Είναι σχεδόν αδύνατον να πούμε την φράση “Bond. James Bond.” χωρίς να μιμηθούμε το βαθύ, βαρύτονο, σκωτσέζικο στιλ του Sean Connery και να φανταζόμαστε πως ισορροπούμε ένα τσιγάρο στα χείλη. Οι περισσότεροι από εμάς μπορούμε να παραδεχτούμε πως θα τον συνδέουμε με τον θρυλικό του ρόλο ως τον γοητευτικό, μυστικό πράκτορα για πάντα και φυσικά όχι άδικα. Ενώ όμως ήταν ο ηθοποιός που έδωσε στον 007 την πρώτη του άδεια να σκοτώνει και τον μετέτρεψε σε έναν από τους πιο γνωστούς κινηματογραφικούς χαρακτήρες, η καριέρα του δεν περιορίστηκε εκεί. Ο Sean έχει στο αστραφτερό του βιογραφικό συνεργασίες με μία τεράστια γκάμα σκηνοθετών, από τον Alfred Hitchcock μέχρι τον Brian De Palma και έχει κερδίσει Όσκαρ και BAFTAs παίζοντας τα πάντα από κλέφτες μέχρι βασιλιάδες.
Γιορτάζουμε το έργο του με 8 από τις πιο σημαντικές ερμηνείες του σε ταινίες:
Dr. No (1962)
Από την στιγμή που εμφανίζεται στην οθόνη με εκείνο το ήρεμο βλέμμα, το τσιγάρο στο στόμα και σου λέει το όνομά του, ο superspy του Ian Flemming αμέσως μαγνητίζει την προσοχή του θεατή και δεν την αφήνει να ξεφύγει. Ένα από τα στοιχεία που κάνουν τον Bond τόσο γοητευτικό από το πρώτο καρέ είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Connery σε πείθει πως ο πρωταγωνιστής του δεν λυγίζει ποτέ κάτω από πίεση και μονίμως βρίσκεται ένα βήμα μπροστά από την κατάσταση. Είναι σέξι, ευγενικός, μυστήριος, χαρισματικός, με μία απειλητική αύρα να τον ακολουθεί. “You’ve had your six”, λέει πριν πυροβολήσει εν ψυχρώ έναν από τους πολλούς αντιπάλους του και καταλαβαίνουμε πως εδώ έχουμε έναν άνδρα που έχει ήδη εκμεταλλευτεί την άδεια να σκοτώνει. Μετά από το Dr. No υποδύθηκε τον Bond σε έξι ακόμα συνέχειες, και ενώ οι περισσότεροι φαν έχουν κάποια άλλη αγαπημένη (ναι, ξέρουμε, το Goldfinger) εδώ είναι που ξεκινάνε όλα. Ένα martini, παρακαλώ.
Marnie (1963)
Πρόκειται για ένα από τα πιο περίεργα και τρομακτικά θρίλερ του Alfred Hitchcock, βασισμένο στο μυθιστόρημα του Winston Graham, στο οποίο ο Sean υποδύεται τον πλούσιο εργένη Mark Rutland. Ο Μark φαίνεται να γοητεύεται από την Marnie (Tippi Hedren), μία κοπέλα με γνωστά ψυχολογικά προβλήματα, την οποία αποφασίζει να παντρευτεί παρόλη την κατάστασή της. Αφιερώνει λοιπόν τον χρόνο και τα εισοδήματά του στο να “διορθώσει” διάφορα προβλήματα της, από κλεπτομανία μέχρι και τεράστιο φόβο στο σεξ. Tο φιλμ αυτό καθαυτό είναι αρκετά προβληματικό απέναντι στις γυναίκες και συχνά τρομερά άβολο στην παρακολούθησή του. Η ερμηνεία του Connery είναι εξαιρετική, διότι ο θεατής ποτέ δεν ξέρει αν πρέπει να τον συμπαθήσει επειδή προσέχει έναν άρρωστο ή να τον θεωρήσει τελείως ανώμαλο, καθώς την ‘βρίσκει’ με το να ελέγχει κάποιον που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Δες το με προσοχή και κριτική σκέψη.
Zardoz (1974)
Λίγους μήνες αφού εγκατέλειψε τα καθήκοντά του ως Bond με το Diamonds Are Forever, ο Sean ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία επιστημονικής φαντασίας Zarboz, από τον σκηνοθέτη John Boorman. Για πολλούς σινεφίλ, η εικόνα του James Bond με αλογοουρά, μουστάκι, μπότες μέχρι το μπούτι και ένα κόκκινο βρακί τους κάνει να μην θέλουν να δώσουν μία ευκαιρία στο φιλμ και κακώς, κατά την γνώμη μας. Πρόκειται για μία post apocalyptic αλληγορία που θεωρείται μπροστά της εποχής της και αν πάρεις απόφασή από την αρχή πως οι υπερβολές της έχουν γίνει επίτηδες, είναι αρκετά εύκολο να σε συνεπάρει στον κόσμο της. Ο Connery δίνει μία ατρόμητη ερμηνεία ως ένας επαναστάτης πολεμιστής με τρομακτική ωμότητα, ο οποίος φέρνει τα πάνω κάτω σε μία ουτοπική κοινωνία του μέλλοντος. Αξίζει για το καλτ της όλης υπόθεσης και μόνο.
The Man Who Would Be King (1975)
Υπάρχουν δυναμικοί κινηματογραφικοί συνδυασμοί, υπάρχουν θρυλικά δίδυμα της οθόνης και μετά υπάρχει ο Sean Connery με τον Michael Caine. Ο σκηνοθέτης John Huston βασίζεται στην χημεία τους για να δημιουργήσει μία εξαιρετικά ψυχαγωγική διασκευή του βιβλίου του Rudyard Kipling, η οποία βλέπεται ευχάριστα μέχρι και σήμερα. Οι δυο τους παίζουν τους κακοποιούς που ξαφνικά βρίσκονται σε μία Afghan κοινότητα όπου οι ντόπιοι πιστεύουν ότι είναι θεοί και, ως γνήσιοι Βρετανοί, αποφασίζουν να το εκμεταλλευτούν στο έπακρον. Μία ιστορία που κλείνει το μάτι στην αποικιοκρατία της Αγγλίας και προσφέρει την ευκαιρία στον Connery να καταπιαστεί με έναν ρόλο που σχεδόν αποτελεί το αντίθετο του Bond.
Robin and Marian (1976)
Ένα από τα πιο υποτιμημένα σημεία της φιλμογραφίας του Sean, το οποίο κατά την γνώμη μας θα έπρεπε να λάμπει με φωτεινά γράμματα. Η εκδοχή του μύθου του Ρομπέν των Δασών από τον σκηνοθέτη Richard Lester (υπέροχος) αποτελεί μία εξαιρετική στιγμή του κινηματογράφου των 70s και είναι από τις πιο ευφυείς ερμηνείες του μεγάλου ηθοποιού. Ο Ρομπέν του δεν είναι πια ένας νεαρός άνδρας που κλέβει από τους πλούσιους για να δώσει στους φτωχούς, αλλά ένας κουρασμένος μεσήλικας που επιστρέφει στο Sherwood με παλιές πληγές και ξεχασμένα στοιχήματα. Αναζητάει την μεγάλη του αγάπη, την Marian (Audrey Hepburn), η οποία έχει γίνει μοναχή και ταυτόχρονα πρέπει να αντιμετωπίσει τον Σερίφη που θέλει το κεφάλι του περασμένο σε κοντάρι. Η χημεία μεταξύ του Connery και της Hepburn είναι ανά στιγμές σπαρακτική, ενώ ο μονόλογος του για τις Σταυροφορίες και τον King Richard μπορεί να σε κάνει να κλάψεις.
Time Bandits (1981)
Ο ρόλος του Sean στην ταινία φαντασίας του Terry Gilliam είναι σχετικά μικρός αλλά αξιοσημείωτος. Πρωταγωνιστής είναι ο μικρός Kevin, ο οποίος παρασύρεται σε ένα ταξίδι στον χρόνο και μεταφέρεται από αιώνα σε αιώνα, γνωρίζοντας διάφορες ιστορικές φυσιογνωμίες στον δρόμο του. Ανάμεσά τους και ο βασιλιάς Αγαμέμνων (Connery), o οποίος δρα ως πατρικό πρότυπο για το αγόρι και προσθέτει λίγη στοργή και ηρεμία σε μία κατά τα άλλα αλλοπαρμένη περιπέτεια.
The Untouchables (1987)
Κέρδισε το Όσκαρ δεύτερου ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του ως Jimmy Malone και το άξιζε. Ο Ιρλανδός αστυνομικός που βοηθάει τον Eliot Ness (Kevin Costner) να συγκεντρώσει μία ομάδα ‘γενναίων ανδρών’ για να αντιμετωπίσουν τους γκάνγκστερς του Σικάγο και να καταφέρουν να συλλάβουν τον Al Capone (Robert De Niro), θα ήταν ένας εύκολος ρόλος ‘μέντορα’ στα χέρια πολλών ηθοποιών. Όταν όμως δίνεται στον Connery, εκείνος μετατρέπει αυτόν τον άνδρα σε δύναμη της φύσης. Ο τρόπος με τον οποίο αποδίδει τους διαλόγους του David Mamet είναι σχεδόν εθιστικός να παρακολουθείς, με αποκορύφωμα την σκηνή όπου μαθαίνει στον Costner πώς να αντιμετωπίσει τον Capone ‘the Chicago way’.
“He pulls a knife, you pull a gun. He sends one of yours to the hospital, you send his to the morgue.”
Indiana Jones and the Last Crusade (1989)
Aκόμα και αν ο Steven Spielberg δεν είχε προσφέρει κάτι άλλο στον παγκόσμιο κινηματογράφο, απλά και μόνο το casting του Sean Connery ως πατέρα του Ηarrison Ford τον εδραιώνει ως μεγαλοφυΐα. Ίσως κανένας από εμάς δεν έχει εξολοκλήρου συνειδητοποιήσει πως είδε τον Ιndiana Jones στην ίδια οθόνη με τον James Bond και για αυτό το The Last Crusade αποτελεί την πιο αγαπητή ταινία του franchise. Aπό την στιγμή που ο πατέρας φωνάζει “Junior?” στον διάσημο αρχαιολόγο, ο θεατής αμέσως καταλαβαίνει πως βλέπει δύο είδωλα της ποπ κουλτούρας να “παίζουν” ο ένας με τον άλλον και να περνάνε υπέροχα κάνοντάς το.