Είναι πλέον σίγουρο πως όταν ακούμε την Taylor Swift να λέει “Not a lot going on at the moment”, δε θα την πιστεύουμε. Το ίδιο είχε πει λίγο πριν κυκλοφορήσει το πρώτο άλμπουμ που έγραψε μέσα στην καραντίνα, το folklore, το ίδιο είχε πει πριν προβληθεί η ταινία με τα live sessions του συγκεκριμένου δίσκου και λίγες ώρες πριν κυκλοφορήσει το δεύτερο άλμπουμ για το 2020 (!) χρησιμοποίησε τις ίδιες λέξεις. Δεν την ξαναπατάμε, Miss Taylor!
H διάσημη μουσικός μας ενημέρωσε στο Instagram για την ξαφνική και τελείως απρόσμενη κυκλοφορία του evermore με 3 φωτογραφίες. Κρατώντας την υπόσχεσή της, ξυπνήσαμε την επόμενη μέρα και ήταν έτοιμο για να το ακούσουμε, σαν ένα δώρο από τον Άγιο Βασίλη που ήρθε νωρίτερα.
Κοινά σημεία με το folklore
Σύμφωνα με την Taylor, το άλμπουμ evermore αποτελεί τον αδελφικό δίσκο ή την συνέχεια του folklore. Οι συντελεστές που βοήθησαν στην δημιουργία του ήταν οι ίδιοι που συμμετείχαν στο πρώτο installment, δηλαδή o Aaron Dessner, o Jack Antonoff, o Justin Vernon από τους Bon Iver και ο William Bowery (συγγραφικό ψευδώνυμο του συντρόφου της Joe Alwyn). Συνεχίζεται έτσι το aesthetic του πρώτου δίσκου, με χαλαρά alt-rock/folk τραγούδια και ονειρικά/ποιητικά μουσικά σκηνικά, χωρίς όμως να γίνεται υπερβολικά μελό. Η Taylor δεν ήταν έτοιμη να αφήσει την έμπνευση που της ήρθε συνθέτοντας το folklore για να δουλέψει σε κάτι καινούργιο. Όπως είπε και η ίδια, “Για να το θέσω απλά, απλώς δε μπορούσαμε να σταματήσουμε να γράφουμε.” Έτσι είχαν δύο επιλογές: ή να κάνουν μεταβολή και να ξεκινήσουν κάτι άλλο, ή να ταξιδέψουν λίγο βαθύτερα σε αυτόν τον κόσμο που δημιούργησαν. Ευτυχώς για εμάς, επέλεξαν το δεύτερο.
Επιπλέον, συνέχισε και εδώ την δημιουργία χαρακτήρων και ιστοριών μέσα από τα τραγούδια της, όπως είχε κάνει με τον James, την Betty και την August(a) στο folklore. Xαρακτηριστικό παράδειγμα το dorothea, ένα τραγούδι από την πλευρά του πρώην συντρόφου μιας νεαρής κοπέλας που τον εγκατέλειψε προκειμένου να γίνει ηθοποιός στο Hollywood. Δεν έχει κάποια άμεση σχέση με το προηγούμενο ερωτικό τρίγωνο, όμως στο μυαλό της δημιουργού, η νέα πρωταγωνίστρια πήγαινε στο ίδιο σχολείο με αυτούς.
Τι καινούριο υπάρχει;
Στο evermore η Taylor αποφάσισε πως ήρθε η ώρα για περισσότερες μουσικές συνεργασίες και έτσι προέκυψε τo πολυαναμενόμενο collaboration με τις HAIM, ένα συγκρότημα που απαρτίζεται από τις αδερφές Εste, Danielle και Alana. Οι τέσσερίς τους είναι χρόνια φίλες και μάλιστα οι HAIM αποτέλεσαν και το support συγκρότημα για ένα μεγάλο μέρος της περιοδείας της Taylor στο άλμπουμ 1989. Το τραγούδι no body, no crime θα μπορούσε άνετα να αποτελέσει σενάριο για μία crime ταινία ενώ χαιρόμαστε να ακούμε την Taylor να επιστρέφει στις country ρίζες της.
Επιπροσθέτως, ο Aaron Dessner – δημιουργός τους συγκροτήματος The National – δανείζει τα φωνητικά του στο τραγούδι coney island. Αν και έχει δώσει τα φώτα του στη δημιουργία και των 2 άλμπουμ, είναι η πρώτη φορά που ακούμε την φωνή του. Η συνεργασία μαζί του γέννησε ένα τραγούδι μεστό με θλίψη και νοσταλγία, αφού οι πρωταγωνιστές θυμούνται τις ωραίες στιγμές που πέρασαν στην γειτονιά του Coney Island στο Brooklyn. Βέβαια, το ότι τις θυμούνται τώρα που έχουν χωρίσει, μας δημιουργεί έναν κόμπο στο λαιμό,”I’m on a bench in Coney Island/Wondering where did my baby go/The fast times, the bright lights, the merry go/Sorry for not making you my centerfold”.
Ποιες οι διαφορές με το folklore;
Όπως είπαμε και προηγουμένως, είναι δύο αδελφικά άλμπουμ. Όμως, όσο και αν μοιάζουν, παραμένουν δύο διαφορετικές δημιουργικές οντότητες. Για παράδειγμα, οι παλέτες του πρώτου θυμίζουν τέλη καλοκαιριού-αρχές φθινοπώρου. Είναι σαν την πρώτη ψύχρα, σαν τις πρώτες βροχές του Σεπτέμβρη. Το δεύτερο έρχεται σε πιο ζεστά χρώματα, χειμωνιάτικα μεν, αλλά πιο cozy, δεμένα όλα μαζί με την λευκόχρυση κλωστή της ενοχής και της μετάνοιας.
Μία ακόμη διαφορά έγκειται και στην ποικιλία των θεμάτων. Αναφέραμε πριν το τραγούδι no body, no crime και όχι δίχως λόγο. Είναι ένα κομμάτι έντονα επηρεασμένο από την country, με θέμα τον φόνο. Μία πολύ καλή φίλη της γυναίκας που διηγείται την ιστορία εξαφανίζεται και όλοι υποπτεύονται τον σύντροφό της που δεν της ήταν και πιστός.“Ηer husband’s actin’ different, and it smells like infidelity/She says, “That ain’t my Merlot on his mouth/That ain’t my jewelry on our joint account”/No, there ain’t no doubt/I think I’m gonna call him out”. Τι έκανε η ηρωίδα τελικά; Δώστε μία ευκαιρία στο τραγούδι για να μάθετε!
Ποι@ μπορεί επιπλέον να ξεχάσει το τραγούδι closure; Η ιδιαιτερότητά του ως προς τα drums του δίνει μία πιο industrial-folk νότα, ήχος που γενικότερα δεν περιμέναμε να ακούσουμε από την Ρίτσα (από το Taylorίτσα), αλλά τελικά μπορεί να το υποστηρίξει. Όσο περνάει ο καιρός, αναρωτιόμαστε αν υπάρχει ήχος που ΔΕΝ μπορεί να υποστηρίξει. Συνεχώς αποδεικνύει το αντίθετο.
Ίσως να έχουμε και το πρώτο καθαρά αυτοβιογραφικό κομμάτι στα δύο αυτά άλμπουμ, το marjorie. Είναι αφιερωμένο στην γιαγιά της Marjorie Finlay, τραγουδίστρια της όπερας, η οποία απεβίωσε το 2003. Πρόκειται για μία τρυφερή αφιέρωση της Taylor προς εκείνη, καθώς την έχασε πριν καταφέρει να την ζήσει όσο ήθελε. Έχει αναφέρει και παλαιότερα πως καμία φορά την επισκέπτεται στον ύπνο της, “What died didn’t stay dead/You’re alive, you’re alive in my head”, “And if I didn’t know better/I’d think you were singing to me now/If I didn’t know better/I’d think you were still around/I know better/But I still feel you all around/I know better/But you’re still around”. Όσο γλυκό και αν της φαίνεται, εμείς ανατριχιάζουμε λίγο στην σκέψη του να έρθει και να μας επισκεφθεί ένα αγαπημένο πρόσωπό μας που έχει φύγει από την ζωή. Η ανατριχίλα, παρόλα αυτά ,δεν το κάνει λιγότερο συγκινητικό.
Ποια τραγούδια είναι τα προσωπικά μας αγαπημένα;
Όταν ένα άλμπουμ μιας αγαπημένης καλλιτέχνιδας έχει 15 τραγούδια, σίγουρα θα υπάρχουν κάποια που τα αγαπάμε λίγο περισσότερο. Το willow – με το οποίο “ανοίγει” και τον δίσκο – είναι ένα από αυτά, καθώς περιέχει τον χαρακτηριστικό στίχο, “But I come back stronger than a 90’s trend”, ο οποίος είναι από τώρα θρυλικός, παρόλο που το evermore δεν έχει κλείσει πενθήμερο κυκλοφορίας.
Επίσης, το βίντεο κλιπ συνδέει με απίστευτη μαεστρία τα 2 άλμπουμ, καθώς βρίσκουμε την Taylor στην ίδια καλύβα που την αφήσαμε στο τέλος του cardigan. Την βλέπουμε να μπαίνει το ίδιο πιάνο το οποίο την οδηγεί σε δύο διαφορετικά μέρη το καθένα. Στο δεύτερο μας μεταφέρει σε μία πιο “ζεστή” ατμόσφαιρα από ότι το πρώτο με πρωταγωνίστρια την ίδια, το αγόρι της και μία χρυσή κλωστή. Αυτό αποτελεί και αναφορά στο τραγούδι invisible string, “And isn’t it just so pretty to think/All along there was some/Invisible string/Tying you to me?”, από το folklore (ιδιοφυές). Με λίγα λόγια, βρισκόμαστε στο ίδιο σύμπαν αλλα αυτήν την φορά ακολουθούμε άλλους κεντρικούς χαρακτήρες και ιστορίες.
Δώστε της ένα Όσκαρ, κάποιος.
Δεν θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε το champagne problems. Η Taylor είπε για το συγκεκριμένο τραγούδι, “[είναι μία ιστορία για] δύο άτομα που βρίσκονται σε σχέση από το κολλέγιο οι οποίοι είχαν δύο τελείως διαφορετικές βλέψεις για της σχέση τους εκείνο το βράδυ, η μία ήθελε να το τελειώσει και ο άλλος έφερε δαχτυλίδι”. Στο τραγούδι υπονοείται ότι η πρωταγωνίστρια έχει και κάποια ψυχική ασθένεια, με αποτέλεσμα όλοι να θεωρούν ότι για αυτό αρνήθηκε την πρόταση, “Your mom’s ring in your pocket/My picture in your wallet/Your heart was glass, I dropped it”, “’She would’ve made such a lovely bride/What a shame she’s fucked in the head,’ they said”. Είναι απλά συγκλονιστικό.
Τελευταίο, μα χωρίς να έχει ιδρώσει καθόλου, έρχεται το ομότιτλο τραγούδι evermore στο οποίο ακούμε και τον Bon Iver. Αποτελεί το τελευταίο κομμάτι στην standard εκδοχή του δίσκου και την καλύτερη επιλογή για το κλείσιμο. Στο folklore τραγουδούσαν το exile, για ένα ζευγάρι του οποίου η ιστορία έληξε γεμάτη πόνο. Εδώ θα μπορούσε κάποιος να πει πως έχουμε την συνέχεια της πορείας τους. Αυτό στηρίζεται κυρίως στον στίχο, “I’ve been down since July” (δηλαδή “είμαι πεσμένη από τον Ιούλιο”), μήνας που κυκλοφόρησε το folklore. Κάτι τέτοιο είναι σχεδόν αδύνατο να είναι τυχαίο, μιας και η ίδια πάντα παραδίδει προσεγμένη δουλειά και με μεγάλη χαρά δημιουργεί easter eggs για τους fans της. Εδώ λοιπόν, οι δύο αυτοί χαρακτήρες πονούν μα και προχωρούν, “And I couldn’t be sure/I had a feeling so peculiar/This pain wouldn’t be for/Evermore”.
Αυτός ο πόνος δεν θα υπάρχει για πάντα. Μα υπάρχει καλύτερος τρόπος από το να τελειώσεις ένα άλμπουμ με μία νότα ελπίδας;