Αυτές τις ημέρες έχω ένα τεράστιο άγχος από την στιγμή που ανοίγω τα μάτια μου το πρωί μέχρι την στιγμή που τα ξανακλείνω το βράδυ. Σκοτεινές σκέψεις κατακλύζουν το νου μου και δυσοίωνες προβλέψεις με κάνουν να λούζομαι στον κρύο ιδρώτα. Τρώω τα νύχια μου, περπατάω ασκόπως πάνω-κάτω στο σαλόνι, κλαίω με το παραμικρό. Ένα ζοφερό μελλοντικό σενάριο παίζει σε λούπα στο μυαλό μου και δεν με αφήνει σε ησυχία: Κι αν όντως ο Νικος Κοκλώνης σκοπεύει να ξεκινήσει το ελληνικό Drag Race;
Για να πάρω τα πράγματα από την αρχή και να σας εξηγήσω σωστά τον καημό μου, να μιλήσω επιγραμματικά για το τι ακριβώς είναι το Drag Race, για τους (μάλλον ελάχιστους) που κλίκαραν πάνω στο άρθρο χωρίς να γνωρίζουν: Πρόκειται για ένα από τα πιο διάσημα και επιτυχημένα ριάλιτι ταλέντων των ΗΠΑ (και εκτός) όπου κάθε σεζόν φιλοξενούνται 12 drag queens διαφόρων ηλικιών, φυλών, σωματοτύπων και ειδών προκειμένου να περάσουν από ένα σωρό fashion και ψυχαγωγικά challenges και να λάβουν το σκήπτρο και το στέμμα από την “μητέρα” queen και δημιουργό του show, τον RuPaul. Είναι εθιστικό, απίστευτα διασκεδαστικό, μία τεράστια βιομηχανία που συνεχώς εξαπλώνεται και προσωπικά μία μεγάλη μου αγάπη.
Όσο για τον Νίκο Κοκλώνη, αισθάνομαι πως δεν ξέρω πως ακριβώς να αρχίσω να εξηγώ την ύπαρξή του. Οι περισσότεροι από εμάς τον μάθαμε τους τελευταίους μήνες του 2020 γιατί αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το Just the Two of Us σαν τον προσωπικό του καθρέφτη ή επειδή μας έκανε χριστουγεννιάτικα Γούτσου Γούτσου (λες και δεν είχαμε άλλους λόγους να είμαστε φρικαρισμένοι φέτος τις γιορτές).
Οι φήμες ότι ο συγκεκριμένος μόρτης έχει βάλει σκοπό να συστήσει το Drag Race στο ελληνικό κοινό είναι ακόμα λίγες και αραιές, τόσο που σε κάποιες στιγμές αισιοδοξίας πιστεύω πως δεν ισχύουν καθόλου και τζάμπα παίρνω λεξοτανίλ. Παρόλα αυτά υπάρχουν.
Πρώτα έγινε το σκηνικό που τον έπιασαν στο αεροδρόμιο με μία βαλίτσα γεμάτη χρήμα για κάποια νέα τηλεοπτική παραγωγή, μετά ανέφερε το show και ο ίδιος στα στόρις του ως μία από τις ιδέες για πιθανά επόμενα project και πρόσφατα τα μεσημεριανοπάνελ ξεκίνησαν να μιλούν με γρίφους, λέγοντας ότι ο Κοκλώνης αναλαμβάνει ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ καινούργιο πρόγραμμα σε σχέση με την μόδα. Μάλιστα ο Νίκος Μουτσινάς εξέφρασε τις ενστάσεις του και δήλωσε πως θέλει να το παρουσιάσει ο ίδιος. Ε, και όπως καταλαβαίνετε με ζώνουν τα φίδια.
Καταρχάς, πριν πιάσουμε το κεφάλαιο Κοκλώνης, είναι άξιο συζήτησης το κατά πόσο το ελληνικό κοινό είναι έτοιμο για μία εκπομπή με θέμα το drag. Θα ήθελα πολύ να είμαι θετική και να πω “ναι”, αλλά μία βόλτα στο Facebook της Χρυσηίδας Δημουλίδου με προσγειώνει στην σκληρή πραγματικότητα. Φυσικά και υπάρχουν πάρα πολύ αξιόλογες εγχώριες drag queens στις οποίες αξίζει η mainstream αναγνώριση, δυστυχώς όμως η πιο πιθανή εξέλιξη είναι μία εκπομπή που δεν θα τις εξυμνεί αλλά μάλλον θα τις εκμεταλλεύεται, χωρίς διάθεση να τις προστατεύσει από τα κοράκια της υπόλοιπης TV και φυσικά του έξω κόσμου.
Και τώρα ας θυμηθούμε το golden boy μας. Το παλικάρι αυτό το σούπερ σπέσιαλ.
Αν υπήρχε έστω και μία πιθανότητα το όλο εγχείρημα του ελληνικού Drag Race να πάει καλά, τα ηνία θα έπρεπε να αναλάβει ένα άτομο που καταλαβαίνει την κουλτούρα του drag, σέβεται τις ρίζες και έχει μελετήσει την ιστορία του, συνειδητοποιεί την μεγαλειώδη επιρροή του και προκαλεί σεβασμό στις διαγωνιζόμενες queens, ενώ τους δίνει τον απαραίτητο χώρο για να δημιουργήσουν. Και όλα αυτά ενώ κρατάει το κοινό σε εγρήγορση, είναι ο ίδιος ευφυής και εντυπωσιακός, αφιερώνει τον απαραίτητο χρόνο στους καλεσμένους κριτές και ισορροπεί όλους τους ρόλους του με μαεστρία και μαγνητισμό. Τίποτα δηλαδή στο οποίο ο Νίκος Κοκλώνης μπορεί να ανταπεξέλθει.
Αντιθέτως, αυτό που θα συμβεί είναι ότι θα διεκδικήσει όλα τα φώτα πάνω του, θα γλυκαθεί με τον ντόρο που όλο αυτό θα προκαλέσει (ακόμα και με τα αρνητικά σχόλια, προφανώς), θα παρουσιάσει μία δουλειά πρόχειρη, φτηνή και άσχετη με το αρχικό υλικό, όπου οι drag queens δεν θα είναι οι πρωταγωνίστριες αλλά οι παλιάτσοι. Και όλο αυτό δεν θα το αντέξω, βρε παιδιά. Ήδη φαντάζομαι το απογοητευμένο ύφος του RuPaul και ανατριχιάζω.
Και δεν μπορώ καν να βγω στους δρόμους να διαμαρτυρηθώ!