Αν η καθημερινότητα σε έχει λίγο τσακίσει τον τελευταίο καιρό, θα σου πούμε ότι δεν είναι παράξενο, δεδομένης της κατάστασης που επικρατεί εκεί έξω και για πολύ καιρό τώρα. Στις αρχές του μήνα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε ότι η πανδημία του Covid-19 προκάλεσε αύξηση 25% σε προβλήματα ψυχικής υγείας όπως το άγχος και η κατάθλιψη παγκόσμια, με τους νέους και τις γυναίκες να δέχονται το μεγαλύτερο χτύπημα. Αν προσθέσουμε τον πόλεμο και την αύξηση του κόστους της ζωής που χτυπάει χειρότερα τα άτομα κάτω των 30 ετών, δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε γιατί το κάθε άτομο νοιώθει την υπομονή του να στερεύει ταχύτατα και να επηρεάζεται αρνητικά ακόμα και από τις μικροαναποδιές.
Άσχετα από το αν είμαστε ευαίσθητα άτομα ή όχι η καθημερινότητα μπορεί να μας φανεί δυσβάστακτη μερικές φορές. Αν λοιπόν σας έχει τύχει να σας σπάσουν τα νεύρα γιατί δεν ξέρετε τι να φορέσετε ένα πρωί ή έχετε βάλει τα κλάματα γιατί κάνατε μια απλή ζημιά, τότε ανήκετε κι εσείς στη πολύ μεγάλη ομάδα των ανθρώπων που δεν αντέχει άλλο και χρειάζεται λίγη βοήθεια.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ψυχολόγος και δημιουργός περιεχομένου με θέμα την ψυχική υγεία Amber Elizabeth Smith, θέλησε να κατονομάσει πιθανούς λόγους για τους οποίους μπορεί να έχει εξαντληθεί η υπομονή σας και είναι όλοι τους πολύ πιθανοί.
‘Ίσως βιώνετε burnout”
Είστε εξαντλημένοι, έχετε κακή διάθεση διαρκώς και σχεδόν καθόλου χρόνο για τον εαυτό σας; Φαίνεται ότι αυτό είναι ένα στοιχείο της καθημερινότητας με το οποίο παλεύουμε όλοι μας σε κάποια στιγμή της ζωής μας, ιδιαίτερα σε σχέση με την δουλειά μας. Το σύνδρομο burnout όμως μας αφήνει ανίκανους να διαχειριστούμε απλές αναποδιές της ζωής μας όπως το χυμένο γάλα ή η κίνηση, φτάνοντάς μας να καταρρέουμε. Ίσως λοιπόν να είναι σκόπιμο να μειώσουμε λίγο κάποιες υποχρεώσεις όπου αυτό είναι εφικτό, βάζοντας σε προτεραιότητα την ψυχική μας υγεία για λίγο καιρό.
“Τα μαζεύετε όλα μέσα σας και περιορίζετε τα συναισθήματά σας”
Όταν συμβαίνουν τόσα τραγικά γύρω μας, ίσως απολύτως κατανοητό να θεωρούμε τα δικά μας προβλήματα μικρότερης σημασίας και να τα απωθούμε ως τέτοια, προσπαθώντας να πάψουμε να παραπονιόμαστε, ακόμα κι αν αυτό μας γεμίζει με άγχος ή ανασφάλεια. Ο περιορισμός των συναισθημάτων μας όμως έχει κι αυτός τις παρενέργειές του.
“Αν επιτρέπουμε στον εαυτό μας μόνο θετικά συναισθήματα διαρκώς, είναι πιθανό να αγνοούμε τα αληθινά μας συναισθήματα. Το σώμα μας όμως γνωρίζει ότι ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι, οπότε μπαίνουμε σε λειτουργία “αυτόματου πιλότου” και τελικά να κάνουμε μεγαλύτερο κακό παρά καλό.”
“Έχετε μαζέψει αισθήματα αποστροφής ενάντια σε κάποιον ή κάτι”
Είναι πιθανό να παίζουμε και να ξαναπαίζουμε στο μυαλό μας κάποια κατάσταση προσπαθώντας να βρούμε λύση για κάποιο πρόβλημα και έτσι να κρατάμε μέσα μας όλο το άγχος και τα αρνητικά συναισθήματα που σχετίζονται με αυτήν. Έτσι επιτρέπουμε στο παρελθόν να υπαγορεύει τον τρόπο που σκεφτόμαστε κι αυτό μας κάνει ευερέθιστους και ανυπόμονους. Το αναμάσημα παλιών εμπειριών είναι απολύτως φυσιολογικό για όλους τους ανθρώπους, χρειάζεται όμως να το κοντρολάρουμε και να μην αφηνόμαστε να μας κατατρώει.
“Ο τρόπος της ζωής σας και η διατροφή σας δεν είναι ισορροπημένα”
Όσες φορές και να το ακούσουμε, χρειάζεται άλλη μία: για να είμαστε υγιείς χρειαζόμαστε καλή διατροφή, καλό ύπνο, πολύ νερό και ανάλογη άσκηση. Ιδιαίτερα η στέρηση ύπνου μπορεί να αυξήσει το άγχος και να μας κάνει ευερέθιστους.
“Οι ορμόνες”
Όχι, τα κυκλοθυμικά επεισόδια δεν αφορούν μόνο τους έφηβους και ναι, αν οι ορμόνες μας είναι απορυθμισμένες μπορεί να μας φτάσουν στα άκρα, λέει η Smith.
Οι ορμόνες παίζουν έναν πολύ σπουδαίο ρόλο στην χημεία του εγκεφάλου, στην ψυχική υγεία και την διάθεση και αν είναι απορυθμισμένες μπορεί να βιώσουμε άγχος, δυσκολία στην συγκέντρωση και εξάντληση.
“Βιώνετε την αναζωογόνηση κάποιου παλιότερου τραύματος”
Όλα όσα γίνονται γύρω μας είναι πιθανό να ενεργοποιούν κάποιο παλιότερο τραύμα μας, χωρίς καν να το καταλαβαίνουμε. Όπως λέει η Smith, “Αυτό είναι ιδιαίτερα δύσκολο να το επισημάνουμε όταν συμβαίνει, διότι μπορεί να προκληθεί από κάποιον ήχο, μυρωδιά, κάποιες λέξεις, ανθρώπους ή ακόμα και από κάποιο μέρος.” Το μετατραυματικό στρες είναι κάτι που μόνο ένας ειδικός ψυχικής υγείας μπορεί να μας βοηθήσει να εντοπίσουμε και να αντιμετωπίσουμε.
Αν η κατάστασή μας είναι γενικότερα δύσκολο να αντιμετωπιστεί, τότε δεν έχουμε παρά να ζητήσουμε την ανάλογη ιατρική βοήθεια.