Είναι απόλυτα φυσικό να αναστατώνεσαι από τις κακές ειδήσεις και από τέτοιες έχουμε δυστυχώς χορτάσει τα τελευταία χρόνια. Αν όμως τα νέα της ημέρας σε κάνουν να κολλάς στις ίδιες κακές σκέψεις για ώρες αφού τα διάβασες, τότε μπορεί να έχεις συμπτώματα ενός φαινομένου που οι ψυχολόγοι ονομάζουν “μυαλό που κολλάει”.
Από την Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ως τα κακά νέα για κάποιο έγκλημα που έγινε και πάλι κάπου στην χώρα, οι ειδήσεις που γεμίζουν τα πρωτοσέλιδα δεν είναι για κανέναν εύκολο να τις διαχειριστεί, ενώ πολλοί από εμάς βιώνουν ένα ακόμα σπιράλ άγχους αγωνίας και ματαιότητας με κάθε νέο κακό μαντάτο.
Όσοι όμως υποφέρουν από το φαινόμενο του “μυαλού που κολλάει” βιώνουν την κατάσταση με μεγεθυμένο τρόπο και δυσκολεύονται να λειτουργήσουν στην καθημερινότητά τους.
Το σύνδρομο του “μυαλού που κολλάει” έχει οριστεί και περιγραφεί από τους ψυχολόγους Dr Marty Seif και Dr Sally Winston ως ένα “βιολογικά προδιαγεγραμμένο χαρακτηριστικό στο άτομο που το έχει και το βιώνει με επαναλαμβανόμενες κακές σκέψεις, μια αίσθηση ότι βυθίζεται στην ανησυχία και μια προδιάθεση να φαντάζεται το χειρότερο σενάριο ως και το πιθανότερο. Το άτομο αυτό έχει μια τάση να αφήνει τις κακές σκέψεις να γίνονται εξαιρετικά δυνατές και επίμονες μέσα στο μυαλό του, χωρίς να μπορεί να τις αφήσει να φύγουν και να συνεχίσει την μέρα του κανονικά.” Όσοι έχουν “μυαλό που κολλάει” παραμένουν “κολλημένοι’ σε συγκεκριμένες κακές σκέψεις, εικόνες, ακόμα και πιθανότητες, πράγμα που σημαίνει ότι τα όποια κακά νέα διαβάσουν, θα τους μείνουν στο κεφάλι για ώρες και μέρες στην σειρά.
Αυτό συμβαίνει διότι τα άτομα αυτά συχνά υποφέρουν από ισχυρά αισθήματα αγωνίας και άγχους, ενώ δυσκολεύονται σημαντικά να τα περιορίσουν και να βάλουν αυτές τις ιστορίες που διάβασαν ή τις καταστροφές που νομίζουν ότι συνεπάγονται στην άκρη, ώστε να συνεχίσουν να λειτουργούν κανονικά για το υπόλοιπο της μέρας.
Ενώ τα άτομα με αγχώδεις διαταραχές συνήθως βιώνουν ένα αυξημένο αίσθημα ευθύνης συνοδευμένο από επίσης έντονα αισθήματα ενσυναίσθησης, οι άνθρωποι με “μυαλό που κολλάει” έχουν συνήθως αισθήματα ενοχής ότι δεν πέρασαν αρκετή ώρα διαβάζοντας τις ειδήσεις και κατσαδιάζουν τους εαυτούς τους ότι είναι ανεύθυνοι ή εγωιστές αν τυχόν νοιώσουν ότι έχουν ανάγκη να πάνε παρακάτω.
Αποτέλεσμα αυτής της στάσης είναι οι άνθρωποι με “μυαλό που κολλάει” να παραμένουν χωμένοι στην αγωνία, διαβάζοντας όσα περισσότερα μπορούν για το θέμα που τους έχει αναστατώσει, επιχειρώντας να αφομοιώσουν όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες, προσπαθώντας να προετοιμάσουν τον εαυτό τους για το μέλλον.
Το πρόβλημα των ανθρώπων αυτών, λένε οι Dr Seif και Dr Winston, είναι ότι όσοι υποφέρουν από το ‘κολλημένο μυαλό”, “δεν ανταποκρίνονται σε καμία προσπάθεια να απαλλαγούν από τις κακές σκέψεις αλλά προσπαθούν μάταια να βρουν απαντήσεις σε προβλήματα για τα οποία αντικειμενικά δεν μπορούν να το κάνουν.”
Τι μπορούμε λοιπόν να κάνουμε αν και το δικό μας μυαλό κολλάει στα κακά νέα;
“Ο καλύτερος τρόπος είναι να μην προσπαθήσουμε να το πολεμήσουμε ευθέως, αλλά να αλλάξουμε την σχέση που έχουμε με το πρόβλημα” δήλωσαν οι δύο γιατροί στο Psychology Today. “Αυτό σημαίνει να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να προσπαθήσουμε να το δούμε από μια πιο ευρεία γωνία, με μια διάθεση περιέργειας και χιούμορ, παρά με διάθεση να μαλώσουμε τον εαυτό μας.”
‘Το να κάνουμε μια “δίαιτα ειδήσεων” μπορεί να είναι ένας καλός τρόπος να το αντιμετωπίσουμε. Αυτό δεν σημαίνει να αποκοπούμε από τον κόσμο γύρω μας, αλλά να προσπαθήσουμε να μην τον σηκώνουμε και στις πλάτες μας.”
Πως να κάνουμε δίαιτα ειδήσεων;
‘Το ανθρώπινο μυαλό δεν είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί σε όλα τα ερεθίσματα που παίρνει ο μέσος άνθρωπος στις μέρες μας.” λέει η θεραπεύτρια Kate Hogan. Επειδή μάλιστα δεν είχαμε ποτέ πριν στην ανθρώπινη ιστορία την έκθεση αυτή σε ερεθίσματα και ειδήσεις από όλον τον κόσμο, δεν έχουμε τα εργαλεία να τα επεξεργαστούμε όλα. Όλη αυτή η έκθεση στην πληροφορία μπορεί να φτάσει να γίνει ζημιογόνα.”
Το να αποφύγουμε λοιπόν την έκθεσή μας σε ειδήσεις που καταλαβαίνουμε ότι θα πυροδοτήσουν ένα τέτοιο σπιράλ κακών σκέψεων είναι ένα καλό πρώτο βήμα. Όπως προσέχουμε να τρώμε σωστά και να ασκούμαστε για να προστατέψουμε την σωματική μας υγεία, έτσι θα πρέπει να κάνουμε και για την ψυχική μας ευεξία.