Ας είμαστε ειλικρινείς. Πόσες φορές έχουμε ευχηθεί εμείς τα κορίτσια να ήμασταν αγόρια; Πολλές. Συγκεκριμένα εγώ το έχω πει, όχι όταν υποφέρω από κράμπες περιόδου, ούτε ακόμη κι όταν μου κάνουν cat calling στο δρόμο, αλλά ξέρετε πότε; Εκείνες τις στιγμές που κατουριέμαι αλλά δεν υπάρχει τουαλέτα in sight και η αλήθεια είναι ότι θα βόλευε να μπορούσα να το κάνω όρθια, σφυρίζοντας και αγναντεύοντας τον ορίζοντα.
Παρόλα αυτά, κανένας δεν ρώτησε τα έρμα τα αγόρια για δυσκολίες που αντιμετωπίζουν εκείνα λόγω του φύλου τους, είτε αυτές είναι βιολογικές, είτε φυσικά κοινωνικές, καθώς και από αυτές υπάρχουν πολλές και σπάνια τους δίνεται ο χώρος για να συζητηθούν (κάτι το οποίο προφανώς συμβαίνει καθώς η καταπίεση που έχει υποστεί το γυναικείο φύλο είναι σαφέστατα μεγαλύτερη, είναι η συζήτηση που κάνουμε τώρα εν μέσω μιας σοκαριστικής επικαιρότητας σχετικά με την έμφυλη βία. Είμαι σίγουρη όμως πως θα φτάσει και στα αγόρια η κουβέντα σύντομα, καθώς οι παραβιαστικές και οι κακοποιητικές συμπεριφορές που εκφράζουν κάποιοι άντρες είναι κι αυτές απότοκες των καταπιεστικών πατριαρχικών προτύπων στα οποία είναι πρωτίστως οι ίδιοι εγκλωβισμένοι για αιώνες).
Με πιο ανάλαφρη διάθεση, είπαμε να ρωτήσουμε αγόρια για όλα εκείνα που τους δυσκολεύουν τη ζωή επειδή γεννήθηκαν απλά ως τέτοια και πολλές από τις απαντήσεις τους, τις βρήκαμε πραγματικά 100% accurate.
Ο ανταγωνισμός μεταξύ τους
“Δεν έχουν άδικο που μερικές φορές συγκρίνουν τις συμπεριφορές μας με αυτές των ζώων σε ντοκιμαντέρ του Discovery Channel”, λέει ο Νίκος (28). “Πραγματικά αν δούμε μια κοπέλα που μας αρέσει είναι λες και κατουράμε την περιοχή μας και δυστυχώς το κάνουμε μειώνοντας άλλους άντρες. Για παράδειγμα, αν μια κοπέλα ενδιαφέρεται για κάποιον ή ξέρω γω ακόμα και ένας διάσημος να μας πει ότι της αρέσει θα προσπαθήσουμε να του βρούμε κάποιο ελάττωμα για να τον μειώσουμε. Αυτό πραγματικά με εκνευρίζει πάρα πολύ”.
Δεν ανοίγουν όλοι το βαζάκι με τις πίκλες
Ο Αντώνης (32) εδώ αγγίζει ένα πολύ σημαντικό ζήτημα. “Περιμένουν όλοι από εμάς να κάνουμε πράγματα για τα οποία είναι αποδεκτό από μία γυναίκα να ζητήσει βοήθεια, μόνοι μας, μόνο και μόνο επειδή είμαστε άντρες και υποτίθεται πως υπέρεχουμε σε μυϊκή δύναμη. Δεν είναι όμως πάντα έτσι, αλλά είναι τόσο βαθιά ριζωμένο αυτό το πρότυπο που πιστεύω ότι πολλοί άντρες δεν ζητούν βοήθεια όταν τη χρειάζονται καθώς φοβούνται ότι θα χαρακτηριστούν ως αδύναμοι. Το αν χρειάζεται κάποιος βοήθεια ή όχι δεν έχει να κάνει με το φύλο του αλλά με πολλούς άλλους παράγοντες”.
Ποιος είπε ότι δεν είναι για πολλά “γούτσου – γούτσου;
“Υπάρχει αυτή η δεδομένη ματσίλα”, λέει ο Αχιλλέας (31), “αυτό το πρότυπο που βλέπουμε πολύ και στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο ότι όταν ένα αγόρι μεγαλώνει, εκεί στην προεφηβεία, αρχίζει να μην θέλει πολλά – πολλά. Ούτε αγκαλιές, ούτε φιλιά, ούτε γλυκόλογα. Δεν θέλω να είμαι άδικος, άλλα έχω παρατηρήσει με συντρόφους μου στο παρελθόν να ζητούν από εμένα να είμαι πιο τρυφερός, αλλά να μην το εισπράττω πίσω αυτό. Όλα τα θέλουμε και γλυκόλογα και αγκαλιές και απ’ όλα κι όποιος άντρας πει ότι δεν είναι έτσι, πρέπει σίγουρα να το κοιτάξει περισσότερο”.
Άουτς!
“Ξέρω ότι κι εσείς ξυρίζεστε και έχετε δύσκολα σημεία, άλλα έχετε ξυρίσει ποτέ τις τρίχες στο καρύδι σας και να φοβάστε ότι μπορεί κατά λάθος να κόψετε τον ίδιο σας το λαιμό;”, δίκασε ο Γιώργος (27).
Jason σε ψάχνουμε
“Η καράφλα παιδιά! Δεν είμαστε όλοι ο Jason Statham!”, δωρικός, λιτός ο Δημήτρης (41).
Οι διατροφικές διαταραχές δεν είναι μονάχα γυναικείο ζήτημα
“Έχω την αίσθηση ότι οι άντρες μιλούν σπάνια για διατροφικές διαταραχές ή ζητήματα εικόνας. Θα έπρεπε να είμαστε πιο ανοιχτοί σε αυτό οι ίδιοι για να δώσουμε ορατότητα σε τέτοιες ιστορίες. Το σίγουρο είναι ότι σπάνια γίνεται λόγος στα media για τη σχέση των ανδρών με το φαγητό και το σώμα τους και νομίζω ότι μας κατατάσσουν γενικότερα από άποψη εικόνας σε δύο κατηγορίες, είτε στους ‘χοντρούληδες’, είτε στα ‘ντούκια’, ενώ βγαίνουμε κι εμείς σε όλα τα σχήματα”, σημειώνει σωστά ο Κωνσταντίνος (19).
Money makes (?) the world go round
“Υπάρχει τεράστια κριτική αν κάποιος άντρας μείνει άνεργος ή δεν βγάζει αρκετά χρήματα, κάτι το οποίο ασκεί μία τρομερή πίεση σε πολλούς από εμάς”, λέει ο Αντρέας (34). “Προσωπικά, είμαι μουσικός και βιοπορίζομαι από αυτό, οπότε ας πούμε τώρα με τον κορωνοϊό και τα lockdowns το εισόδημά μου επηρεάστηκε σημαντικά. Άκουσα κριτική μέχρι και από φίλους, πράγμα που δεν το περίμενα. Για οικογένεια δεν το συζητώ, ήταν κάτι που ας πούμε με τον πατέρα μου πάντα μας έφερνε σε σύγκρουση. Σιχαίνομαι αυτό το πρότυπο του ‘κουβαλητή’ άντρα, το οποίο πολλές φορές καταστρέφει και σχέσεις, καθώς για την κοινωνία παραδοσιακά ο άντρας είναι που φέρνει τα λεφτά – ή έστω τα πιο πολλά – στο σπίτι”.
It’s called fashion Linda, look it up!
Ο Θωμάς (21) ορκίζεται στον θεό του foundation για άντρες, αλλά και πάλι έχει ένα παράπονο. “Θεωρώ πως ό,τι κι αν κάνουμε δεν μπορούμε να κρύψουμε ένα μας ελάττωμα, ή να αναδείξουμε ένα δυνατό μας σημείο τόσο εύκολα όσο οι γυναίκες. Ευτυχώς, τα ταμπού με τα καλλυντικά αρχίζουν να σπάνε, αλλά τα ρούχα θεωρώ πως είναι ακόμη ιδιαίτερα περιοριστικά για εμάς σε σχέση με κορίτσια. Εύχομαι το gender fluidity να μας απελευθερώσει στιλιστικά!”.
Φωνάξτε μου έναν ειδικό
“Όλες περιμένουν εμάς να είμαστε ειδικοί στο σεξ και αν δεν κάνουμε κάτι σωστά ακούμε και παράπονα! Δεν γεννηθήκαμε γνωρίζοντας πώς γίνεται!”, ενίσταται ο Γρηγόρης (32). Να πληροφορήσουμε βέβαια τον φίλο Γρηγόρη ότι δεν είμαστε τόσο επικριτικές, δεν περιμένουμε να δούμε πυροτεχνήματα από την πρώτη φορά κι αν πούμε κάτι μάλλον θα είναι οδηγίες φιλικές προς τον χρήστη, παρά παράπονο, για να περνάμε και οι δύο φανταστικά. Και φυσικά δεν μειώνουμε ποτέ τoν παρτενέρ μας γιατί στο σεξ, όπως έχουμε ξαναπεί, τίποτα δεν είναι τόσο άβολο που να αξίζει να πεθάνουμε κιόλας.
Αγόρια που μας διαβάζετε, θα προσθέτατε κάτι;