Ανεκπλήρωτοι έρωτες. Και ποιος δεν έχει από έναν (ή και παραπάνω) στο βιογραφικό του; Η ζωή έχει απίστευτα πολλούς να διασκεδάζει μαζί μας και ένας από αυτούς είναι το να πονάει η καρδούλα μας επειδή δεν μπορούμε να ζήσουμε τον έρωτα που θέλουμε με το άτομο που την πατήσαμε. Αυτός ο πόνος ωστόσο κρύβει μια ενδιαφέρουσα παλέτα συναισθημάτων και καταστάσεων που το κάνουν πολύ δύσκολο να απεμπλακεί κανείς από το δράμα που συνοδεύονται. Ακόμα κι αν όσα βιώνεις τελικά δεν είναι καθόλου βοηθητικά για την ψυχολογία σου (αυτό θα το δεις μετά, ό,τι κι αν σου πούμε), είναι τόσο έντονα που σου σε κάνουν να νιώθεις alive. Γιατί λοιπόν δεν σταματάς να κυνηγάς το drama;

Γιατί aυτό το urge συγκρίνεται με ελάχιστα πράγματα

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που ένας έρωτας μπορεί να μείνει ανεκπλήρωτος. Ο πιο συχνός είναι να είναι μονόπλευρος κι ο αμέσως επόμενος να είναι, well, παράνομος. Όποια κι αν είναι η περίπτωση, όταν είσαι μέσα σε αυτή την κατάσταση, όλα τα συναισθήματα μπαίνουν κάτω από έναν μεγεθυντικό φακό. Πρακτικά, είτε το θέλεις, είτε όχι γίνεσαι ένα μικρό, τοσοδούλικο παιδάκι που θέλει κολασμένα αυτό που δεν μπορεί να έχει, άρα τα tantrums πάνε πακέτο. Θα νιώθεις να λιγώνεται η ψυχή σου στην παραμικρή του δραστηριότητα στα social, θα μιλάς για αυτό όλη μέρα, θα το σκέφτεσαι όλη μέρα και θα σφίγγεται το στομάχι σου, όλα τα τραγούδια θα μιλάνε για τη φάση σας, θα εκνευρίζεσαι τρομερά μαζί του με το παραμικρό και φυσικά αν δεν απαντήσει στο δευτερόλεπτο από τη στιγμή που έστειλες έχεις ήδη φορέσει μαύρα, ανοίξει ένα μπουκάλι κρασί και έχεις πάρει τηλέφωνο κολλητ@ να ανακοινώσεις ότι αποσύρεσαι από τα εγκόσμια. Με έναν παράδοξο τρόπο, όλα αυτά σε κάνουν να νιώθεις απίστευτα ζωνταν@. Δυστυχώς.

Γιατί δεν έχεις ποτέ την ευκαιρία να τον απομυθοποιήσεις

Όταν ένας έρωτας είναι ανεκπλήρωτος, τον περισσότερο καιρό εκτυλίσσεται αποκλειστικά και μόνο στη φαντασία σου. Εκεί συνήθως υπάρχει ένας μεγαλοπρεπής θρόνος στον οποίο πάει και στρογγυλοκάθεται το αντικείμενο του πόθου σου για να το χαζεύεις και να το θαυμάζεις. Αυτό σημαίνει ότι χάνει την ανθρώπινη υπόστασή του. Είτε ο έρωτάς σου δεν μπορεί να ευοδωθεί επειδή είναι μονόπλευρος, είτε επειδή το timing δεν υπήρξε σωστό και για τα δύο μέρη, δεν έχεις ζήσει τον άνθρωπο που θέλεις στην καθημερινότητα και άρα δεν έχεις για παράδειγμα γίνεις ο αποδέκτης της έντασης που φέρει μετά από μια δύσκολη μέρα στη δουλειά, δεν έχεις φάει άκυρο επειδή έφαγε πίτσα για βραδινό κι έχει φουσκώσει, ούτε έχετε τσακωθεί για το ότι ακόμα μία φορά δεν πέταξε τα σκουπίδια φεύγοντας. Παραμένει εξωτικός, ακαταμάχητος, ιδανικός πιθανός σύντροφος.

Γιατί η αυτοϊκανοποίηση απογειώνεται

Δεν έπρεπε κάποιος να το πει; Ακόμα κι αν έχεις την ευκαιρία πού και πού να συναντάς τον ανεκπλήρωτο έρωτά σου και να εκτονώνετε τον πόθο σας με ολόκαυτο σεξ, το πιο πιθανό είναι ότι περνάνε δυσανάλογα μεγάλα διαστήματα όπου απλά το σκέφτεσαι, αναστατώνεσαι και δεν έχεις άλλη επιλογή πέρα από το να τ@ φαντασιωθείς και να προσφέρεις στον εαυτό σου έναν δυνατό οργασμό. Είτε θα έχετε κάνει built up μέσα από αδιάκοπο (και αρκετά βασανιστικό) sexting, από το οποίο όμως θα έχεις αντλήσει εξαιρετικά χρήσιμες πληροφορίες για να εντάξεις στη φαντασίωσή σου – να τα λέμε κι αυτά -, είτε θα έχεις πάρει μια μικρή γεύση από κάποιο αυθόρμητο φάσωμα που θα σε έχει αφήσει thirsty for more ή από την τελευταία φορά που κάνατε σεξ, ή, αν δεν έχεις ούτε κατά διάνοια πλησιάσει ερωτικά το αντικείμενο του ενδιαφέροντός σου, στη φαντασία σου μπορεί να κάνει ακριβώς αυτά που εσύ θες. Όλα τα παραπάνω συσσωρεύονται και κάνουν δίχως αμφιβολία την ηδονή σημαντικά πιο έντονη, γιατί δεν λέω, καλός και ο Harry Styles (αν σας φτιάχνει να φαντασιώνεστε διάσημους), αλλά αλλιώς είναι να φαντασιώνεσαι κάποι@ για το οποίο έχεις συναισθήματα.

Γιατί η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία

Αλλά δυστυχώς πεθαίνει. Μέχρι τότε όμως η πιθανότητα ο ανεκπλήρωτός σου έρωτας να γίνει πραγματικότητα σε τροφοδοτεί με συναισθήματα και είτε είναι αρνητικά, είτε είναι θετικά (συνήθως βέβαια είναι ένα εκρηκτικό μιξ και των δύο) φαίνεται σα να δίνουν νόημα στην καθημερινότητά σου. Οι ανεκπλήρωτοι έρωτες ξεθωριάζουν πολύ δύσκολα. Αυτό συνήθως γίνεται όταν συμβεί κάτι άλλο στη ζωή σου, το οποίο δεν είναι απαραίτητα πιο έντονο, αλλά είναι εφικτό. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι σε μια ακρούλα της καρδιάς σου, πάντα κάτι δεν θα σε τσιμπάει. Εκείνο που δεν έχεις γευτεί θα είναι πάντα το ιδανικό.