Γράφει η Αθηναΐς Νέγκα
Αγαπητέ μελλοντικέ παίκτη reality,
που σου άρεσε η ιδέα όλη η Ελλάδα να σε μάθει με το μικρό σου όνομα, κάνε μου μια χάρη και διάβασε αυτό που σου γράφω σήμερα.
Συμφέρον στο να σε πείσω να μην πας δεν έχω. Σου μιλάω γιατί νιώθω πως σε ξέρω, πως μου είσαι γνώριμη περίπτωση: είσαι ο γυμναστής που κάνει cross fit στο γυμναστήριο μου που είναι κλειστό, η ηθοποιός που έπαιζε στην παράσταση που είδα πέρυσι, ο τραγουδιστής που ξετρέλαινε τα κορίτσια. Είσαι η πωλήτρια στο τζινάδικο στην γειτονιά της ξαδέλφης μου, είσαι εκείνος ο αθλητής, ο πρώην της γειτόνισσας μου, ο επιχειρηματίας που έχει το εστιατόριο που πάω το καλοκαίρι. Είσαι η συμμαθήτρια μου, είσαι η φίλη μου που έχω να δω χρόνια, είσαι εκείνο το ωραίο παιδί που δεν ξέρω τι δουλειά κάνει. Μη πας. Σε νιώθω δικό μου άνθρωπο και στο λέω!
Μη πας.
Ξέρω τα κίνητρα σου είναι αγνά. Θες να πας “για την εμπειρία”, γιατί αγαπάς τη φύση, τα ζώα, τη θάλασσα. Όμως ποια εμπειρία εννοείς ;
Η εμπειρία δεν θα είναι δικιά σου, αλλά εμπειρία του τηλεθεατή και σΕ αυτόν θα είσαι αφιερωμένος. Και για τη φύση θα μου επιτρέψεις να έχω άποψη: Θα βρεθείς σε ένα τροπικό λουνα παρκ του Ατζουν, θα έχει κουνούπια, αλλά μη νομίζεις πως θα δεις την τροπική αγριάδα που φαντάζεσαι. Θα κυνηγάς για την τροφή σου και αυτό είναι όντως συναρπαστικό, όμως στο τέλος όλοι θα σε βλέπουν “παιδί της ζούγκλας”, να χλαπακιάζεις λαίμαργα από την πείνα κάτι προϊόντα ελληνικά βιομηχανικά, κάτι χαλβάδες και κάτι κατεψυγμένους γύρους, που έχουν συμφωνία με την παραγωγή. Και θα είναι πάντα όλα αυτά πιο νόστιμα από τα καβούρια στην παραλία που νομίζεις πως θα ψήνεις !Όχι, δεν θα ψαρεύεις όλη μέρα -τόσες σεζόν το λέμε: δεν έχει ψάρια!
Μη πας !
Για τα ζώα-ναι , θα δεις ζώα όμως δεν ξέρω αν θα τα πάτε όσο καλά όσο νομίζεις. Έχουν δει πολλούς σαν εσένα και να ξέρεις θα σου φωνάζουν “Γιατί ήρθες;”, όπως ακριβώς τώρα εγώ σου λέω: Μη πας! Μη πας σε κανένα από τα reality. Τα ίδια ισχύουν.
Ίσως να θες να πας από “αγάπη”. Είσαι άτομο συναισθηματικό και σε συγκινούν αυτά που έχεις δει να λένε οι παίκτες. Μη πας ! Πως να στο πω ;
Η πλημμύρα συναισθημάτων προέρχεται από τα κουρελιασμένα τους νεύρα. Κλαίνε, αγαπούν, θυμώνουν λες και είναι cartoon γιατί τα ερεθίσματα τους είναι περιορισμένα. Εσώκλειστοι μακριά από οτι αγαπούν πραγματικά, αγαπούν όποιον και ο,τι να ναι γιατί δεν έχουν που να κρατηθούν. Κι εγώ νομίζω θα έκλαιγα και για τις καρύδες που πέφτουν και για τα οικογενειακά του Ατζουν και θα χάιδευα τα χέρια όποιου μου χαμογελούσε, αν φόραγα για 15 μέρες τα ίδια βρεμένα παπούτσια.
Μη πας!
Εσύ είσαι αισθηματίας, αυτοί να ξέρεις δεν θα σε αγαπούν. Σκέψου τον σκληρότερο εργοδότη που είχες ποτέ και θα σου φανεί γλυκούλης όταν φτάσεις να καταλάβεις τι ζητάει από εσένα η παραγωγή ενός reality. Δεν λέω πως πρόκειται για τίποτα αγριάνθρωπους εργατοφάγους. Δεν θα σε φάνε, εσύ δεν θα τρως! Είχες ποτέ στο παρελθόν μια δουλειά όπου στην αρχική συμφωνία σου ήταν “να μην τρως”, αν δεν τα κατάφερνες καλά ή να μην κοιμάσαι σε κρεβάτι με σεντόνια και μαξιλάρι ;
Μη πας! Δεν αξίζει τόση ταλαιπωρία !
Γιατί δεν πας μια ωραία κατασκήνωση, χάθηκαν τα μέρη; Δεν θα έχει κάμερες το ξέρω, αλλά αν ήξερες πόσο αναλώσιμο σε θεωρούν σε ένα reality, θα πληγωνόσουν. Θα τους παρεξηγούσες αδίκως -τι φταίνε εκείνοι που εσύ είσαι τόσο διαθέσιμος; Τι σε έπιασε και όλα αυτά δεν τα σκέφτεσαι δεν μπορώ να καταλάβω. Δε σου παίζουν άτιμο παιχνίδι, θέλουν όσο κρατήσει η συνεργασία σας να είσαι θεαματικός με τον τρόπο που απαιτεί η τηλεθέαση, όχι να κάνεις τούμπες και σπαγγάτο γιατί είσαι γυμνασμένο κορμί, άσε που θα υπάρχει σίγουρα και κορμί καλύτερο.
Μη πας! Θα έρθουν στιγμές που θα θες να φύγεις αλλά θα έχεις μπλέξει. Έτσι θα νοιώθεις και θα μένεις.
Έχω αρχίσει και έχω ξεχωριστό σεβασμό για όποιον αποχωρεί οικειοθελώς τελευταία έτσι μου έρχεται να φτιάξω ένα fun club “οικειοθελούς αποχώρησης”. Υπάρχει μεγαλύτερος μάγκας από το παίκτη που λέει “εγώ παιδιά φεύγω, αρκετά με πρήξατε, σας τα βροντάω!”
Να θυμάσαι, αν δεν σε πείσω και τελικά πας, θα έχεις πάντα την επιλογή να φύγεις!
Δεν θα σου κρατήσουν κακία, κι αν έχεις τηλεοπτικό μέλλον δεν χαλάει από μια αποχώρηση, στο υπογράφω. Γενικά (συγγνώμη που θα στο πω, το κάνω για να σε προσγειώσω), μην νομίζεις ότι θα αποκτήσεις τηλεοπτικό μέλλον αν πας να ταλαιπωρηθείς , διότι είναι δύσκολο. Λίγες πια οι εκπομπές στην τηλεόραση βρε παιδί μου, δεν υπάρχει περιθώριο για δεκάδες νέα πρόσωπα κάθε χρόνο. Έχεις δει εσύ να τα εμπιστεύονται νέα πρόσωπα; Όλο νέα πρόσωπα ζητάνε και όλο οι ίδιοι έχουν εκπομπές. Και τα λεφτά δεν είναι σπουδαία στην τηλεόραση -εδώ και 10 χρόνια τουλάχιστον- για μισθούς δουλεύουν όλοι , ξέχνα τα χρυσά συμβόλαια.
Μη πας.
Μια χαρά δεν είναι η δουλίτσα που έχεις τώρα; Δεν έχεις ; Είσαι σε αναστολή και σε πληρώνουν καλά για να πας να παίξεις στον Άγιο Δομίνικο, στην Φάρμα; Φίλε μου δεν σε αδικώ καθόλου αν αντιμετωπίζεις στενότητα, αλλά τα καλά λεφτά της αμοιβής ενός reality είναι πιο περαστικά από το μεροκάματο τσεκαδόρου που πάει να δουλέψει σεζόν στη Μύκονο και δέχεται να μείνει σε container. Αν αυτές οι δουλειές ήταν τόσο καλές όσο δείχνουν, κανείς δεν θα σπούδαζε για να γίνει γιατρός. Μην πας. Επένδυσε τον χρόνο σου και την ενέργεια σου σε εσένα.
Δεν υπάρχουν κατά την άποψη μου λεφτά που να αξίζουν τέτοια ταλαιπωρία. Όμως η απόφαση είναι δικιά σου, εγώ γράμμα σου γράφω. Μπορεί να με αντικρούσεις όσο θες, μπορεί να σε ζηλεύω, ίσως βλέπεις επαγγελματικές ευκαιρίες. Πιστεύω πως υπάρχουν μόνο για τους chef του MasterChef διότι το επάγγελμα φαίνεται να αναπτύσσεται. Εσύ όμως;
Θυμάσαι μήπως ποια κοπέλα έπαιζε στο προτελευταίο Survivor και ήταν ψηλή και μελαχρινή και την έλεγαν Ελπίδα; Θα σου διαλύσω τη διαδεδομένη εντύπωση: είναι δύσκολη η αναγνωσιμότητα φίλε μου.
Τόσα πρόσωπα που κάθε μέρα κάπου βγαίνουν, κι όμως δεν τους γνωρίζει κανείς. Μικρή η μνήμη του τηλεθεατή που δεν ζει και εύκολα τελευταία.
Μη πας .
Φοβάμαι δεν θα σε αναγνωρίζουν στον δρόμο μόλις περάσουν τρεις μήνες από την τελευταία σου εμφάνιση, στο λέω για να μην σου κακοφανεί.
Πιστεύεις, ξέρω πως το πιστεύεις βαθιά μέσα σου, πως η αγάπη του κόσμου θα σε αναδείξει. Εδώ σηκώνω τα χέρια ψηλά! Δεν έχεις άδικό μια χαρά είσαι! Αγαπητό παιδί και η ψυχή της παρέας, δυναμικό κορίτσι που δεν χαρίζει κάστανα, αγόρι που έχει λόγο και μπέσα και δε χρωστάς σε κανέναν. Όμως τα παιχνίδια είναι σχεδιασμένα να βγάζουν τον εαυτό σου, όχι τον εαυτό που έχεις αν πιείς τους δυο εσπρέσο σου, λουστείς και βάλεις εκείνο το τζιν που σου πάει, αλλά τον εαυτό σου τον ζαλισμένο από τον ήλιο και την απλυσιά, που είναι 24ωρες το 24ωρο παρέα με ανθρώπους που δεν ξέρει. Και δυστυχώς είναι περίπου σχεδιασμένο να μην αλληλοεπιδράσετε μεταξύ σας αρμονικά.
Μη πας .
Μην ονειρεύεσαι πως θα πας και δεν θα δίνεις σημασία σε κανέναν. Αυτό δεν γίνεται, δεν σε παίρνουν για αυτό, αν δεν μιλάς κανείς δεν θα σε συμπαθήσει. Θα φροντίσουν για αυτό πρώτοι οι συμπαίκτες σου, συγγνώμη που σου το λέω αλλά δεν είναι τίποτα χαμηλού προφίλ. Με την Αρετή Κετιμέ νομίζεις πας να ζήσεις στην καλύβα ;
Πες μου, ποιος θα έβλεπε ένα reality όπου οι παίκτες θα ήταν αξεπέραστα δεμένοι μεταξύ τους; Αξιοπρεπείς, ευγενέστατοι, πολιτισμένοι; Οπού το “ευ αγωνίζεσθαι” θα ξεχείλιζε από τις οθόνες και όλοι θα ήταν αδαμάντινοι χαρακτήρες που κοίταζαν την δουλειά τους ενώ σαν στρατιωτάκια θα έκαναν αθλήματα και μετά εποικοδομητικά θα δρούσαν με σκοπό την επιβίωση;
Μη πας !
Η θέληση σου να πας, φοβάμαι τρέφεται από την εικόνα που έχουμε όλοι για τον εαυτό μας και δυστυχώς δεν είναι αντικειμενική ούτε μονταρισμένη από άλλον σκηνοθέτη. Δεν είσαι ο πρωταγωνιστής που φαντάζεσαι, που τρέχει με υπόκρουση ηρωικής μουσικής και στο τέλος όλη η Ελλάδα τον αποθεώνει. Το έχεις ανάγκη το ξέρω όμως μη πας!
Ενας Ντανος υπήρξε. Δεν είδα δεύτερο, είδες εσύ;
Το τηλεπαιχνίδι που εσύ ονειρεύεσαι είναι το παιχνίδι εφιάλτης για την παραγωγή και το κανάλι.
Μη πας.
Αν πας, θα γυρίσεις και θα λες πως ήταν “μοναδική η εμπειρία”, διότι έτσι είμαστε φτιαγμένοι: τη μεγάλη πατάτα μας την διαφημίζουμε σαν σπουδαία εμπειρία, ειδικά όταν μπλέξαμε μόνοι μας.
Αν, τώρα πέφτω έξω και εσύ πας και περάσεις και καλά, σε παρακαλώ, μη με ξεχάσεις, γράψε μου!
Αθηναΐς.