τρόπους για να παρουσιάσει την τέχνη του.

Εγκαταστάσεις, murals και τεράστια quotes που καλύπτουν τους τοίχους κτιρίων είναι μερικά μονάχα από τα νέα εκφραστικά μέσα του καλλιτέχνη. Το τελευταίο project του Yiakou έρχεται να σηματοδοτήσει την αναγέννησή μας έπειτα από δύο ολόκληρα χρόνια πανδημίας. Χρησιμοποιώντας ως καμβά τις εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις μιας κτηνοτροφικής παραγωγής ο Yiakou δημιούργησε μια υπαίθρια, συναισθηματική όπως τη χαρακτηρίζει, ντίσκο που συμβολίζει όλα εκείνα που χάσαμε όχι μόνο από την έναρξη της πανδημίας του κορωνοϊού, αλλά και μέσα στα χρόνια, όσο η πόλη μας αλλάζει και μετασχηματίζεται. Ο χορός, η επαφή, η ξεγνοιασιά και η αγάπη είναι τα στοιχεία εκείνα που σαν άλλοι Djs μιας ντισκοτέκ των 80s’, θα αποκαλούσαμε “floor fillers”.

Το νέο project του street artist Yiakou, η συναισθηματική του “ντίςκο” τις εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις μιας κτηνοτροφικής παραγωγής

Με αφορμή αυτό το νέο αισιόδοξο project μιλήσαμε με τον Yiakou για τη σύλληψη της ιδέας, αλλά και γενικότερα για την street art, τον σκοπό της αν αυτός υπάρχει, αλλά και την παρέμβαση στο δημόσιο χώρο σε μια πόλη όπως η Αθήνα, με μια ισχυρή street art σκηνή που την ομορφαίνει και τον βανδαλισμό δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας που αποτελεί ένα διαχρονικό πεδίο σύγκρουσης των πολιτών της.

Το 2020 ήταν η χρονιά που άλλαξε τα πάντα. Η φιλοσοφία της τέχνης ποτέ δεν μένει στην σταθερά του παρελθόντος, αλλά με την σειρά των γεγονότων δημιουργεί νέους κανόνες που αλλάζουν τις ισορροπίες. Για αυτό τον λόγο, η συναισθηματική παρατήρηση του χώρου και η ένταξη του πλήθους στο φαντασιακό κόσμο, μπορεί να συνδυαστεί σε εικαστικό επίπεδο. Μεγάλοι καλλιτέχνες του περασμένου αιώνα όπως ο Walt Disney, στόχευαν στο βίωμα της τέχνης, δημιουργώντας νέες εμπειρίες, ενώνοντας τους ανθρώπους με την φαντασία και τα μέρη. Για αυτό εμείς οι καλλιτέχνες έχουμε το χρέος να βλέπουμε τα πράγματα διαφορετικά και να μην φοβόμαστε να δοκιμάσουμε, αλλά αντίθετα να πειραματιστούμε και να εκπλήξουμε. Στο νέο μου καλλιτεχνικό εγχείρημα φιλοσοφώ με την τέχνη της αρχιτεκτονικής δημιουργώντας εικαστικά σε φυσικό, αλλά και συναισθηματικό επίπεδο”, λέει ο Yiakou για την ιδέα πίσω από την “ντίςκο”.

Ο Yiakou στην υπαίθρια ντισκοτέκ του

Η “ντίςκο” είναι το αποτέλεσμα της εικαστικότητας που τα δύο τελευταία χρόνια μελετάω. Από την “Yiakou μπασκέτα”, μέχρι το “Λεωφορείο Ονείρων” και από την αναδόμηση του ιερού ναού μέχρι την σύνθεση της ντισκοτέκ, κάθε φορά που βλέπω έναν χώρο μεταφέρομαι σε μια άλλη διάσταση, εκεί όπου η φαντασία πρωταγωνιστεί. Θεωρώ πως ο θεατής μπορεί να βιώνει το εικαστικό με τις αισθήσεις του να οξύνονται πέρα από το γνωστικό τους όριο”.

Πώς ανακαλύπτει και επιλέγει τα μέρη στα οποία η φαντασία θα μετουσιωθεί σε εικαστική παρέμβαση; “Η ανακάλυψη ενός ήρεμου μέρους όπου η εικαστική παρέμβαση δεν θα βανδαλίζει, αλλά αισθητικά θα ζωντανεύει τον κτιριακό θάνατο, γίνεται με γνώμονα την αύρα, την ηρεμία και εκείνη την πρώτη αρχιτεκτονική εικαστικότητα που έχει τόσα να πει από μόνη της. Αυτό που μου αρέσει πολύ στα εγκαταλελειμμένα κτίρια είναι πως αφήνω την φαντασία μου ελεύθερη να ζωντανεύει την κινητικότητα των ανθρώπων που πέρασαν από εκεί, τι εργασίες έκαναν, τους ήχους και τα λόγια καθώς και την αρχή ως την τελευταία στιγμή της εγκατάλειψης. Κάθε τέτοιο κτίριο για μένα είναι μια τεράστια ιστορία και όταν με φιλοξενεί αισθάνομαι προέκταση της”.

Για το σύνολο των εγκαταστάσεων χρησιμοποίησε χρώμα, 10 led ταινίες μπαταρίας, φώτα neon και φυσικά, μια ντισκόμπαλα.

Από τα πράγματα που εντυπωσιάζουν στην ντίσκο του Yiakou είναι η ιδιαίτερη επιγραφή που καθόρισε και των ανορθόδοξο τρόπο γραφής του project. Όπως λέει ο Yiakou τα γράμματα της επιγραφής ήρθαν “ουρανοκατέβατα”. Η αρχική σκέψη ήταν να να γραφτεί χειρόγραφα η λέξη disco, ωστόσο, ξεκινώντας το έργο του ο street artist ανακάλυψε στην οροφή του συγκεκριμένου κτίσματος πεσμένα τα γράμματα της επωνυμίας που τον περίμεναν για δεκαετίες. “Όταν τα πρωτοαντίκρισα ήταν σαν να γνωρίζω εξαρχής πως αυτή η ντισκοτέκ ήταν για να ολοκληρωθεί στο μέγιστο!”, λέει με ενθουσιασμό. Για το σύνολο των εγκαταστάσεων χρησιμοποίησε επίσης χρώμα, 10 led ταινίες μπαταρίας, φώτα neon και φυσικά, μια ντισκόμπαλα.

Τα “ουρανοκατέβατα” γράμματα της επιγραφής της ντίσκο που ο street artist ανακάλυψε στην οροφή του συγκεκριμένου κτίσματος πεσμένα να τον περιμένουν για δεκαετίες

Τα γράμματα που έμελλε να γίνουν η ιδιαίτερη επιγραφή που καθόρισε και των ανορθόδοξο τρόπο γραφής του project

Εξηγώντας το νέο του project στα social media, ο Yiakou χρησιμοποίησε τον όρο “συναισθηματική ντίσκο”. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; “Η συναισθηματική ντίσκο είναι η τότε ενέργεια μιας εποχής που έχει εντελώς χαθεί. Πριν μισό αιώνα τα περισσότερα μαγαζιά διασκέδασης άνοιγαν από μια παρέα ατόμων που δεν σκεφτόντουσαν ως πρώτο μέλημα τα χρήματα, αλλά την δημιουργία συναισθημάτων, επαφής και επικοινωνίας με τον κόσμο. Τα περισσότερα τοπικά μπαρ, ντίσκο και νυχτερινά κέντρα παίζαν μουσικές που δεν κοιτούσαν την τάση, αλλά την στιγμή και την ενέργεια του κόσμου, σέρβιραν καθαρά ή και δικά τους ποτά γιατί έκαναν τον θαμώνα φίλο και όχι πελάτη, έδιναν αγάπη, γιατί ήταν το μόνο που ουσιαστικά επιστρέφονταν, αλλά και έμενε στον χώρο. Για αυτό μια ντίσκο συναισθημάτων είναι κάτι που σίγουρα λείπει από το σήμερα”.

 

Ο καθένας μπορεί να επισκεφθεί την “ντιςκο” ή να την συναντήσει εντελώς τυχαία, όπως και κάθε δημόσιο δημιούργημα του street artist, αν όμως κάτι θα ήθελε πολύ είναι να γιορτάσει εκεί, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, “την ημέρα της ανεξαρτησίας, της ψυχικής απελευθέρωσης από τα όσα μας κρατάνε τόσα χρόνια φοβισμένους και σαν ένα γνήσιο τριήμερο φεστιβάλ από το βράδυ ως το μεθεπόμενο πρωινό με μουσικές, ποτά και φωτορυθμικά θα ζήσουμε της μνήμες του μέλλοντος”.

Opening night

Αν κάτι χαρακτηρίζει το ύφος του Yiakou είναι η αισιοδοξία και τα έντονα θετικά συναισθήματα. Πιστεύει άραγε ότι η street art οφείλει να εγείρει θετικά συναισθήματα, έτσι ώστε να ομορφύνει μία πόλη; “Θεωρώ πως η street art, όπως και η τέχνη γενικότερα, πρέπει να έχει ως αυτοσκοπό την εξέλιξη του ανθρώπου, από τον δημιουργό μέχρι τον θεατή. Δεν είναι θέμα θετικής προσέγγισης, όσο διεύρυνσης των αντιληπτικών πεδίων. Όταν μέσα από την συναισθηματική νοημοσύνη σου δίνεται η δυνατότητα να βλέπεις τον κόσμο αλλιώς, τότε γιατί να επιτρέπεις στην κοινωνική παρακμή να ζει εντός σου; Η τέχνη πηγάζει από την ελευθερία, και η ίδια η αίσθηση αυτής σε μεταλλάσσει σε μια άχρονη ταξιδιάρικη ενέργεια”.

“Η συναισθηματική ντίσκο είναι η τότε ενέργεια μιας εποχής που έχει εντελώς χαθεί”, Yiakou

“Aν ο δημιουργός δεν έχει κάποιον ουσιαστικό αυτοσκοπό, αλλά δρα με εγωιστικό ζήλο, τότε η δημόσια έκφραση του καλό θα ήταν να μετρηθεί. Από την άλλη, ηθικά, αν αγαπάς αυτό που κάνεις, αγαπάς και εκτιμάς τον εαυτό σου όπως και τον κόσμο γύρω σου με αποτέλεσμα να θέτεις υγιή όρια”, Yiakou

Μια από τις διαχρονικές συγκρούσεις που αφορούν τη μορφολογία των αστικών κέντρον είναι οι παρεμβάσεις στο δημόσιο χώρο. Μπορεί η street art να αποτελεί εδώ και χρόνια μια καλοδεχούμενη παρέμβαση στην πόλη, ωστόσο ο πυρήνας της, η τέχνη του graffiti βρίσκεται διαρκώς να ισορροπεί στο θολό όριο μεταξύ βανδαλισμού και σύγχρονης τέχνης. Για τον Yiakou έχει όρια η παρέμβαση στο δημόσιο χώρο; “Γενικά η τέχνη δεν έχει όρια, για αυτό την βλέπουμε στα πάντα και παντού. Η παρέμβαση στον δημόσιο χώρο θα έλεγα πως μπορεί να βρει όρια τα οποία σχετίζονται με την πρόθεση. Σε μια πιο ψυχική προσέγγιση, αν ο δημιουργός δεν έχει κάποιον ουσιαστικό αυτοσκοπό, αλλά δρα με εγωιστικό ζήλο, τότε η δημόσια έκφραση του καλό θα ήταν να μετρηθεί. Από την άλλη, ηθικά, αν αγαπάς αυτό που κάνεις, αγαπάς και εκτιμάς τον εαυτό σου όπως και τον κόσμο γύρω σου με αποτέλεσμα να θέτεις υγιή όρια”.