Όταν λες πως θες να χορέψεις για να ξεσπάσεις, να ξεχαστείς, να ιδρώσεις, να περάσεις καλά, οι συνήθεις επιλογές σου είναι pop τραγούδια. Ας πάρουμε για παράδειγμα το Rain On Me της Lady Gaga με την Ariana Grande όπου, όταν πέφτει το beat, το μόνο που θες να κάνεις είναι να πέσεις από τον έναν τοίχο στον άλλο και να τραγουδάς μαζί τους. Όμως τον τελευταίο καιρό κάτι συμβαίνει σε αυτό το πολύ χορευτικό είδος, το οποίο είναι το αντίθετο από τις δυνατές φωνές. Πολλοί έχουν παρατηρήσει πως κάποια στοιχεία του ASMR έχουν εισχωρήσει σε διάφορα pop τραγούδια, μετατρέποντάς τα από ευκαιρία για sing along σε κάτι τελείως διαφορετικό. Καθίσαμε λοιπόν να κάνουμε την έρευνά μας για να διαπιστώσουμε και εμείς με τα μάτια μας – μα πολύ περισσότερο με τα αυτιά μας – αν αυτές οι υποψίες είναι πραγματικές. Όσο πιο βαθιά ερευνούσαμε, τόσο πιο πολύ πειθόμασταν:
Σίγουρα έχετε πέσει πάνω σε ένα ASMR βίντεο. Σε αυτά τα κλιπάκια ο παρουσιαστής τις περισσότερες φορές ψιθυρίζει μία ιστορία πολύ κοντά στο μικρόφωνο, με εξαιρετικά αργό ρυθμό, έτσι ώστε να ακούγεται και η παραμικρή ανάσα του. Σε άλλες περιπτώσεις, μπορεί να κάνει διάφορους επαναλαμβανόμενους ήχους, όπως πχ τον ήχο που κάνει το πληκτρολόγιο όταν γράφεις ή τα νύχια σου όταν τα χτυπάς ρυθμικά σε μια ξύλινη επιφάνεια. Μερικές φορές παίρνει και μία πιο σιχαμερή, πιο cringy διάσταση. Για παράδειγμα, ένα πλήθος αυτών των δημιουργών θεωρεί καλή ιδέα το να τρώει κοντά στο μικρόφωνο, έτσι ώστε να ακούγεται η κάθε ρουφηξιά και το κάθε κρατς-κρουτς όσο μασουλάει και καταπίνει. Μερικοί από μας που διαβάσαμε τη συγκεκριμένη πρόταση, πιθανώς να μας άναψαν τα λαμπάκια αμέσως. Όμως κάποιοι άλλοι αντιδρούν σε αυτούς τους ήχους με ένα μυρμήγκιασμα στο κεφάλι τους που τους οδηγεί στην απόλυτη νιρβάνα, βοηθώντας τους να κοιμηθούν. Βίτσια είναι αυτά. Πώς όμως άραγε να είναι αυτή η αίσθηση;
Αρκετοί είναι όσοι πιστεύουν πως το ASMR δεν είναι και το πιο ευχάριστο πράγμα στον κόσμο, όμως το φαινόμενο κερδίζει χιλιάδες νέους “φαν” καθημερινά, καθώς το βρίσκουν τρόπο αποφόρτισης και νανουριστικής ηρεμίας. Όπως για παράδειγμα στην περίπτωση της Alaina Castillo, μία 20χρονης τραγουδίστριας-στιχουργού από το Houston του Texas. Της έχουν πει ότι η φωνή της είναι ευχάριστη και εκείνη το εκμεταλλεύεται στο έπακρο για να χαλαρώσει τους ακροατές της και μάλιστα σε ένα από τα πιο δημοφιλή βίντεό της, Sing You To Sleep, τραγουδάει το Bury a Friend της Billie Eilish. Ακόμα και όταν φτάνει στους πιο dark στίχους του τραγουδιού, “Like I wanna drown, like I wanna end me”, κανένας δεν ξαφνιάζεται με το νόημα τους.
Το να ψιθυρίζει κάποιος στο μικρόφωνο για χάρη ενός τραγουδιού δεν είναι κάτι καινοτόμο. Ας πάρουμε για παράδειγμα την Jane Birkin που στο τραγούδι JeT’Aime σιγοτραγουδούσε στον Serge Gainsbourg και σκορπούσε ερωτισμό. Επιπλέον, ποιος μπορεί να ξεχάσει κάποιες από τις στροφές στο τραγούδι It’s Oh So Quiet που έκανε cover η Björk; Αλλά αυτά τα κομμάτια θεωρούνται μόνο τα προεόρτια για την επιρροή του ASMR στην pop μουσική, με το μεγάλο break through να γίνεται από την Billie Eilish. Από την πλευρά της indie pop σκηνής, θα βρείτε αυτόν τον συνδυασμό στη μουσική της Phoebe Bridgers, η οποία έχει παραδεχτεί πως έχει επηρεαστεί κατά πολύ από αυτόν τον τρόπο ηχογράφησης.
Άλλα ονόματα που έχουν ξεχωρίσει είναι της στιχουργού Martha Skye Muprhy, της avant-garde συνθέτριας Ana Roxanne και της παραγωγού Isola. Ο δίσκος της τελευταίας, EP1, έχει δεχτεί εξαιρετικές κριτικές από το περιοδικό Resident Advisor για τα “μικρά ASMR triggers” που περιέχει.
Τη σύζευξη της pop μουσικής και του ASMR υποστηρίζει και η Dr Giulia Poerio, από το University of Essex Department of Psychology, η οποία έκανε μία εξονυχιστική έρευνα πάνω στο ζήτημα. Σύμφωνα με την ίδια, ένας άλλος καλλιτέχνης που έχει επηρεαστεί από αυτό είναι και ο 21 Savage, της hip-hop σκηνής.
Επιπλέον αναφέρει πως είναι γνωστό πως τα ASMR triggers έχουν απόκριση σωματικά αλλά και συναισθηματικά στο κοινό. Ίσως αυτός να είναι ένας λόγος που χρησιμοποιούνται από τόσους μουσικούς τελευταία. Με αυτά τα triggers προσπαθούν να δώσουν βάθος στα κομμάτια τους και να ξυπνήσουν ορισμένα συναισθήματα για τους ακροατές, με τρόπους που μέχρι στιγμής δεν είχαν δοκιμαστεί. Ποιος δεν έχει κλάψει στο When The Party’s Over της Eilish; Ποιο ασυναίσθητο πλάσμα;
Μπορούμε με ευκολία να παρατηρήσουμε τι μπορεί να έχει χρησιμοποιήσει η ίδια σε πολλά τραγούδια της – ειδικά στο τελευταίο της άλμπουμ – , όμως ούτε αυτή ούτε ο αδερφός της έχουν δώσει credits για το ότι εμπνεύστηκαν από το ASMR.
Μπορεί η Eilish να σώπασε επί του θέματος, αλλά όχι και η υποψήφια για Grammy Phoebe Bridgers. Έκανε ονομαστική αναφορά στην ASMR vlogger Itsblitzzz για την έμπνευσή της ως προς την κατεύθυνση που πήρε ο δίσκος της. Επιπλέον, τον Οκτώβριο του 2020 γύρισαν μαζί και ένα 40λεπτο βίντεο στο οποίο η Bridgers απολάμβανε το μασάζ που της έκανε η vlogger.
Μία ερώτηση που θα μπορούσε να κάνει κάποιος είναι, “Τι είναι αυτό που έχει οδηγήσει την pop στον δρόμο του ASMR;” Αν και υποθετική, η απάντηση που έχει δοθεί είναι πολύ πειστική: Σύμφωνα με τον Dr. Crag Richard, καθηγητή φαρμακευτικών σπουδών στο Shenandoah University και ιδρυτή της ιστοσελίδας ASMR University, ειδικά στην περίπτωση της Billie Eilish, είναι το γεγονός του ότι ηχογράφησε ένα μεγάλο μέρος του άλμπουμ της στο υπνοδωμάτιό της. Η τεχνική αυτή χρησιμοποιείται και από πολλούς ASMR καλλιτέχνες. Οι ίδιοι ηχογραφούν πολλά από τα βίντεό τους σε προσωπικούς τους χώρους, όπως για παράδειγμα σε υπνοδωμάτια ή σε μικρές γωνίες των σπιτιών τους. Έτσι καταφέρνουν να δημιουργήσουν κάτι πιο προσωπικό, γαλήνιο και όμορφο για τους ακροατές τους, το οποίο διαφέρει από τις μεγάλες, στουντιακές παραγωγές και προκαλεί τελείως διαφορετική αίσθηση σε όποιον ακούει το τελικό αποτέλεσμα.
Η επιρροή λοιπόν είναι προφανής. Αλλά είναι πραγματικά αυτό το μέλλον της pop; Δεν έχουμε παρά να περιμένουμε να δούμε.