Στις περισσότερες περιπτώσεις που μαθαίνουμε ότι ένας διάσημος έχει τον ιό HIV, ο απόηχος που μένει δεν είναι ο καλύτερος. Όποιος το αποκάλυπτε στη δεκαετία του ‘90, ερχόταν ακόμα αντιμέτωπος με το στίγμα της νόσου. Στην εποχή μας, ο Charlie Sheen αναγκάστηκε να το αποκαλύψει με βίαιο τρόπο, ώστε να προλάβει τα tabloids που ετοιμάζονταν να βγάλουν την ιστορία. Ο Danny Pintauro, ενώ βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του στα 80s και τα 90s, αποφάσισε να μιλήσει γι’ αυτό το 2015 –23 χρόνια περίπου μετά την τελευταία μεγάλη επιτυχία του-. Και “καπάκι” απ’ όταν το έκανε, έδωσε συνέντευξη σε μία εκπομπή που σχεδόν κανιβάλισε την κατάσταση, με υπερβολικά προσωπικές ερωτήσεις για τη σεξουαλική του ζωή.
Η περίπτωση του Jonathan Van Ness ήταν διαφορετική. Κανένας δεν τον πίεσε να αποκαλύψει ότι είναι θετικός σε HIV, ούτε περίμενε το απόγειο της καριέρας του να περάσει από φόβο ότι θα παραμεριστεί. Το 2019, όταν μίλησε για τη διάγνωσή του στη New York Times ήταν αντιθέτως στα καλύτερά του. Ήταν μέλος του επιτυχημένου Queer Eye του Netflix, είχε δύο υποψηφιότητες για Emmy, και η αυτοβιογραφία του ήταν έτοιμη να κυκλοφορήσει. Και μετά την αποκάλυψη τίποτα από αυτά δεν άλλαξε και δεν απάντησε σε καμία ερώτηση επί του θέματος, που ξεπερνούσε τα όρια. Ο Van Ness ήταν ο πρώτος διάσημος, που έβγαλε το στίγμα από τον HIV. Που δεν έκανε όποιον άλλον ζει με HIV να αισθανθεί παρίας, διαβάζοντας τη συνέντευξή του και μετέπειτα το βιβλίο του.
HIV, πανδημία και κόστος
Ο HIV επιτίθεται στο ανοσοποιητικό σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι αφήνει τον νοσούντα περισσότερο εκτεθειμένο σε λοιμώξεις. Η θεραπεία με αντιρετροϊκά -που μειώνει τα επίπεδα του ιού στον οργανισμό σε μη ανιχνεύσιμα επίπεδα- αλλάζει αυτή την κατάσταση. Ακόμα και με τον Covid-19, η θεραπεία φαίνεται να βγάζει ουσιαστικά τους θετικούς σε HIV από τις ομάδες αυξημένου κινδύνου. Ωστόσο, πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι δεν έχουν όλη την οικονομική πρόσβαση στην θεραπεία.
“Δεν υπάρχουν αρκετοί πόροι στην κοινωνική ασφάλιση του HIV. Και όταν μιλάμε για μαύρους ανθρώπους, μαύρες γυναίκες, έγχρωμους ανθρώπους, την επίθεση στη ΜΚΟ Planned Parenthood – δεν υπάρχει αρκετή πρόσβαση. Και πρέπει να παλεύεις συνεχώς για την πρόσβαση και την φροντίδα που έχουμε. Εάν γυρίσεις την πλάτη σου έστω για ένα δευτερόλεπτο, οι προϋπολογισμοί τσεκουρεύονται και η πρόσβαση δεν υπάρχει. Και η κυβέρνηση Trump μάς έχει πραγματικά δυσκολέψει. Έχει κάνει πολύ πιο δύσκολη την πρόσβαση”, ανέφερε ο Van Ness στο Self.
Ωστόσο, παραδέχεται ότι αυτός είναι από τους προνομιούχους. Είναι σε θέση να έχει ιδιωτική ασφάλεια και ιδιώτη γιατρό. Την ίδια στιγμή, άλλοι παρακαλάνε για ένα ραντεβού με γιατρό, παλεύουν με τα ψιλά γράμματα τον ασφαλιστικών ή δίνουν όλες τους τις οικονομίες. Κατανοεί την προνομιακή του θέση, γιατί αν η πανδημία είχε σκάσει μερικά χρόνια νωρίτερα δεν θα βρισκόταν σε αυτήν: “Ένα πράγμα που με ζορίζει αρκετά είναι το τι θα έκανα σε αυτή την πανδημία αν είχε συμβεί τέσσερα χρόνια πριν. Δεν είχα καμία πλατφόρμα και δεν είχα όλες αυτές τις ευκαιρίες – τι θα έκανα αν απλά είχα ακόμα το κομμωτήριο μου;”. Ήταν μία εποχή που έβγαζε 10.000$ ετησίως -στις ΗΠΑ αυτό σημαίνει ότι ζεις στο όριο της φτώχιας- και στηριζόταν αποκλειστικά στην κοινωνική βοήθεια για τη θεραπεία του. Κοινωνική βοήθεια που ερχόταν μετά από βουνά γραφειοκρατίας.
Η ζωή του με HIV στην πανδημία
Παρά την προνομιακή οικονομικά θέση του σήμερα, ο Covid-19 δεν παύει να τον αγχώνει. “Κάθε φορά που ακούς για μία αναπνευστική πανδημία και ζεις με χρόνια ασθένεια, είτε είναι HIV είτε διαβήτης -ό,τι χρόνια ασθένεια κι αν είναι- νομίζω πως ναι, θα είσαι περισσότερο αγχωμένος”.
Γι’ αυτό είναι πολύ προσεχτικός, κάποιοι ίσως πουν και υπερβολικά προσεχτικός. Στις αρχές της πανδημίας πήγαινε για ψώνια από τις 8 το πρωί, ώστε να μην έχει πολύ κόσμο. Και απολύμαινε τα πάντα. Κουτιά δημητριακών, κούτες, τσάντες, γυάλινες συσκευασίες.
Σήμερα, λέει ότι έχει ηρεμήσει, αφού δεν απολυμαίνει τα πάντα. Ωστόσο, αν τον πετυχαίνατε στον δρόμο, ίσως ακόμα να τον λέγατε υπερβολικό. “Είμαι ο τύπος με τα γυαλιά προστασίας και την μάσκα και την ασπίδα προσώπου στο Whole Foods (αλυσίδα supermarket), αλλά δεν με νοιάζει. Νομίζω ότι είναι σικ. Μου αρέσει. Αφήστε με να σάς δώσω πλήρη αίσθηση στολής προστασίας από επικίνδυνα υλικά. Δεν με νοιάζει αφού με κρατάει ασφαλή”.