Η βιομηχανία παραγωγής ταινιών έχει κάνει αρκετά βήματα προς την σωστή εκπροσώπηση διαφόρων κοινωνικών ομάδων που δεν βλέπαμε παλαιότερα. Αργά αλλά σταθερά, κάθε μειονότητα (από την LGBTQIA+ κοινότητα μέχρι τα άτομα με ειδικές ανάγκες) έχουν εμφανισθεί έστω και μία φορά στην μεγάλη οθόνη – ή στην μικρή. Βέβαια δε γίνεται πάντα σωστά η απεικόνισή τους (να μιλήσουμε για το Me Before You ή είναι πολύ νωρίς;), αλλά ακόμη και σε αυτό έχει γίνει κάποια πρόοδος. Για αυτό ακριβώς το θέμα μίλησε η Esme Mazzeo, μία δημοσιογράφος περί του lifestyle και της ψυχαγωγίας, και η ίδια με κινητική αναπηρία.
Λίγα πράγματα για την Esme Mazzeo
Η Esme Mazzeo είναι δημοσιογράφος, συμπαρουσιάστρια στο podcast Guilt-Free TV και βοηθός συντάκτη στο περιοδικό Tell-Tale TV. Η ίδια λέει στο περιοδικό Marie Claire πως δεν της αρέσουν οι rom-com χριστουγεννιάτικες ταινίες, λόγω του ότι είναι πολύ ρομαντικές, γεγονός που την κάνει να θυμάται το ότι είναι μόνη της. Αναφέρει επίσης πως, “Σαν άνθρωπος που χρειάζεται το αναπηρικό καροτσάκι και έχει παραιτηθεί από τις εφαρμογές γνωριμιών, άρχισα να αμφιβάλλω ότι θα γνωρίσω κάποιον όπως γνωρίζουν οι πρωταγωνίστριες των διαφόρων ταινιών.” Και όλα καλά μέχρι που είδε την ταινία Christmas Ever After με αποτέλεσμα να αρχίσει να πιστεύει στο “και έζησαν αυτοί καλά.”
Γράφοντας ιστορία
Η ταινία Christmas Ever After αποτέλεσε ένα μεγάλο βήμα μπροστά για την εκπροσώπηση ατόμων με κινητική αναπηρία. Αυτό οφείλεται στην πρωταγωνίστρια της ταινίας, Ali Stroker, η οποία είναι η πρώτη γυναίκα σε αναπηρικό καροτσάκι που αποτελεί τον κεντρικό χαρακτήρα σε μία χριστουγεννιάτικη ρομαντική ιστορία. Στην ταινία η Stroker υποδύεται την Izzi, μία συγγραφέα της οποίας οι φανταστικοί χαρακτήρες και η άποψή τους για το τι θεωρείται “τέλειος έρωτας” την εμποδίζουν από το να δει τι υπάρχει μπροστά στα μάτια της, δηλαδή τον Matt (Daniel di Tomasso). Πέραν του ότι είναι πολύ όμορφος, τυχαίνει να μοιάζει με έναν άντρα σε ένα από τα εξώφυλλα των βιβλίων της.
Αυτό που κάνει ξεκάθαρο στην συνέντευξή της η Mazzeo είναι το εξής, “Η ταινία δε βοηθάει μόνο άλλους ανθρώπους σαν και εμένα να πιστέψουν ότι θα ερωτευτούν – το να πιστεύεις ότι μπορεί να ερωτευτείς ενώ χρησιμοποιείς αναπηρική καρέκλα δεν είναι δύσκολο – αλλά είναι τα εμπόδια που προκαλούν μερικά πράγματα όταν είσαι σε σχέση. Η ταινία με επιδεξιότητα και ειλικρίνεια απεικονίζει ακριβώς αυτό.”
ΑμΕΑ και πρώτα ραντεβού
Η Mazzeo αποκαλύπτει ότι δεν έχει πολλή εμπειρία στα ραντεβού. Μοιράζεται στο περιοδικό την εμπειρία που είχε σε μία εφαρμογή γνωριμιών και την την παρεξήγηση που συνέβη με έναν συνομιλητή της. Εκείνη είπε ένα αστείο με αποτέλεσμα να το εκλάβει λάθος η άλλη πλευρά. Το αποτέλεσμα ήταν να μη βγουν ποτέ το ραντεβού που είχε κανονιστεί. Αργότερα εκείνος της είπε, “Φαίνεσαι σαν άνθρωπος που θέλει ιδιαίτερη προσοχή.” Αυτό ήταν κάτι που την πλήγωσε καθώς από νωρίς προσπαθεί, όπως πολλοί άλλοι που βρίσκονται στην θέση της, να μη φαίνεται ότι χρειάζεται την (αναγκαστική μερικές φορές) προσοχή και την βοήθεια των άλλων. Αλλά αυτό είναι κάτι που δεν ισχύει 100%, γιατί, αν για παράδειγμα κάποιος δρόμος είναι δύσβατος, αναγκαστικά θα χρειαστεί βοήθεια για να τον περάσει. Και αν πρέπει να ξοδέψει πνευματική ενέργεια για να αποδείξει ότι δεν χρειάζεται περισσότερη βοήθεια από τη μέση γυναίκα, γνώριζει ότι το ραντεβού δεν άξιζει τον κόπο της.
Πως γίνεται το “πρώτο φιλί” στο Christmas Ever After;
Ένα από τα πράγματα που βασάνιζαν την Esme Mazzeo αλλά και αρκετά άτομα με αναπηρίες είναι το πρώτο φιλί. Δεν ήξερε πως μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο όταν ο ένας κάθεται και ο άλλος είναι όρθιος. Αλλά καθησύχασε τον εαυτό της κάνοντας μία πολύ όμορφη παρομοίωση, “Είναι σαν ένα είδος χορού.” Εν ολίγοις, αν κάποι@ είναι ψηλότερ@ από σένα, τότε πρέπει να σκύψει (συνήθης περίπτωση ζευγαριών).
Ακούγεται εύκολο επειδή είναι. Το πρόβλημα είναι το ότι δεν υπάρχουν αρκετές τέτοιες ιστορίες στην τηλεόραση για να το αποδεχτεί ο μέσος άνθρωπος. Σύμφωνα με μία έρευνα που δημοσιεύτηκε από τον οργανισμό GLAAD με τίτλο “Where We Are On TV”, μόνο 27 άτομα με αναπηρίες εμφανίστηκαν στα προγράμματα της τηλεόρασης το 2019-2020. Επιπλέον, το να ενσαρκώσει ένας ηθοποιός με αναπηρία έναν χαρακτήρα με αναπηρία είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας.
Ο δρόμος στην σωστή εκπροσώπηση
Οι παραγωγοί του δορυφορικού καναλιού Lifetime πρωτοπόρησαν με το να επιλέξουν την Stroker ως πρωταγωνίστρια (ηθοποιός με κινητική αναπηρία). Έγινε η αγαπημένη ταινία της Mazzeo όχι μόνο για τον ρομαντισμό της αλλά και για το πόσο αληθοφανής ήταν. Αργότερα ήρθε σε επαφή με τον σκηνοθέτη Pat Kiely και την παραγωγό Julianna Hays, οι οποίοι της αποκάλυψαν γιατί είναι τόσο κοντά στην πραγματικότητα. Και οι δύο τους ήθελαν να εκπροσωπήσουν τα άτομα με κινητικές δυσκολίες όσο καλύτερα μπορούσαν. Για αυτό ήρθαν σε επαφή μαζί τους. Έκαναν τέτοιες αλλαγές – μικρές οι μεγάλες – για να πουν σωστά μία όμορφη ερωτική ιστορία. Ένα παράδειγμα είναι το ραντεβού των δύο πρωταγωνιστών στην ταινία που, αντί να πάνε σε παγοδρόμιο, πήγαν για μπόουλινγκ. Προφανώς κατάφεραν να δείξουν πόσο ρομαντικό μπορεί να γίνει το να μαθαίνεις σε κάποιον το πως να κρατάει την μπάλα. Η ικανότητα αυτή έρχεται και από την προσωπική εμπειρία στα ραντεβού της Ali Stroker. Εξάλλου η αλλαγή αυτή στο σενάριο ήταν δική της ιδέα.
Ένα πράγμα όμως είναι αυτό που έμαθε η Stroker μεταλαμπαδεύοντάς το στην Mazzeo, “Όταν έχεις μία συγκεκριμένη ιδέα για το πώς πρέπει να είναι κάτι, και δεν θέλεις να είσαι ελαστικός, πολλές φορές αυτό θα κάνει τη ζωή σου χαοτική.” Οπότε σε ορισμένες περιπτώσεις καλό είναι να πηγαίνουμε με το ρεύμα.