Τους τελευταίους μήνες ζούμε σε μία περίοδο, που αρκετές φορές ακούμε τα ονόματα αγαπημένων καλλιτεχνών στην επικαιρότητα, για να μάς πιάσει ένα σφίξιμο και να ανακαλύψουμε προβληματικές συμπεριφορές ή δηλώσεις τους. Σε αυτή, λοιπόν, την περίοδο, είναι ιδιαίτερα ανακουφιστικό να θυμόμαστε ότι μεταξύ του χώρου της τέχνης, αλλά και της ευρύτερης κοινωνίας, υπάρχουν άνθρωποι σαν τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο.
Μπαίνοντας στο Instagram, μία δημοσίευση βίντεο εμφανίστηκε μπροστά μας. Ήταν ανεβασμένη από τον ηθοποιό και κατάφερε να μάς δημιουργήσει τρομερά αντιφατικά μεταξύ τους συναισθήματα. Θυμό για την στάση κάποιων ανθρώπων απέναντι σε άλλες ζωές. Ελπίδα για την στάση του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου και της συζύγου του, Λίνα Πρίντζου. Αγωνία για το τι θα είχε συμβεί αν δεν βρίσκονταν εκεί. Και ένα “Αωω” μόλις είδαμε μία τρομερά χαριτωμένη φάτσα.
Το ζευγάρι και το πολύ τυχερό κουτάβι
Τι έδειχνε το βίντεο; Το ζευγάρι είχε βγει, μετά τον εμβολιασμό του ηθοποιού, να ταΐσει αδέσποτα. Τότε η Λίνα Πρίντζου άκουσε ένα κλάμα ζώου να έρχεται μέσα από έναν κάδο. Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, λοιπόν, μπήκε μέσα σε αυτόν και έψαξε τα σκουπίδια. Τελικά από κάτω τους ανακάλυψε ένα κουτάβι, που κάποιος είχε αποφασίσει να αφήσει εκεί μέσα να πεθάνει. Πράγμα που χάρη στο ζευγάρι δεν έγινε. Οι δυο τους, μάλιστα, δεν το έβγαλαν απλά από τον κάδο, αλλά το έβαλαν και μέσα σε ένα κουτί, ώστε να το πάρουν και να το φροντίσουν στο σπίτι τους.
Μαζί με το βίντεο, ο ηθοποιός μοιράστηκε και το εξής κείμενο: “Έχω πραγματικούς λόγους να πιστεύω ότι ο εμβολιασμός σώζει ζωές… σε λίγες μέρες θα μιλήσω γι’ αυτό… Όμως εξαιτίας του εμβολιασμού μου και με αφορμή το τάισμα αδέσποτων σκυλιών , η Λίνα Πρίντζου άκουσε ένα μικρό κλάμα κι έγινε ένα μικρό θαύμα… Πώς είναι δυνατόν κάποιος που μοιάζει με άνθρωπο , να πετάει μια ψυχούλα στα σκουπίδια;”.
Το ίδιο βίντεο κοινοποίησε και η Λίνα Πρίντζου, γράφοντας: “Λίγο έξω από την Αργαλαστή στο Πήλιο μετά τον εμβολιασμό του Βασίλη, ταΐζοντας τα αδέσποτα, άκουσα ένα αδύναμο κλάμα μέσα από τον κάδο! Μας περίμενε μια ψυχή τρομοκρατημένη αλλά πανέμορφη και σίγουρα πολύ πολύ τυχερή! Μας έγλειφε τα χέρια ασταμάτητα… η ευγνωμοσύνη που μας έδειξε ήταν για εμάς η σωτηρία της ψυχής μας”.