Κώστας Καπετανίδης, Γιώργος Γκάβαλος, Βαγγέλης Καλαϊτζής, Κωνσταντίνος Ρήγος, Γιώργος Λάνθιμος. Αυτά είναι μερικά από τα ονόματα που εμφανίζονταν στα credits των video clips που παρακολουθούσαμε ως παιδιά στα μουσικά κανάλια. Τότε που δεν υπήρχε YouTube και οι γονείς μας μάς έλεγαν να μην καθόμαστε τόσο κοντά στην τηλεόραση γιατί θα χαλάσουμε τα μάτια μας, αλλά εμείς φυσικά τους αγνοούσαμε γιατί το video clip για το “Άντεξα” του Σάκη Ρουβά σε σκηνοθεσία Γιώργου Λάνθιμου, ήταν ό,τι πιο πρωτοποριακό, παράξενο και πρώιμα σέξι είχαμε δει ποτέ.
Παρακολουθώντας πρόσφατα ένα δημοφιλές μουσικό κανάλι, παρατήρησα ότι τα video clip των pop Ελλήνων καλλιτεχνών δεν είναι πια τόσο επιδραστικά όσο στα 90s’. Στην πλειονότητά τους είναι μη εμπνευσμένα, με concept που έχουμε δει άπειρες φορές, φωτάκια, φωτίτσες, σπίθες και εγκαταλελειμμένα κτίρια (φήμες λένε ότι δεν είσαι πετυχημένος λαϊκός / pop τραγουδιστής αν δεν έχεις γυρίσει video clip στα Λιπάσματα Πειραιά ή στα κοντέινερ των Ναυπηγείων της Ελευσίνας) ή εντελώς “κουλά”, σε μία απελπισμένη προσπάθεια εντυπωσιασμού, όπως το τελευταίο video clip του Κωνσταντίνου Αργυρού, όπου τραγουδάει πάνω στην πλατεία της Ομόνοιας – literally πατάει το γκαζόν σας λέω – συνοδεία ορχήστρας. Φυσικά όπως φαντάζεστε, δεν συμβαίνει το ίδιο με τους καλλιτέχνες του rap που έχουν εξαιρετικές παραγωγές και μοιάζουν με ταινίες μικρού μήκους.