Στις σχέσεις συχνά λειτουργούμε με τρόπους, που μάς φαίνονται απόλυτα φυσιολογικοί, ενώ στην πραγματικότητα, αν το σκεφτούμε λίγο παραπάνω, είναι ξεκάθαρα τοξικοί. Πολλές φορές αυτό δεν γίνεται επίτηδες. Απλά κάποιος κάποτε μάς έμαθε ότι αυτές οι συμπεριφορές όχι απλά δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως τοξικές, αλλά και να επικροτούνται ως τεράστιες αποδείξεις αγάπης. Δεν έχει σημασία αν αυτός ο κάποιος ήταν η οικογένειά μας, οι ταινίες του Hollywood ή η κοινωνία συλλήβδην.
Το γεγονός, όμως, ότι η κοινωνία τις αντιμετωπίζει ως φυσιολογικές, δεν είναι επαρκής δικαιολογία για να συνεχίσουμε είτε να τις ακολουθούμε οι ίδιοι, είτε να τις ανεχόμαστε από τον σύντροφό μας. Για να τους βάλουμε ένα τέρμα, το πρώτο βήμα είναι να τις αναγνωρίσουμε.
Η απαίτηση ο σύντροφός σου να λύσει κάθε σου συναισθηματικό πρόβλημα
Περνάς μία συναισθηματικά φορτισμένη περίοδο. Ο σύντροφός σου, όμως, δεν σου στάθηκε όπως εσύ περίμενες, ή δεν σου έλυσε το πρόβλημα, ή δεν πήρε από πάνω σου όλο το συναισθηματικό βάρος. Έτσι, καταλήγεις να του κάνεις έναν τεράστιο καβγά. Γιατί; Διότι θεωρείς ότι δεν εκπλήρωσε ουσιαστικά το χρέος του, ως μέλος αυτής της σχέσης.
Μην μάς παρεξηγήσεις. Εννοείται ότι σε μία σχέση είναι σημαντικό ο ένας να ενδιαφέρεται για τα συναισθήματα του άλλου. Είναι επίσης σημαντικό να έχεις την άνεση να ζητήσεις από τον σύντροφό σου συναισθηματική βοήθεια. Είναι άλλο, όμως, αυτό και άλλο να του ρίχνεις όλο το βάρος και τις ευθύνες για τη συναισθηματική σου κατάσταση, περιμένοντας να λύσει εκείνος τα δικά σου προβλήματα.
Φροντίζεις η σχέση σας να είναι δίκαιη
Με άλλα λόγια, προσπαθείς να δίνεις στον άλλον ακριβώς ό,τι σου δίνει και αντίστροφα. Θεωρητικά αυτό δεν ακούγεται λάθος και σε έναν βαθμό δεν είναι. Το πρόβλημα ξεκινάει την στιγμή που θα αρχίσεις να κρατάς σκορ, την στιγμή που θα πεις ή θα σκεφτείς “εγώ έδωσα τόσα, ενώ εκείνος μου έδωσε μόνο τόσα, οπότε ή πρέπει να δώσει κάτι ακόμα ή να πάρω εγώ κάτι πίσω”. Όταν, δηλαδή, μετατρέπεις ουσιαστικά την σχέση σε διαγωνισμό και σε παζάρι.
Πρέπει να δίνεις πράγματα, επειδή θες να προσφέρεις στον σύντροφό σου και όχι για να πάρεις πίσω. Στις ανθρώπινες σχέσεις, εξάλλου, είναι σχεδόν αδύνατο να πάρεις και να δώσεις ίσα. Πρέπει να αποδεχτείς ότι τη μία μέρα μπορεί να δώσεις εσύ παραπάνω και την άλλη να τύχει να δώσεις εσύ λιγότερα.
Η σκέψη ότι είναι το άλλο σου μισό
Θα πούμε το πλέον κλισέ. Δεν είσαι ούτε μισός, ούτε σπασμένος. Οπότε δεν χρειάζεται να βρεις κανένα άλλο μισό κομμάτι. Μπορείτε και οι δυο σας να είστε δύο ολόκληροι άνθρωποι, που κάνουν ο ένας πιο χαρούμενη τη ζωή του άλλου.
Η ιδέα του άλλου μισού μπορεί να θεωρείται εξαιρετικά ρομαντική, αλλά φέρει πολλή τοξικότητα. Σε κάνει ξαφνικά εξαρτημένο από τον άλλον. Σου δίνει την αίσθηση ότι αν τον χάσεις, θα ξαναγίνεις μισός και σπασμένος. Αυτό θα σε κάνει σταδιακά αρκετά εμμονικό και παρανοϊκό, προκαλώντας αλληλοεξάρτηση, ανασφάλεια και ελεγκτική συμπεριφορά.
Μην είσαι απόλυτος
Έχετε έναν καβγά και αρχίζεις ένα παραλήρημα. Σε αυτό ακούγονται φράσεις, όπως “μου αξίζει κάποιος που ενδιαφέρεται για τα συναισθήματά μου”, “πάντα αγνοείς ό,τι λέω” και “γιατί είμαι με κάποιον που μιλάει έτσι για εμένα;”. Ίσως να έχεις δίκιο. Ή ίσως να προσπαθείς να τον κάνεις να καταλάβει τι θες από εκείνον. Ή ίσως να λες υπερβολικά και απόλυτα πράγματα μέσα στα νεύρα σου.
Εκείνη την στιγμή επιτίθεσαι ξεκάθαρα στον σύντροφό σου. Είτε επειδή του λές ότι, παρά τις καλές σας στιγμές, εσύ μένεις μόνος στις κακές, είτε γιατί ουσιαστικά του λες ότι θα ήθελες να αλλάξει ή να είσαι με κάποιον άλλον. Αν πράγματι δεν θες να βρεις κάποιον άλλον, τότε απλά δέξου ότι διάλεξες αυτόν τον άνθρωπο με αυτόν τον χαρακτήρα για σύντροφο και απόφυγε λέξεις όπως “πάντα” και “ποτέ” στους καβγάδες σας.
Οι έντονοι καβγάδες μαρτυρούν πάθος
Ή αυτό μάς έμαθαν οι ταινίες. Εξάλλου, οι πρωταγωνιστές σχεδόν πάντα φιλιόντουσαν ή έπεφταν στο κρεβάτι, αφότου μόλις είχαν ρίξει έναν οχετό κατηγοριών με φωνές ο ένας στον άλλον. Σε κάποιες ταινίες, στην επόμενη σκηνή βλέπουμε και τον γάμο τους. Αν πάμε και σε πιο παλιές δεκαετίες, θα δούμε ότι της παραδοχής της τεράστιας αγάπης προηγείται, μαζί με τις φωνές, και κανά χαστουκάκι.
Θες, όμως, πραγματικά μία τέτοια σχέση; Μία σχέση, δηλαδή, που η μεγαλύτερη απόδειξη αγάπης και πάθους της θεωρείται ο τελευταίος σας ομηρικός καβγάς; Ό,τι κι αν λένε οι ταινίες, η σχέση μας δεν πρέπει να μάς προκαλεί ένταση και να μάς έχει σε ετοιμότητα για την επόμενη μεγάλη ρήξη. Η σχέση μας θα πρέπει να αποτελεί τον χώρο ηρεμίας και στοργής μας.
Πετάς υπονοούμενα
Θέλεις ο σύντροφός σου να σου κάνει δώρο ένα ζευγάρι σκουλαρίκια, γι’ αυτό εντελώς τυχαία αφήνεις ανοιχτή τη σελίδα τους όταν του δίνεις πίσω τον υπολογιστή του. Αισθάνεσαι ότι δεν σε κολακεύει αρκετά, γι’ αυτό λες και καλά αφηρημένα και αδιάφορα ότι ο πρώην σου σχολίασε σε μία φωτογραφία σου. Θες επιτέλους να συγκατοικήσετε, οπότε του λες ενθουσιασμένη πως η ξαδέρφη της κολλητής του αδερφού μίας συναδέλφου σου μετακόμισε με τον σύντροφό της, ενώ είναι μόλις έναν χρόνο μαζί, σε αντίθεση με εσάς που είστε τρία.
Καταλαβαίνουμε ότι μπορεί να το κάνεις γιατί ντρέπεσαι ή φοβάσαι να ζητήσεις κάτι ανοιχτά. Η συμπεριφορά αυτή, όμως, πάει πίσω την σχέση σας. Με τον σύντροφό σου, πρέπει να είσαι ευθύς και να του λες ξεκάθαρα αν θες κάτι, ώστε να το συζητήσετε μαζί ως ενήλικες. Είναι πιθανόν να μην πιάνει καν τα υπονοούμενα που του ρίχνεις. Προφανώς, η συμπεριφορά σου είναι ακόμα πιο τοξική, σε περίπτωση που μετά του κάνεις και καβγά επειδή δεν έκανε αυτό που του “ζήτησες”.
