Τα 70s ήταν η κύρια περίοδος δράσης του Charles Sobhraj, ενός Γάλλου κλέφτη, απατεώνα και κατά συρροή δολοφόνου. Συγκεκριμένα, είχε καταφέρει να αποκτήσει ένα lifestyle, που του επέτρεπε να ζει μία πολυτελή ζωή και να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο, από ένα σημείο και μετά μαζί με τη σύντροφο-ακόλουθό του, Marie-Andrée Leclerc. Στη διάρκεια αυτών των ταξιδιών δολοφονούσε χίπιδες ταξιδιώτες. Όχι λόγω κάποιας ψυχιατρικής παρόρμησης, όπως έχει διαπιστωθεί, αλλά λόγω της αντιπάθειάς του για το lifestyle τους. Υπολογίζεται ότι δολοφόνησε τουλάχιστον δώδεκα ανθρώπους.
Την ιστορία το διάσημου serial killer και της Leclerc αποφάσισαν να μετατρέψουν σε σειρά το BBC One και το Netflix, με τον Tahar Rahim και την Jenna Colemn στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ωστόσο, παρά τις προσδοκίες για μία συναρπαστική τύπου Μπόνι και Κλάιντ ιστορία, το αποτέλεσμα του The Serpent δεν ήταν το αναμενόμενο. Οι περισσότερες κριτικές δεν είναι ιδιαίτερα καλές και σχολιάζουν τόσο τις μπερδεμένες προφορές των πρωταγωνιστών, όσο και την έλλειψη της απαραίτητης αγωνίας και του σασπένς.
Ο λόγος να δώσεις μία ευκαιρία στη σειρά
Αν έχεις μία αδυναμία στη μόδα, έχεις έναν πολύ βασικό λόγο να δεις το The Serpent. Αυτός είναι η Rachel Walsh, η σχεδιάστρια πίσω από τα κοστούμια όλης της σειράς και -το σημαντικότερο- της Leclerc. Η Walsh εμπνεύστηκε από τα 70s, αλλά χωρίς να πέσει στην παγίδα των υπερβολικών παρδαλών, χρωματιστών και φλοράλ ρούχων και χωρίς να μετατρέψει τον ρόλο της Leclerc σε καρικατούρα. Όπως ανέφερε στην Βρετανική Vogue, αναζήτησε τη λεπτή γραμμή μεταξύ φλοράλ και Austin Powers, έψαξε για έμπνευση στα αρχεία της Vogue και διάλεξε ως μούσες της τις Jane Birkin, Bianca Jagger και Françoise Hardy. Το αποτέλεσμα ήταν αποκλειστικά πρωτότυπα κομμάτια με τέσσερα αντίγραφα το καθένα, για τα ντουμπλαρίσματα και για την πιθανότητα φθοράς.
© BBC / Mammoth Screen
Η στιλιστική εξέλιξη της Leclerc
Το στιλ της Leclerc δεν ήταν σταθερό στην πραγματική ζωή και δεν μπορούσε να είναι σταθερό ούτε στη σειρά. Όταν γνώρισε τον Sobhraj, ήταν μία χλιαρή γυναίκα, αυτό που ίσως κάποιοι θα χαρακτήριζαν “γυναικούλα”, χωρίς πολλή πυγμή και χωρίς ιδιαίτερη προσωπικότητα. Όσο ταξιδεύει μαζί του, εξελίσσεται σταδιακά σε μία κινητή φωτογράφιση μόδας, θυμίζοντας high fashion μοντέλο των 70s και υιοθετώντας τις εικόνες των μεγάλων περιοδικών. Όταν φυλακίζεται, μοιάζει να γίνεται ακόμα πιο άχρωμη από πριν.
© BBC / Mammoth Screen
Αυτή η εξέλιξη αποτυπώνεται τέλεια στιλιστικά από τη Walsh. Στην χλιαρή της φάση, ντύνει τη Leclerc με ανιαρά καφέ και μπεζ χρώματα. Αυτά μετατρέπονται σε κροκί κίτρινες, φλογερές κόκκινες, γαλάζιες και πορτοκαλί αποχρώσεις την περίοδο των δολοφονικών ταξιδιών. Μέσα στη φυλακή, την γυρνάει σε πιο θαμπά και καταθλιπτικά χρώματα.
© BBC / Mammoth Screen
© BBC / Mammoth Screen
Η ενδιάμεση φάση
Η ενδιάμεση φάση της Leclerc στη σειρά είναι ξεκάθαρα η πιο ενδιαφέρουσα στιλιστικά. Είναι γεμάτη με ψηλόμεσα τζιν παντελόνια, ρετρό πουκάμισα και φορέματα και χαλαρές μπλούζες. Βήμα με το βήμα η γκαρνταρόμπα της γίνεται πιο “καθαρή”. Όσο για τα αξεσουάρ, ίσως είναι αυτά που κλέβουν περισσότερα την παράσταση, με τα τεράστια γυαλιά ηλίου της και τα φουλάρια Hermes να πρωταγωνιστούν.
© BBC / Mammoth Screen
Φυσικά, τίποτα δεν είναι τυχαίο και σχεδόν τα πάντα εξυπηρετούν έναν συμβολισμό. Η στιλιστική ενδιάμεση εξέλιξή της δεν είναι μόνο δείγμα οικονομικής ανόδου. Από τη μία, βλέπουμε ότι σταματάει να είναι η “γυναικούλα” που υπνώτισε ο Sobhraj, ότι αποκτά κι αυτή δυναμική μέσα στην ιδιότυπη σχέση τους. Από την άλλη, η πολυτελής της εμφάνιση αποτελεί μία πανωπλία, έναν τρόπο να κρύψει τον εαυτό της. Και τα τεράστια γυαλιά της αποτελούν το μεγαλύτερο δείγμα αυτού.
© BBC / Mammoth Screen