Σχεδόν μία εβδομάδα έχει περάσει από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Με αυτόν να αποτελεί τον πρώτο πόλεμο στην Ευρώπη από το 1999, όλος ο κόσμος είναι σε σύγχυση, προσπαθεί να κατανοήσει τι ακριβώς συμβαίνει στην Ουκρανία και ψάχνει τρόπους να βοηθήσει. Φυσικά, εκτός Ουκρανίας, τις πιο δύσκολες στιγμές περνούν όλοι όσοι έχουν δικούς τους ανθρώπους στη χώρα, με τους οποίους αυτή την στιγμή έχουν από ελάχιστη έως μηδενική επικοινωνία.
Ανάμεσα σε αυτούς βρίσκεται και η Liia Chuzhdan. Το μοντέλο και πρώην διαγωνιζόμενη του Greece’s Next Top Model έχει καταγωγή από την Ουκρανία και όλη η οικογένειά της βρίσκεται ακόμα εκεί. Στην κάμερα της εκπομπής Super Κατερίνα, λοιπόν, μίλησε για το πόσο δύσκολα περνάει όλο αυτό το διάστημα, για την έλλειψη επικοινωνίας με τη γιαγιά και τον παππού της και την άγνοια ως προς την κατάστασή τους, αλλά και για τους γονείς της και τις συνθήκες, που αντιμετωπίζουν αυτή την στιγμή στην πόλη διαμονή τους, το Χάρκοβο.
“Τι να πω; Είναι πάρα πολύ δύσκολα τώρα όλα. Φοβάμαι κάθε μέρα. Δεν κοιμάμαι σχεδόν καθόλου και, εντάξει, νομίζω φαίνεται κιόλας. Όλη η οικογένεια μου μένει στο Χάρκοβο. Είναι στα σύνορα με τη Ρωσία. Είναι, δηλαδή, εκεί που τα τελευταία οχτώ χρόνια στις διπλανές περιοχές γινόντουσαν πάλι όλες αυτές οι κινήσεις.
Έχω μια γιαγιά, που μένει μόνη της σ’ ένα σπίτι και δεν έχουμε ιδέα τι κάνει, γιατί είναι μόνη της. Έναν παππού, ο οποίος κι αυτός είναι μόνος του. Και οι γονείς μου, που είναι οι δυο τους. Είμαι και μοναχοκόρη, οπότε είναι ακόμα πιο δύσκολο για μένα όλο αυτό.
Δεν βγαίνει κανένας απ’ το σπίτι. Γενικά είναι επικίνδυνο και είναι και επικίνδυνο μέχρι και να κάτσεις στην κουζίνα ή σε κάποιο άλλο δωμάτιο, που να έχει παράθυρο. Ε, αυτή την στιγμή βάζουν σελοτέιπ, για να μην έρθουν τα τζάμια στη μούρη και να μην τούς σκοτώσουν, σε περίπτωση, που γίνει κάτι και σπάσει το τζάμι. Υπάρχει καταφύγιο στην πολυκατοικία από κάτω. Δεν είναι, βέβαια, και ό,τι καλύτερο. Δεν έχεις τις τέλειες συνθήκες γι’ αυτό. Δεν είναι προσαρμοσμένο, γιατί ποιος θα περίμενε να γίνει κάτι τέτοιο το 2022.
Οι γονείς μου ήταν έτσι κι έτσι, δεν καταλάβαιναν τι να κάνουν. Κι όταν πήραν την απόφαση να πάνε να ψωνίσουν, πήγαν, έκατσαν στην ουρά κανά πεντάωρο, πέρασε ο χρόνος. Δεν ψώνισαν τελικά. Άρχισαν πάλι οι βομβαρδισμοί και πήγαν σπίτι. Και οι γονείς μου, που υποθετικά ίσως άμα μπορούσαν θεωρητικά να φύγουν, δεν μπορούν, γιατί τους άντρες που είναι κάτω των 60 δεν τούς αφήνουν να βγουν απ’ τη χώρα, γιατί αυτοί υποτίθεται ότι πρέπει να μπουν στον στρατό οπωσδήποτε”.