Η πρώτη εβδομάδα της καραντίνας με βρήκε με μειωμένες αντοχές και πεσμένη διάθεση. Αισιόδοξες δημοσιεύσεις, προτάσεις για σειρές στο Netflix, συζητήσεις για zoom μαζώξεις με φίλους και ανταλλαγές μηνυμάτων υπομονής είχαν καταφέρει να με κρατήσουν δυνατή στο πρώτο lockdown, όμως το σήκουελ με έβρισκε πολύ πιο κουρασμένη και αρκετά κυνική. Έτσι οι μέρες περνούσαν με δουλειά και γκρίνια, γκρίνια και δουλειά, και το μόνο πράγμα που μου προσέφερε ένα ευχάριστο διάλειμμα από την μιζέρια ήταν οι ώρες που αφιέρωνα στο φαγητό. Κάπως έτσι λοιπόν, αναζητώντας το επόμενο πιάτο μου, βρέθηκα να ξεφυλλίζω το ΔΕ ΚΟΥΚΜΠΟΥΚ, το πρώτο βιβλίο με συνταγές της Μαριλού Παντάκη (ή αλλιώς Madame Ginger όπως είναι γνωστή στον φουντμπλόγκοσμο της χώρας).
Χαμογελώντας και στροβιλίζοντας μία γενναιόδωρη μπουκιά μακαρονάδας στο εξώφυλλο, η Μαριλού υπόσχεται πως μέσα από τις σελίδες του ΔΕ ΚΟΥΚΜΠΟΥΚ θα βρεις 61 νόστιμες και πολύ εύκολες συνταγές, με μπόλικες να ταιριάζουν στα γούστα, τις ικανότητες και τις γεύσεις σου. Χωρίς να έχω λοιπόν κάτι να χάσω και με μία απελπισμένη ανάγκη για διασκεδαστικά projects, αποφάσισα να τεστάρω αυτή της την δήλωση, αναθέτοντας στον εαυτό μου ένα ακόμα challenge: ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο με φαγητά κατευθείαν από το βιβλίο. Πιο συγκεκριμένα, δύο πρωινά, δύο μεσημεριανά και δύο βραδινά. Ιδού όλα όσα συνέβησαν:
Σάββατο
Πρωινό:
Ψωμί ολικής και spread αλατισμένης καραμέλας με χουρμάδες
Της Τζίντζερ:
To δικό μου:
Σε αντίθεση με τα trends της εποχής, δεν έχω καθόλου ασχοληθεί με το ψήσιμο ψωμιού διότι η διαδικασία μονίμως μου φαινόταν εξαιρετικά χρονοβόρα και μεταξύ μας, ολίγον μάταιη. Κανένα δικό μου ψωμί δεν θα είναι ποτέ τόσο νόστιμο και μυρωδάτο όσο το έτοιμο καρβελάκι από τον φούρνο, επομένως γιατί να ξοδεύω αλεύρι που θα μπορούσε να γίνει cupcakes; Παρόλα αυτά, ήταν η πρώτη συνταγή που εμφανίζεται στο ΔΕ ΚΟΥΚΜΠΟΥΚ και έτσι αποφάσισα να το προσπαθήσω στο πλαίσιο της δοκιμής νέων πραγμάτων. Κόντρα στον φόβο ότι δεν θα βγει καλό. Τελικά, ήταν μακράν η πιο εύκολη συνταγή που μαγείρεψα και αυτή που με γέμισε μεγαλύτερη ικανοποίηση. Τα ψωμάκια μου ήταν κανονικά ψωμάκια! Με ψωμένια υφή, όψη και άρωμα. Και δεν χρειάστηκε ούτε καν να περιμένω με τις ώρες για να φουσκώσουν, κάνοντας προσευχές στον θεό Μαμ.
Τα συνόδεψα με το spread αλατισμένης καραμέλας, το οποίο με εξέπληξε με την όντως βαθιά καραμελένια γεύση του, παρά τα ελάχιστα υλικά παρασκευής. Υποψιάζομαι μάλιστα πως θα είναι εξαιρετικά νόστιμο και πάνω σε pancakes ή κάποιο κέικ βανίλιας. Εγώ πάντως έφαγα το μισό βαζάκι με το κουτάλι μέχρι το βράδυ της Κυριακής.
Σελίδα: 24 και 118
Μεσημεριανό:
Παπουτσάκια με κιμά φακής
Της Τζίντζερ:
Το δικό μου:
Όταν ο αδερφός μου και εγώ ήμασταν μικροί, κάθε φορά που κάποιος μας ρωτούσε ποιο είναι το αγαπημένο μας φαγητό εκείνος απαντούσε “οι φακές” και εγώ ήθελα να αρνηθώ οποιαδήποτε σχέση μαζί του. Μεγαλώνοντας τα συναισθήματά μου για το συγκεκριμένο φαγητό ήταν στην καλύτερη περίπτωση εκείνα της αδιαφορίας, ενώ έφταναν μέχρι και αηδίας αν δεν με πετύχαινες στην σωστή ημέρα. Έτσι λοιπόν η συγκεκριμένη συνταγή ήταν ένα μεγάλο στοίχημα αν θα μου αρέσει ή όχι και για να είμαι ειλικρινής, είχα ήδη αποδεχθεί πως ίσως καταλήξω να παραγγέλνω Σαββατιάτικο πιτόγυρο.
Παρόλα αυτά το τελικό αποτέλεσμα ήταν απρόσμενα νόστιμο. Η γεύση δεν είχε καθόλου την “φακίλα” που περίμενα, η υφή θύμιζε αρκετά κρέας, ενώ ο συνδυασμός με το γιαούρτι ήταν άπαιχτος. Με τον κιμά που περίσσεψε, καλύψαμε και μία κατσαρόλα πένες.
Σελίδα: 76
Αλλαγές στην συνταγή: χρησιμοποιήσαμε κόκκινες φακές αντί για μαύρες. Αυτές είχαμε και βαριόμουνα να στείλω μήνυμα για σούπερ μάρκετ.
Βραδινό:
Ρεβιθοσαλάτα σαν τονοσαλάτα και ψωμί ολικής
Της Τζίντζερ:
To δικό μου:
Γενικά το βράδυ τρώω κάτι ελαφρύ, εκτός και αν βλέπω Netflix μέχρι τα ξημερώματα, όποτε και καταβροχθίζω πέντε γαβάθες ποπ κορν χωρίς να το καταλάβω. Αυτήν την φορά επέλεξα την ρεβιθοσαλάτα που υπόσχεται πως είναι το τέλειο υποκατάστατο της γνωστής και αγαπημένης tuna salad, μαζί με το ψωμί που είχε απομείνει από το πρωί (το οποίο ακόμα δεν μπορώ να ξεπεράσω πόσο ωραίο βγήκε). Έχω να δηλώσω πως εμένα προσωπικά η γεύση δεν μου θύμιζε τόσο την γνωστή τονοσαλάτα, επομένως σίγουρα δεν θα την χαρακτήριζα υποκατάστατο.Όμως αυτό δεν σημαίνει πως δεν ήταν νόστιμη. Αντιθέτως, ξετρελάθηκα με την γεύση της σε βαθμό που δεν μπορούσα να σταματήσω να την τρώω. Αρωματική, αλμυρή όσο πρέπει, καθόλου βαριά, τέλεια συνοδεία σε μία φέτα ψημένου ψωμιού. Να τολμήσω να πω πως μου άρεσε περισσότερο από το original; Θα το τολμήσω.
Σελίδα: 58
Κυριακή
Πρωινό:
Σοκολατένιες μπάρες
Της Τζίντζερ:
Το δικό μου:
Έχοντας ήδη περάσει μία ολόκληρη ημέρα τρώγοντας φαγητά με διαφορετικές γεύσεις από τα συνηθισμένα (και χωρίς καμία αποτυχία ή αμήχανη στιγμή), αποφάσισα για πρωινό να καταπιαστώ με κάτι πολύ αγαπημένο: τις σπιτικές μπάρες δημητριακών. Αμέτρητοι οι συνδυασμοί που μπορείς να δοκιμάσεις, σχεδόν εγγυημένα νόστιμο αποτέλεσμα. Οι συγκεκριμένες ήταν εξαιρετικές, τόσο σοκολατένιες όσο έπρεπε για να θέλεις τρεις στην καθισιά σου, ενώ τα ολόκληρα φιστίκια Αιγίνης έκλεψαν την παράσταση. Ο μόνος λόγος που σταμάτησα να τις τρώω ήταν γιατί δεν θα είχα όρεξη για μεσημεριανό αν συνέχιζα. Και δεν γινόταν να μην φάω μεσημεριανό.
Σελίδα: 128
Αλλαγές στην συνταγή: Αντί για φυστικοβούτυρο χρησιμοποίησα ταχίνι, διότι το φυστικοβούτυρο με βάζει σε κάποιου είδους τρανς και δεν ησυχάζω μέχρι να φάω ολόκληρο το βάζο. Επομένως δεν επιτρέπεται ποτέ στο σπίτι.
Μεσημεριανό:
Μac ‘n’ Cheese με ψητή κολοκύθα και σκορδάτα breadcrumbs
Της Τζίντζερ:
Το δικό μου:
Φήμες λένε ότι έκανα ολόκληρο το challenge μόνο για να έχω αφορμή να φάω αυτό το πιάτο. Ι can neither confirm nor deny this.
Το Mac’n’Cheese είναι σίγουρα στην κορυφή της λίστας των φαγητών που αποζητάς όταν θέλεις εκτός από το στομάχι να αγαλιάσει και η ψυχούλα σου. Επομένως αν δεν είναι αυτή η κατάλληλη εποχή να καταναλωθεί με την κουτάλα, πότε είναι; Το απίστευτο της υπόθεσης είναι πως αυτή η πιο healthy (δεν θα πω λιγότερο θερμιδική γιατί ποιον κοροϊδεύουμε) εκδοχή του εξακολουθεί να είναι το ίδιο τυρένια και σλουρπ όσο η κανονική, παρόλο που το τυρί είναι ελάχιστο. Ακόμα δηλαδή μουρμουρίζω “βρε, κοίτα να δεις!”, ενώ έχω ήδη εξαφανίσει και το τελευταίο μακαρονάκι από την κατσαρόλα. H μόνη προειδοποίηση που θα δώσω είναι να μην το ξεκινήσεις αν ήδη πεινάς πολύ, διότι είναι αρκετά χρονοβόρο στην παρασκευή του. Προσωπικά μασουλούσα τις μπάρες όσο το έφτιαχνα, επομένως όλα κομπλέ.
Σελίδα: 106
Αλλαγές στην συνταγή: Δεν είχαμε μακαρόνι κοραλλάκι και βάλαμε βίδες. Μηνύστε μας.
Βραδινό:
Σούπα βελουτέ με μπρόκολο και σπανάκι
Tης Τζίντζερ:
To δικό μου:
Οι σούπες είναι ο ένας από τους δύο λόγους που ο Χειμώνας υποφέρεται (ο άλλος είναι η ζεστή σοκολάτα) και έτσι δεν υπήρχε αμφιβολία για το ποιο πιάτο θα αποτελούσε το φινάλε του challenge. Ενώ προσωπικά προτιμώ την κολοκυθόσουπα, το combo σπανάκι/μπρόκολο ήταν άκρως ενδιαφέρον και όχι όσο πικρό όσο περίμενα. Είχα τις αμφιβολίες μου για τα κομματάκια tofu ως γαρνιτούρα, καθώς δεν το πολυσυμπαθώ (είναι σαν άνοστη σουπιά, συγγνώμη) όμως δεν μπόρεσαν να μου χαλάσουν την εμπειρία. Εξαιρετικά ωραίο και το ταχινολέμονο. Πήρα προφανώς και δεύτερη δόση και στο τέλος βούτηξα και το ψωμί που είχε απομείνει.
Σελίδα: 98
Αλλαγές στην συνταγή: Για κάποιο λόγο η σούπα μας έγινε αρκετά πιο πηχτή από ότι περιμέναμε και έτσι αντί για ένα λίτρο νερό, μαγειρέψαμε με ενάμιση.
Challenge completed και με απόλυτη επιτυχία!
To “ΔΕ ΚΟΥΚΜΠΟΥΚ: 61 λαχταριστές, πανεύκολες συνταγές για όλους” κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στο e-shop του site της madameginger.com.