Χθες στην εκπομπή Ελένη έπαιξαν και σχολίασαν μία δημοσίευση της Εριέττας Κούρκουλου. Με αυτήν, απευθυνόταν στις γυναίκες, που θέλουν, αλλά δεν έχουν καταφέρει να κάνουν ακόμα να κάνουν παιδί, με αποτέλεσμα να πικραίνονται και να θυμώνουν όποτε βλέπουν μία άλλη γυναίκα να είναι έγκυος ή να χαίρεται με τα παιδιά της. Ήταν ένα μήνυμα, που ήθελε να τούς θυμίσει ότι τα συναισθήματά τους είναι απολύτως φυσιολογικά και κατανοητά και ότι δεν χρειάζεται να νιώθουν ενοχές γι’ αυτά.
Με αφορμή αυτή τη δημοσίευση, λοιπόν, η Ελένη Μενεγάκη αποφάσισε να μοιραστεί ένα προσωπικό της βίωμα. Συγκεκριμένα, μίλησε για την εποχή λίγο μετά τη γέννηση της τρίτης κόρης της. Τότε μία τηλεθεάτρια της έστειλε μήνυμα μέσω της εκπομπής και τής είχε εκφράσει τον θυμό και τον πόνο της, που την έβλεπε να μένει έγκυος και να είναι χαρούμενη με τα παιδιά της, ζητώντας της ουσιαστικά να σταματήσει να προβάλει αυτή τη χαρά. Η αντίδραση της παρουσιάστριας ήταν να βρει αυτή τη γυναίκα και να μιλήσει μαζί της, με την ιστορία τελικά να έχει happy end.
“Εγώ θέλω να πω ως μάνα τεσσάρων παιδιών ότι, όταν είχα γεννήσει το τρίτο μου παιδί, τη Βαλέρια, είχα δεχτεί ένα γράμμα τότε -mail στην εκπομπή; Δεν θυμάμαι. Mail στην εκπομπή θα ήταν-, που με λίγα λόγια μού έλεγε μια γυναίκα ότι ‘Ελένη, δεν μπορώ να βλέπω. Με ενοχλεί η χαρά σου με την απόκτηση των παιδιών σου. Μού δημιουργεί τεράστιο πόνο και εκνευρισμό’ και με λίγα λόγια ότι ‘Μην το κάνεις. Μην το κάνεις αυτό το πράγμα, γιατί κάποιες άλλες, που δεν μπορούμε να κάνουμε παιδί, μάς στεναχωρεί πολύ’. Είχα ψάξει και την είχα βρει αυτή τη γυναίκα, είχαμε μιλήσει, τής εξήγησα το πώς το βλέπω εγώ, άκουσα την ίδια, την είχα ρωτήσει αν θέλει να τη βοηθήσω, να τη συστήσω σε γιατρούς, να δει τι είναι αυτό, που σε καθυστερεί απ’ το να αποκτήσεις παιδί.
Να μη σάς τα πολυλογώ, δημιουργήθηκε μία εξ αποστάσεως γλυκιά σχέση, γιατί έμενε σε κάποιο νησί. Ήρθε στην Αθήνα, είδε γιατρούς και μετά από ένα διάστημα κάποιων μηνών -έξι, επτά, οχτώ, εννιά, δεν θυμάμαι- μού ‘στειλε ένα γράμμα, που μού έλεγε ότι ‘Ελένη, είμαι έγκυος. Είμαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος, που υπάρχει. Θα με συγχωρέσεις ποτέ γι’ αυτά τα λόγια τα σκληρά, που σού έγραψα;’. Τα οποία (λόγια) δεν έχουν σημασία, είναι αυτά που όλοι πάνω σε μια κατάσταση θυμού μπορούμε να πούμε πράγματα, που μετά να λέμε ‘Γιατί τα είπα;’ ή ‘Πώς μού βγήκαν όλα αυτά;’. Και μετά από αρκετά χρόνια μού ξαναέστειλε mail ότι θα είμαι στην Αθήνα, ότι η ζωή μου έχει αλλάξει, ότι πόσο πόσο πόσο… Και κάπου εκεί τελειώσαμε.
(…) Ναι, αισθάνεται πίκρα κανείς, όταν δεν μπορεί να κάνει παιδί και βλέπει κάποιον άλλον να είναι ευτυχισμένος με τα παιδιά του και να ζει ωραίες στιγμές. Δεν είναι, όμως, κάτι κακό”.