Μόλις πριν μιάμιση εβδομάδα, το όνομα του Σπύρου Παπαδόπουλου ήταν στο επίκεντρο εξαιτίας των απογοητευτικών δηλώσεων του γύρω από το ελληνικό #MeToo. Συγκεκριμένα, είχαμε ακούσει τον ηθοποιό και σκηνοθέτη στην εκπομπή Χαμογέλα και Πάλι να αμφισβητεί τα θύματα και να υποστηρίζει ότι κάποιες καταγγελίες δεν είναι αληθινές, αλλά αποσκοπούν στην προβολή. Τώρα, κάπως ειρωνικά, ο ίδιος βρίσκεται στο επίκεντρο μίας κατηγορίας και το άτομο, που την κάνει, είναι αρκετά πετυχημένο και προβεβλημένο στον χώρο, ώστε κανένας Σπύρος Παπαδόπουλος να μην μπορεί να την αμφισβητήσει με ανάλογες επιχειρηματολογίες.
Ο λόγος για τη Δάφνη Λαμπρόγιαννη. Η ηθοποιός από τον περασμένο Δεκέμβριο συμπρωταγωνιστούσε με τον Σπύρο Παπαδόπουλο στη θεατρική παράσταση Sexy Laundry, την οποία ο ίδιος και σκηνοθετούσε. Στις 6 Απριλίου, χωρίς να δοθεί κάποια εξήγηση, ανακοινώθηκε από εκείνον και το θέατρο Κάππα ότι οι παραστάσεις ολοκληρώθηκαν νωρίτερα του προγραμματισμένου, παρά τα απανωτά sold outs που είχαν. Τώρα, η Δάφνη Λαμπρόγιαννη, με μία ανακοίνωση μέσω του δικηγόρου της, Αλέξανδρου Μίντζια, εξήγησε ότι η ίδια ήταν εκείνη, που αποχώρησε από την παράσταση μετά από ένα ξέσπασμα του συμπρωταγωνιστή της εναντίον της.
Στο κείμενο της, η ηθοποιός μιλά για ένα δυσανάλογο ξέσπασμα οργής προς το πρόσωπό της, το οποίο η ίδια αρχικά προσπάθησε να κατανοήσει και να δικαιολογήσει. Ωστόσο, εξηγεί ότι οι δηλώσεις του Σπύρου Παπαδόπουλου στο Χαμογέλα και Πάλι την έκαναν να καταλάβει πως δεν πρόκειται για απλό ξέσπασμα, αλλά για μία ολόκληρη νοοτροπία. Έτσι, αποφάσισε να αποχωρήσει, να μιλήσει και να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Όχι απλά για την ίδια, αλλά για τις επόμενες γενιές, γυναικών και αντρών, που θα βρεθούν σε μία ανάλογη θέση με τη δική της. Έτσι ώστε αυτοί να μην προσπαθήσουν να ανεχτούν, να κατανοήσουν και να δικαιολογήσουν τέτοιες συμπεριφορές.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο σημαντικό κομμάτι όλης της ανακοίνωσης. Το μήνυμα ότι πρέπει να μιλάμε. Το μήνυμα πως δεν έχουμε καμία υποχρέωση να καλύπτουμε τοξικές συμπεριφορές. Το μήνυμα ότι δεν έχει σημασία σε ποιον χώρο εργάζεσαι, ούτε το φύλο σου και το φύλο του απέναντί σου. Κάποιες συμπεριφορές είναι πέρα για πέρα προβληματικές και η ανοχή προς αυτές δεν θα φέρει παρά μία διαιώνισή τους και θα μάς τοποθετήσει μέσα σ’ έναν φαύλο κύκλο. Οπότε ευχαριστούμε τη Δάφνη Λαμπρόγιαννη, που μάς υπενθύμισε ότι δεν πρέπει να σιωπούμε.
Αναλυτικά η ανακοίνωση της Δάφνης Λαμπρόγιαννη
“Σε απάντηση σχετικής ανάρτησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εκ μέρους του Θεάτρου Κάππα και του σκηνοθέτη, κ. Παπαδόπουλου, αναφορικά με το τέλος των παραστάσεων του έργου με τίτλο Sexy Laundry, όπου συμμετείχα, θα ήθελα να διευκρινίσω τα ακόλουθα:
Η συμμετοχή μου στην εν λόγω παράσταση ολοκληρώθηκε οριστικά μετά από ένα εντελώς αιφνίδιο και δυσανάλογο ξέσπασμα οργής προς το πρόσωπό μου, το οποίο συνέβη μετά το τέλος της παράστασης της Παρασκευής, 1 Απριλίου 2022. Προσπάθησα πρώτα να αναλογιστώ τις δικές μου ευθύνες. Μετά, προσπάθησα να το αξιολογήσω ως μια πολύ άσχημη στιγμή ενός ανθρώπου, που μέχρι πριν λίγη ώρα έμοιαζε ότι δεν είχαμε τίποτα να χωρίσουμε, όσο ασυμβίβαστοι κι αν είναι οι χαρακτήρες μας. Άλλωστε ως ενήλικες, με καλή διάθεση, αυτό δε θα μπορούσε θεωρητικά να είναι εμπόδιο σε μια επιτυχημένη παράσταση με απανωτά sold out που πρωταγωνιστούν μόνο δυο άνθρωποι και που όσοι την είδαν μιλούν για μια εξαιρετική σκηνική ‘χημεία’.
Τη δική μου γενιά γυναικών τη μεγάλωσαν μαθαίνοντάς τη να αντέχει, να καταλαβαίνει, να δικαιολογεί και τέλος πάντων να πηγαίνει παρακάτω… Δυστυχώς, πολλές φορές η ενσυναίσθηση ή η ανοχή εκλαμβάνεται ως αδυναμία.
Συναισθανόμενη μια ευθύνη απέναντι στους νεότερους ανθρώπους-πολίτες του κόσμου που έρχεται, στις γυναίκες κυρίως αλλά και στους άντρες, και παρακολουθώντας τη συζήτηση στην εκπομπή Χαμογέλα και Πάλι την Κυριακή 3 Απριλίου, η οποία ακολούθησε της μεταξύ μας ρήξης, συνειδητοποίησα το εξής: Αυτού του τύπου οι ‘προστριβές’ στον εργασιακό χώρο δεν έχουν απλώς να κάνουν με μια ‘ασυμβατότητα χαρακτήρων’, όπως προσπάθησα να το εκλάβω αρχικά. Είναι πολύ πιο σοβαρές και δεν πρέπει πια να μένουν πίσω από κλειστές πόρτες ούτε να κουκουλώνονται. Δεν κάνει καλό σε κανέναν μας. όλα αυτά τα χρόνια αυτό κάναμε και οδηγηθήκαμε εδώ.
Με όση αγάπη, ενσυναίσθηση αλλά και συνείδηση μπορώ να διαθέσω αυτή τη στιγμή, λοιπόν, δε στέκομαι απέναντι στο πρόσωπο αλλά στη νοοτροπία και την πράξη.
Εύχομαι μακροπρόθεσμα αυτό να είναι καλό για όλους μας”.