Ο γνωστός ηθοποιός Γιάννης Στάνκογλου έδωσε μια συνέντευξη στο περιοδικό “Down Town” όπου είπε αρκετά πράγματα που προκάλεσαν αίσθηση. Μίλησε για τα εφηβικά και νεανικά του χρόνια με έναν εντελώς ακομπλεξάριστο τρόπο και έθιξε ζητήματα ταμπού που σπάνια λέγονται ανοιχτά. Είναι όμως σημαντικό να ακούγονται και να συζητιούνται, ιδιαίτερα από γνωστούς και καταξιωμένους ανθρώπους όπως εκείνος.
Ας δούμε μερικά από όσα είπε:
Πιστεύεις ότι ακόμα είμαστε πολύ πίσω;
“Είμαστε πολύ πίσω σε σχέση με τη Δυτική Ευρώπη. Και φταίει και το γεγονός ότι τα πολιτεύματα που έχουν περάσει όλα αυτά τα χρόνια – να το πω με μια πολύ απλή φράση – ήταν για τον π@@@@ο. Με πελατειακή λογική, χωρίς να έχει κανείς το θάρρος να αλλάξει την κοινωνία. Μεγαλώνοντας, θυμώνω ακόμη περισσότερο γιατί έχω δυο αγόρια που θέλω να είναι ελεύθερα, να μην φοβούνται να εκδηλώσουν αυτό που πραγματικά θέλουν να είναι. Και θα το καταφέρουν αυτό οι νέες γενιές, το βλέπω ήδη. Για παράδειγμα, υπάρχουν πλέον στα αγγλικά πολλοί χαρακτηρισμοί και ορολογίες σε σχέση με το φύλο.
Μπορεί ας πούμε, ένα αγόρι να θέλει να το φωνάζουμε “η Γιάννης”, να χρησιμοποιούμε το θηλυκό όταν του απευθυνόμαστε. Πάει προς τα εκεί το πράγμα και με βρίσκει πολύ σύμφωνο. Αυτό που κάνουν τώρα τα πιτσιρίκια, που αναζητούν τον δρόμο τους, το ίδιο έκανε και η δική μου γενιά, μην νομίζεις ότι άλλαξε κάτι. Απλώς, τώρα είμαστε πιο ανοιχτοί. Κι εμείς χαριεντιζόμασταν με αγόρια στην ηλικία των 13-14. Είναι φυσικό. Φλερτάραμε ρε παιδί μου, υπήρχε ένας φυσικός ερωτισμός”.
Σκέφτηκες ποτέ στην εφηβεία σου αν είσαι gay;
“Καταλάβαινα ότι μου αρέσουν πολύ οι γυναίκες, αλλά δεν σημαίνει ότι επειδή σου αρέσουν οι γυναίκες δεν μπορείς να έρθεις πολύ κοντά με έναν φίλο σου σε αυτές τις ηλικίες. Και τώρα δηλαδή μπορεί να συμβεί. Μπορεί να μην κάνεις sex, αλλά μπορεί να τον φιλήσεις στο στόμα, να τον πάρεις αγκαλιά και να κλάψεις γι’ αυτά που νιώθεις για εκείνον. Σιγά!”.
Καταλαβαίνω ότι μεγάλωσες ελεύθερα
“Σίγουρα, αλλά όχι με την ελευθερία που προσπαθώ να περάσω εγώ στα παιδιά μου. Είχα ελευθερία επειδή μου είχαν εμπιστοσύνη. Έχει να κάνει με την αγάπη, γιατί πήρα αγάπη από τους γονείς μου και είχα κάποιους ηθικούς κανόνες. Έμαθα να μην κάνω κακό στον άλλον, ακόμη και ως νέος που μπορεί να τσακωνόμουν στα μπαρ, να έπαιζα μπουνιές”.