Ο Laurens Harvey Zeiger γεννήθηκε στην 19 Νοεμβρίου 1933 και του άρεσαν οι αλλαγές. Το Laurens του φάνηκε πολύ επικό, το Zeiger καθόλου αμερικάνικο. Το 1957 που πρώτη φορά βρίσκεται μπροστά στο μικρόφωνο για να παρουσιάσει νέα τραγούδια σε ραδιόφωνο του Μαϊάμι, συστήνεται ως Larry, επιλέγει το King για επώνυμο και φυσικά ο πρώτος δίσκος που βάζεις το πικάπ είναι Έλβις Πρίσλεϊ.
Η φωνή του φτάνει μέχρι το οικογενειακό εστιατόριο αλλά δεν τον ακούει ο Αυστριακός πατέρας του. Ένα καρδιακό επεισόδιο του έχει στερήσει τη ζωή, τα 55 δολάρια την εβδομάδα που παίρνει ως DJ είναι απαραίτητα για να ορθοποδήσει η οικογένεια. Προκειμένου να μεγαλώσει το ποσό, εκφωνεί αγώνες αμερικανικού ποδοσφαίρου, στα διαλείμματα βρίσκει αθλητές και παράγοντες, τους ζητάει να πουν δυο λογάκια. Εκείνοι τον εμπιστεύονται, εκτιμούν την ηρεμία και την διακριτικότητα του, δημιουργεί ονοματάκι και όταν ένας τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός αναζητά κάποιον για να παίρνει συνεντεύξεις έχοντας δίπλα τον ήδη δημοφιλή στην περιοχή Jackie Gleason, ο Larry είναι η πρώτη επιλογή.
Η Αμερική αλλάζει, τα δίκτυα απελευθερώνονται, το 1985 το CNN γνωρίζοντας ότι οι ειδήσεις δεν αρκούν για να διεισδύσει στην παγκόσμια οικογένεια, αναζητά αυτόν που θα δείξει στον κόσμο τους πρωταγωνιστές του αμερικανικού ονείρου. Το “The Larry king live”, γίνεται αυτομάτως το πιο δημοφιλές αμερικάνικο show, απέναντι από τον Βασιλιά βρίσκονται οι πιο καυτοί πρωταγωνιστές του Χόλιγουντ, τα πιο επιδραστικά πολιτικά πρόσωπα. Όλοι μιλούν για όλα, εκείνος τους συντονίζει με λίγες κουβέντες, καλά προετοιμασμένος, αλλά όχι με προκάτ ερωτήσεις, συλλαμβάνει το κλίμα και βάσει αυτού ξεγυμνώνει το πρόσωπο που τον επισκέπτεται. Ο ίδιος δεν διεκδικεί παραπάνω χρόνο από αυτόν που του ανήκει και όταν συμβαίνει είναι παρά την θέλησή του. Είναι 1987 και σε απευθείας σύνδεση παθαίνει καρδιακό επεισόδιο. Εκείνο το βράδυ είπε ότι είδε στον ύπνο τον πατέρα του να ψιθυρίζει «μη βιάζεσαι».
Οι τηλεθεατές πολλαπλασιάζονται, το 1998 το “The Larry King show” μπαίνει σε εκατομμύρια σπίτια, αναδεικνύει τα talk shows σε αγαπημένη επένδυση. Μικρό κόστος, τεράστια έσοδα. Η αμοιβή του King κλείνει την ψαλίδα, επιβάλει όρους στα οικονομικά και στα υπόλοιπα. Θέλει το studio να είναι στην Ουάσινγκτον και μάλιστα κοντά στο Λευκό Οίκο. Τον ενδιαφέρει να δίνει την εντύπωση ότι ανήκει στο περιβάλλον της εξουσίας, αλλά και κάτι πιο πρακτικό. Η μικρή απόσταση μπορεί να καλυφθεί από τους αμερικανούς προέδρους, «η παρουσία ενός προέδρου στην εκπομπή, της δίνει ενδιαφέρον για ολόκληρη την θητεία του», είπε στην τελευταία του συνέντευξη. Φυσικά τους φιλοξενεί όλους χωρίς ποτέ να τους αντιμετωπίζει σαν επίσημους. Τους υποδέχεται φορώντας τη στολή: πουκάμισο, ενίοτε γραβάτα και φυσικά πάντα τις θρυλικές τιράντες που γίνονται “σήμα κατατεθέν” του.
Το 1997 οι φωνές του δεν μπορούν να σταματήσουν τα φορτηγά που μεταφέρουν το studio της εκπομπής στο Los Angeles. Η πολιτική διάσταση εξατμίζεται, οι καλεσμένοι επαναλαμβάνονται, αυτός που δείχνει ένα νέο πρόσωπο είναι ο παρουσιαστής. Έχει χάσει την διεισδυτική του ματιά, φλερτάρει με την ελαφρότητα, το κοινό χειροκροτεί μόνο όταν το υποδεικνύει η φωτεινή πινακίδα και σπανίως είναι ενθουσιασμένο.
Στις 16 Ιανουαρίου του 2010, μετά από 25 χρόνια συνεχούς παρουσίας και 50.000 συνεντεύξεις, η εκπομπή ρίχνει αυλαία, αλλά ο King παραμένει στο CNN. Μέχρι το 2012 παρουσιάζει special αφιερώματα και στις 17 Φεβρουαρίου τυλίγει τις τιράντες του αποφασισμένος να ζήσει μία ευτυχισμένη και ανέμελη ζωή συνταξιούχου.
Δεν το κατόρθωσε. Το 2020 δυο παιδιά του ταξιδεύουν για να συναντήσουν τον πατέρα του, ο ίδιος παραδίδεται, όταν το χτυπάει ο κορονοϊός είναι αδύναμος και αδιάφορος. Φεύγει στις 23 Ιανουαρίου 2021 χωρίς να παραδώσει τα σκήπτρα, ο Βασιλιάς πέθανε, δεν υπάρχει διαδοχή.