Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε έγκυες γυναίκες να μοιράζονται το ταξίδι τους προς την μητρότητα με έναν ειδυλλιακό σχεδόν τρόπο, δημοσιεύοντας φωτογραφίες γεμάτες χαμόγελα και φουσκωμένες κοιλίτσες, παιδικά παιχνίδια σε αναμονή και hashtags τύπου #babyloading κάτω από κάθε νέο ποστ. Ο κοινωνικός τους περίγυρος υποθέτει αυτόματα πως διανύουν την “πιο ευτυχισμένη περίοδο της ζωής τους” και οι εννέα μήνες κύησης έχουν περάσει στην συλλογική μας συνείδηση ως μία εποχή απίστευτης χαράς και συγκλονιστικής σημασίας. Προφανώς το να φέρεις ένα παιδί στον κόσμο είναι ένα πραγματικό θαύμα της φύσης και αν όντως αισθάνεσαι την απόλυτη ευτυχία όσο είσαι έγκυος, είναι φυσιολογικό και υπέροχο. Παρόλα αυτά, ίσως υπάρχει μία γενική παρεξήγηση πως οφείλεις να χαίρεσαι συνέχεια, από την σύλληψη μέχρι και την γέννηση, και η Νάντια Μπουλέ έρχεται να καταρρίψει αυτόν τον μύθο.
Μιλώντας στην εκπομπή Dot, η γνωστή ηθοποιός έθιξε κάποια ζητήματα γύρω από την εγκυμοσύνη που δεν συζητιούνται συχνά δημοσίως, ξεκινώντας από την επιθυμία της να μην της συμπεριφέρονται διαφορετικά. Στην συνέχεια, δίνοντας τις απαντήσεις της σε ερωτήσεις σχετικά με το πώς το κατάλαβε ότι είναι έγκυος, ξεκίνησε λέγοντας πως ήταν μία τεράστια έκπληξη την οποία δυσκολεύτηκε αρχικά να πιστέψει, καθώς δεν είχε συμπτώματα και δεν της είχε περάσει καθόλου από το μυαλό. Αφού επιβεβαιώθηκε, τα πρώτα της συναισθήματα ήταν εκείνα του σοκ, της αγωνίας και των πολλών διαφορετικών σκέψεων, κυρίως αρνητικών.
“Επειδή δεν το είχα προγραμματίσει και δεν ήταν κάτι που είχε μπει στο πλάνο μου, έπαθα σοκ. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα είναι ότι θα αλλάξει τελείως η ζωή μου και, επειδή μου αρέσει πολύ η καθημερινότητά μου, δεν ήξερα τι να κάνω. Η χαρά ήρθε πολύ μετά, μου πήρε καιρό.”
Μάλιστα, η Νάντια συνέχισε λέγοντας πως την πρώτη εβδομάδα μετά τα νέα δεν μιλούσε στον σύντροφό της από το σοκ, ενώ και οι δυο τους έκαναν την επιλογή να μην ανακοινώσουν ότι περιμένουν παιδί πριν περάσουν οι τρεις πρώτοι μήνες, ούτε καν στις οικογένειές τους.
Στο ερώτημα αν αισθάνθηκε τύψεις για αυτήν την αντίδραση, απάντησε πως ναι, αλλά τις έδιωξε πολύ γρήγορα, καθώς κατάλαβε πως, εφόσον η εγκυμοσύνη είναι κάτι που αφορά το σώμα της, είναι ελεύθερη να αισθανθεί όπως θέλει.
“Kάθε γυναίκα έχει δικαίωμα σε όλη την γκάμα των συναισθημάτων, από τα καλύτερα μέχρι τα χειρότερα, γιατί είναι κάτι που συμβαίνει στο σώμα της, είναι κάτι που την αφορά άμεσα και θα της αλλάξει την ζωή.”
Και πράγματι, η κοινωνική πίεση που δεχόμαστε ως γυναίκες να αντιμετωπίσουμε την εγκυμοσύνη μας ως ένα αποκλειστικά χαρμόσυνο γεγονός μπορεί να αποδειχθεί βλαβερή και σίγουρα δεν είναι καθόλου ρεαλιστική. Το σώμα μας αλλάζει ανεξέλεγκτα, έχουμε να μεριμνήσουμε για την υγεία και ασφάλεια ενός αγέννητου μωρού και πρέπει να αποδεχτούμε πως η καθημερινότητά μας θα αλλάξει ριζικά (και για πάντα). Θα πρέπει να υπάρχει το κατάλληλο περιθώριο έτσι ώστε να εκφράσουμε το άγχος, τον φόβο, την όποια λύπη μας, μαζί με την χαρά και την ανυπομονησία.