Gay suffering. To έχουμε βαρεθεί, το έχουμε χιλιοδεί, καμία εντύπωση δεν μας κάνει πλέον. Τι είναι αυτό; Είναι ένας όρος που χαρακτηρίζει, θα έλεγε κανείς, το 90% των LGBTQ+ αισθηματικών ταινιών και όχι μόνο. Πιο συγκεκριμένα το “gay suffering” αναφέρεται σ’αυτές που δεν έχουν χαρούμενο τέλος διότι οι χαρακτήρες χωρίζουν για λόγους όπως “οι γονείς μου δεν πρέπει να μάθουν τίποτα, γιατί θα με αποκληρώσουν” ή “είμαστε στο 1700 κι αν ανακαλύψουν τι συμβαίνει μεταξύ μας, θα μας κάψουν στην πυρά“. Εσείς δεν μπορείτε να σκεφτείτε τουλάχιστον 10 ταινίες με παρόμοια πλοκή; Στα λόγια μου ερχόμαστε λοιπόν.
Το καλό, όμως, βέβαια είναι ότι υπάρχουν και ταινίες που δείχνουν μία άλλη πλευρά και προσφέρουν στους queer ήρωες τους το πολυπόθητο Happily Ever After. Παρακάτω θα σας αναφέρουμε κάποιες από αυτές που σπάνετον καταραμένο φαύλο κύκλο αδικαιολόγητου πόνου και είναι το χουχουλιάρικο και wholesome υλικό που μας χρειάζεται στην καραντίνα. Α ναι, και είναι spoiler free το άρθρο (πέραν το happy end που σας είπαμε), γιατί αυτά είναι επονείδιστα πράγματα και δεν τα κάνουμε!
1. Love, Simon (2018)
Ας ξεκινήσουμε με κάτι ελαφρύ. Ο Simon, που λέτε, είναι ένας απλός, καθημερινός, λιτός μαθητής λυκείου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ζει την ζωή του όπως κάθε παιδί της ηλικίας του. Έχει τους πολύ καλούς του φίλους, την οικογένειά του κι όλα μέλι – γάλα. Σχεδόν όλα, δηλαδή. Απλώς , βλέπετε, ο Simon, είναι ένα ομοφυλόφιλο αγόρι που “βρίσκεται στην ντουλάπα”. Κάποια μέρα, λοιπόν, στο site του σχολείου του, αναρτάται ένα μήνυμα, από ένα άλλο ομοφυλόφιλο αγόρι, μέσω του οποίου έκανε ένα δημόσιο (κατά το ήμισυ, εφόσον έγινε με ψευδώνυμο) coming out. O πρωταγωνιστής της ταινίας μας, λοιπόν, ξεκινά ένα “ταξίδι” στο οποίο αρχίζει να μιλάει μαζί του μέσω e-mail (κι ο ίδιος βέβαια κρύβεται πίσω από ένα ψευδώνυμο) και προσπαθεί να καταλάβει ποιος συμμαθητής του είναι. Και φυσικά, δεν θα ήταν μία ρομαντική κομεντί για εφήβους αν δεν τύχαιναν κι άλλες αναποδιές. Από τις πρώτες gay και mainstream ρομαντικές κομεντί του σινεμά και αξίζει την προβολή.
2. Imagine Me & You (2005)
Το ξέρατε εσείς ότι η Lena Headey, η Cersei από το Game Of Thrones, έχει πάρει μέρος και σε άλλα project πριν από αυτό; Ε ναι, λοιπόν, και πιο συγκεκριμένα σε αυτήν την ρομαντική κομεντί με τον ρόλο ονόματι Luce. Εδώ βλέπουμε την Rachel, να χαίρεται τον έγγαμο βίο μαζί με τον σύζυγό της Hector. Επειδή, όμως, η μοίρα δεν την είχε τεστάρει αρκετά, της “πετάει” στον δρόμο της την Luce και από εκει ξεκινούν όλα. Το Ιmagine Me & You εστιάζει αρκετά στο δρόμο της ανακάλυψης και αποκάλυψης της σεξουαλικότητας, έχει αρκετά πετυχημένο χιούμορ και περιγράφει εξαιρετικά τον τρόπο με τον οποίο οι cis straight άντρες συμπεριφέρονται στις ομοφυλόφιλες γυναίκες. Αντικατοπτρίζει με αρκετή ακρίβεια την “αλήθεια” της πραγματικής ζωής, με πινελιές ομορφιάς και ζεστασιάς.
3. The Way He Looks (2014)
Εντάξει, καλές είναι οι ταινίες του Hollywood, αλλά ακόμα καλύτερες (προσωπική μας άποψη) είναι του ανεξάρτητου κινηματογράφου. Ας ταξιδέψουμε λοιπόν στην Βραζιλία όπου τα ηνία της ιστορίας θα τα πάρουν ο Leo και ο Gabriel σε μία ακόμα coming of age ρομαντική ταινία η οποία εξελίσσεται και πάλι σε ένα λύκειο. Οι πολύ καλοί φίλοι, Leo και Giovana, ερωτεύονται άθελά τους το ίδιο άτομο, τον Gabriel. Μια εξέλιξη που θυμίζει κάπως το Heartbeats (2010) του Xavier Dolan. Αυτό που κάνει ιδιαιτέρως ξεχωριστή αυτήν την ταινία, είναι το ότι ο πρωταγωνιστής είναι τυφλός και πρέπει να πολεμήσει την κοινωνία για την αποδοχή των διαφορετικοτήτων του. Η προβολή των δύο αυτών θεμάτων έπρεπε να είναι ίση και να τα χειριστούν με απίστευτη προσοχή. Κι έτσι κι έγινε.
4. Matthias & Maxime (2019)
Και μιας κι αναφέραμε τον Dolan πριν, γιατί να μην σας πούμε και για μία δική του δουλειά; Ίσως η μόνη ταινία του με θέμα τον ομόφυλο έρωτα που δεν έχει κακό τέλος, επομένως αξίζει την προσοχή σας. Μέσα από τα μάτια του ακολουθούμε την ιστορία του Matthias και του Maxime, δύο φίλων από τα “μικράτα” τους. Κάποια στιγμή, που λέτε, τους ζητείται από την αδερφή του Matthias και wanna be σκηνοθέτιδα, Erika, να παίξουν έναν μικρό ρόλο στην ταινία μικρού μήκους της, για την οποία πρέπει να φιληθούν. Δεν αρνούνται. Το θέμα είναι πως αυτό το φιλί ξυπνάει μέσα τους συναισθήματα και ερωτήματα, τα οποία επικαλούνται να απαντήσουν, να κατανοήσουν και να αποδεχτούν. Και φυσικά, όλο αυτό θα γίνει αρκετά δύσκολα γιατί τι θα ήταν ένα ρομαντικό δράμα, δίχως τις ατυχείς συγκυρίες του;
5. San Junipero – The Black Mirror (2016)
Κάνουμε εδώ μία ζαβολιά, καθώς δεν πρόκειται ακριβώς για μία ταινία, αλλά για ένα επεισόδιο της σειράς black mirror. Όμως με τον τρόπο που διαχειρίστηκαν την όλη κατάσταση στέκεται με μεγάλη άνεση ως μία ταινία μικρού μήκους και είναι πραγματικά υπέροχη. Περιφέρεται γύρω από την ερωτική σχέση που έχουν δύο γυναίκες μεταξύ τους, όμως δεν μένει εκεί. Θέτει κι άλλα θέματα και προβληματισμούς των πρωταγωνιστριών και δη ηθικούς. Κι όταν αναφερόμαστε σε ηθικούς, λέμε για την τεχνολογία και πώς αυτή μπορεί είτε να ελαφρύνει είτε να καταδικάσει την ζωή κάποιων ανθρώπων. Μα φυσικά και θα έμπαινε η τεχνολογία στη μέση, ούτως ή άλλως για επεισόδιο του Βlack Μirror μιλάμε!
6. The Handmaiden (2016)
…Και μία με όχι και τόσο happy end.
Όχι, δεν αναφερόμαστε στην σειρά The Handmaid’s Tale αλλά στην Νοτιοκορεάτικη ταινία του σκηνοθέτη Park Chan-wook. Δεν είναι μια ρομαντική κομεντί, αλλά ένα ερωτικό ψυχολογικό θρίλερ με κύριες ηρωίδες την αριστοκράτισσα Hideko και την υπηρέτριά της Nam Sook-hee. Όλα ξεκινούν όταν ένα βράδυ η αναστατωμένη Hideko, της οποίας ο θείος της επιβάλλει να παντρευτεί, ζητά από την Nam να κοιμηθούν μαζί στο ίδιο κρεβάτι. Και ναι, – πώς το μαντέψατε βρε σατανάδες; – φιλιούνται. Αυτό που εξελίσσεται μετά είναι μία σειρά από δολοπλοκίες, δολοφονίες και plot twists που σε αφήνουν με ένα μυαλό σαν τα τηγανιτό αβγό. Δες την.