Γράφει η Αθηναΐς Νέγκα
Αγαπητοί επιστήμονες της επιτροπής λοιμωξιολόγων,
Δεν έχω ιδέα που βρίσκεστε τώρα, θα ήθελα ιδανικά να μην συνεδριάζετε γιατί κάθε φορά που ακούω τη φράση “συνεδριάζουν σήμερα οι λοιμωξιολόγοι”, νοιώθω όπως όταν ήμουν παιδί και η μαμά μου μου έλεγε “θα τα πούμε στο σπίτι”. Δεν ξέρω τι με περιμένει δηλαδή αλλά φαντάζομαι πως κάτι κακό θα συμβεί.
Είναι η πρώτη φορά, στην ενήλικη ζωή που κάποιος έχει τη δύναμη να με κλείσει σπίτι επειδή το παράκανα και να μου απαγορεύσει να τρέξω και να παίξω για να μην αρρωστήσω. Τηρουμένων λοιπόν των αναλογιών, είστε η μαμά, η μανούλα όλων μας. Δεν υπάρχει άλλος οδηγός εκτός από τις απαγορεύσεις σας και τις προσωπικές εκφράσεις του κάθε εκπροσώπου σας ο οποίος έχει μάθει πλέον, να βάφεται και να βγαίνει στα κανάλια και ανάλογα με την όρεξη του να μας λέει την επιστημονική του αλήθεια : “Πιέζεται το ΕΣΥ”. “Να βγούμε σε ανοιχτούς χώρους”.
Μη μας βγάλετε και ας μην είστε τέλειοι και καλά συνεννοημένοι μεταξύ σας. Θα κολλήσουμε.
Κι εσείς δεν είστε απολύτως σύμφωνοι μεταξύ σας πως θα συγκρατηθούμε.
Παλιά άραγε συμφωνούσατε; Η ύπαρξή σας με γεμίζει απορίες όπως πού ήσασταν πριν, τι δουλειά κάνατε όταν δεν είχαμε πανδημία και αν θα σας φανεί βαρετός ο κόσμος όταν (και αν ποτέ) επιστρέψουμε στις γριπούλες και τα συνάχια.
Πού θα μπορώ να σας βρω; Κάνετε επισκέψεις σπίτι;
Ίσως να πρέπει να σας καλέσω όλους μαζί όταν η περιπέτεια μας τελειώσει. Αν όμως αληθεύει πως διαφωνείτε συνέχεια, θα πρέπει να καλέσω και τους 25; Και τους 30 ; Και τους παιδολοιμωξιολόγους και τους ομότιμους καθηγητές; Και τις νοσηλεύτριες επιτήρησης λοιμώξεων και τους καθηγητές υγιεινής; Αυτούς από το Χάρβαρντ; Τον ειδικό υποπτέραρχο;
Αν πάντως έρθετε όλοι μαζί θα φροντίσω κάποιος να κρατάει πρακτικά ώστε μετά να μην τα δώσουμε στη δημοσιότητα…
Είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοια απαίτηση εδώ που τα λέμε;
Πώς το δέχεστε ακόμη και που σας τα ζητάνε;
Σας επιπλήττουν που δεν είναι οι συναντήσεις σας ταχτοποιημένες;
Πολιτικοί σας τα προσάπτουν αυτά;
Σας ζήτησαν να βοηθήσετε και σας κατηγορούν;
Σας ζητάνε να απαντήσετε στην καχυποψία τους;
Να ακούσουμε εμείς οι υπόλοιποι και να κρίνουμε γιατί κρατάνε τόσες ώρες οι συνεδριάσεις σας;
Εδώ στα Eurogroup τους έχουμε καταλάβει πως χαζολογάνε …εσείς, δεν έχετε δικαίωμα να συζητάτε με το πάσο σας ;
Κάποιος μπορεί να αργεί, άλλος να είναι πνευμονολόγος και να θέλει να καπνίσει, ένας να πει κουτσομπολιά κι ανέκδοτα. Να έχετε κι από αυτούς που θέλουν να λένε ιστορίες ανόητες για το πως άρεσαν στα κορίτσια οι λοιμωξιολόγοι στη σχολή, πως οι δερματολόγοι είναι φλωροι που μόνο κρέμες ξέρουν να αλείφουν.
Σιγά μη δώσετε πρακτικά των συσκέψεων. Και με την ευκαιρία σας υπενθυμίζω: Μη μας βγάλετε.
Αν κάτι πάει στραβά θα πούμε πως φταίτε. Οι ευγνωμοσύνες και τα χειροκροτήματα στα μπαλκόνια πάνε περίπατο όταν ψάχνουμε φταίχτη.
Επιστήμονες είστε.
Εσείς θα αποφασίσετε, Απρίλιο μήνα, αν θα ανοίξουν τα σχολεία;
Υπάρχει λόγος να μη χάσουν οι μαθητές κι άλλες βδομάδες μάθημα; Τόσο καιρό χάνουν. Είχαμε κλειστά σχολεία ενώ σε άλλες χώρες ήταν ανοιχτά. Και τώρα;
Επειδή δεν μπορεί κανείς να αποφασίσει πως η χρονιά είναι χαμένη, βάζουν εσάς ;
Εδώ υπάρχουν δάσκαλοι που θέλουν να διαλέξουν “ποιο” εμβόλιο θα κάνουν και λέμε πως “πρέπει” να γυρίσουν στις τάξεις τους ;
Μη μας βγάλετε.
Τίποτα μέσα μας δεν έχει ωριμάσει.
Πολύ σοφά κάποια στιγμή που παραζαλίζεστε καταλήγετε στο συμπέρασμα “Μωρέ δεν τους κλείνουμε πάλι όλους μέσα που καθόμαστε και κουραζόμαστε; Αφού θα κολλήσουν αν τους αφήσουμε λάσκα!”. Δεν εξηγείται αλλιώς. Οπωσδήποτε το ψάχνετε και καμιά φορά και δεν το βρίσκετε και χωρίς να έχουν μεσολαβήσει νέα στοιχεία, κάπως αψυχολόγητα μας ξανακλείνετε μέσα.
Δεν έχουμε κάνει την δέουσα πρόοδο.
Έχουμε κουραστεί και εμείς αλλά και εσείς.
Δεν είναι δουλειά σας να εκτιμήσετε την ψυχολογία του Έλληνα, να σκεφτείτε ποιο μέτρο περιορισμού θα αποδώσει καλύτερα, “αν ο κόσμος αντέχει, αν η αγορά είναι στα όρια της” .Τι είστε να σηκώσετε τόσο βάρος και ευθύνες πολιτικές ;
Σοφά αποφασίζετε και πάλι ψύχραιμους σας βρίσκω.
Δεν έχει εξαφανιστεί ο Covid19 και δεν έχουν εξαφανιστεί ούτε εκείνοι που πιστεύουν πως αντιπαθείτε τους Θεσσαλονικείς, τους Πατρινούς και τους κλείνετε ενώ ανοίγετε “άλλους”.
Η εθνική αγωνία μας είναι αν θα κάνουμε “Πάσχα στο χωριό”, που αν το αγαπάμε όντως τόσο πολύ, θα έπρεπε λογικά να μη θέλαμε μόνοι μας το γεμίσουμε με τα πιθανώς μολυσμένα μας σταγονίδια. Πάσχα στο χωριό -τι κόλλημα !
Μη μας βγάζετε. Τώρα θα μας ανοίξετε;
Ενώ είμαστε απείθαρχοι, σας κοιτάζουμε σαν να είστε η μανούλα μας (σας το έγραψα στην αρχή), οι απαγορεύσεις σας είναι η μόνη μας προστασία. Την αγαπάμε και την μισούμε ταυτόχρονα. Και να μας απαγορεύσετε να πάμε “στο χωρίο”, κάπως και κάτι θα σκεφτούμε για να σας παρακάμψουμε .
Μη μας βγάλετε όσο και να κλαιγόμαστε, υπάρχει κι άλλος λόγος.
Ο Έλληνας είναι ο μόνος Ευρωπαίος που αναρωτιέται “γιατί οι έλεγχοι στον δρόμο είναι ελαστικοί”, ενώ θα έπρεπε να καταλάβει πως η ευθύνη πλέον είναι δική του. Όμως την ίδια στιγμή θυμώνει με την έλλειψη αστυνόμευσης! Τη βρίσκει απαράδεκτη. “Αδιαφορεί η αστυνομία”, λέει ο ίδιος που υποστήριζε πως οι Σουηδοί ήταν οι καλύτεροι που τους άφησαν ελεύθερους να αποκτήσουν την ανοσία της αγέλης (μέχρι που τους έκλεισαν κι αυτοί).
Τώρα λεφτά για περιορισμούς δεν υπάρχουν, αλλά δεν θέλουμε να προαχθούμε σε ατομικά υπεύθυνους με το ζόρι. Θέλαμε ελευθερία με την άνεση μας και όχι λόγω περιστάσεων.
Μη μας βγάλετε όμως σας παρακαλώ. Δεχτείτε την πρόταση μου και σκεφτείτε μήπως τελικά πρέπει να ξανακυβερνήσετε στο μέλλον όπως τώρα : με συσκέψεις, αποφάσεις, διχογνωμίες. Από τους πολιτικούς σίγουρα κάνετε λιγότερο σαματά και δεν σας βαρεθήκαμε ακόμα.