Δεν μιλάμε αρκετά για τον Andrew Garfield και το εξαιρετικό του ταλέντο ως ηθοποιός και αυτό είναι ένα λάθος που πρέπει να διορθωθεί πάραυτα και, πάλι καλά, έχουμε πλέον και την πιο κατάλληλη αφορμή. Ο ηθοποιός μόλις επέστρεψε στον χώρο του θεάματος με τον πρωταγωνιστικό ρόλο του στο musical του Lin Manuel Miranda με τίτλο tick, tick… BOOM!, στο οποίο υποδύεται τον Jonathan Larson, τον συνθέτη και συγγραφέα του Rent και διειγείται την γλυκόπικρη ιστορία του.
Κατά την διάρκεια της εμφάνισής του στο The Late Show με παρουσιαστή τον Stephen Colbert, ο Andrew ρωτήθηκε αν η συμμετοχή του στην συγκεκριμένη ταινία και η γενικότερη επαφή του με την τέχνη τον βοήθησε να αντιμετωπίσει το πένθος, καθώς ο ηθοποιός έχασε την μητέρα του το 2019 από καρκίνο.
Παίρνοντας λίγα δευτερόλεπτα για τον εαυτό του, ο Andrew απάντησε ότι λατρεύει να μιλάει για το συγκεκριμένο θέμα και προειδοποίησε ότι αν αρχίσει να κλαίει, “θα είναι απλά ένα όμορφο συναίσθημα.” Συνέχισε λέγοντας: “Αυτή είναι η αγάπη που δεν εξέφρασα. Το πένθος που θα παραμείνει με εμάς μέχρι και εμείς να φύγουμε γιατί δεν μπορούμε ποτέ να περάσουμε αρκετό χρόνο ο ένας με τον άλλον. Δεν έχει σημασία αν κάποιος ζήσει μέχρι τα 60, τα 15 ή τα 99. Έτσι ελπίζω πως αυτό το πένθος θα μείνει μαζί μου γιατί είναι όλη η αγάπη που δεν εξέφρασα στην μαμά μου και δεν κατάφερα να της πω. Και της το έλεγα κάθε μέρα! Όλοι της το λέγαμε κάθε μέρα, ήταν η καλύτερη όλων μας.”
Ύστερα εξήγησε ότι χάρη στο tick, tick… BOOM, βρήκε ακόμα έναν τρόπο να αντιμετωπίσει αυτό το πένθος, τιμώντας την απίστευτη ζωή του Jonathan Larson. “Έφυγε πάρα πολύ γρήγορα. Πέθανε στην ηλικία των 35, την νύχτα πριν την πρεμιέρα του Rent σε ένα πολύ περίεργο παιχνίδι της μοίρας. Και αυτή η ταινία που φτιάξαμε έχει να κάνει με αυτό, έχει να κάνει με το ρολόι που χτυπάει και που όλοι έχουμε. Γιατί όλοι γνωρίζουμε βαθιά μέσα μας ότι η ζωή είναι κάτι ιερό, η ζωή είναι μικρή, και το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να είμαστε εκεί ο ένας για τον άλλον και να μην χανόμαστε μεταξύ μας.”
Εμφανώς συγκινημένος πια συνέχισε “Είχα την ευκαιρία να τραγουδήσω το μισοτελειωμένο τραγούδι του Jonathan Larson ενώ ταυτόχρονα τραγουδούσα για την μητέρα μου και το δικό της μισοτελειωμένο τραγούδι. Και θα είμαι πάντα υποχρεωμένος στον John, και τον Lin-Manuel Miranda και όλους τους υπόλοιπους που με οδήγησαν σε αυτό το σημείο έτσι ώστε να μπορέσω να τιμήσω τον πιο όμορφο άνθρωπο που έχω ποτέ μοιραστεί την ζωή μου μέσω της τέχνης μου και να το χρησιμοποιήσω ως έναν τρόπο για να θεραπευτώ ψυχικά και να επουλώσω τις πληγές μου”.
Αξίζει πραγματικά να δεις το βίντεο: