Μα έχει γραφτεί τραγούδι για τον Μάρτιο; Ναι! Και για τον Αύγουστο, τον Νοέμβριο και όλους τους μήνες. Στους Ιταλούς αρέσει να ακούνε μουσικές που διηγούνται ιστορίες φιλίας και προδοσίας, έρωτα και χωρισμού. Συμβαίνουν ολόκληρο το χρόνο, υπάρχει μία για κάθε μήνα.
Ιανουάριος
Preghiera di Gennaio
Fabrizio De André
Αρχίζουμε λίγο μελαγχολικά και φταίει το San Remo αλλά στην πραγματικότητα όλα ξεκίνησαν από την γειτονική Genova. Στους δρόμους και τα στενά της είχα συναντηθεί δύο πιτσιρίκια που ήθελαν να ξορκίσουν τον πόλεμο τραγουδώντας. Τα κατάφεραν τόσο καλά που στις δεκαετίες του ‘50 και ‘60 δημιούργησαν μία ολόκληρη σχολή, την scuola genovese που κατά πολλούς απετέλεσε την πρώτη μεγάλη επανάσταση στο ιταλικό τραγούδι. Λέμε ονόματα: Luigi Tenco και Fabrizio de Andre’. Γράφαν ελεύθερα τις σκέψεις τους όσο ενοχλητικές κι αν ήταν, ήθελαν έναν άλλο κόσμο και έκανα την επιθυμία τους νότες, ήταν αντικομφορμιστές αλλά μέχρι ένα σημείο και το σημείο αυτό ήταν το φεστιβάλ του San Remo. Εκεί, τη νύχτα μεταξύ 26 και 27 Δεκεμβρίου του 1967 ο Luigi Tenco σε απευθείας μετάδοση από την Rai παρουσίασε το τραγούδι του Ciao Αmore. Το κοινό δεν το ψήφισε, η κριτική επιτροπή το σνόμπαρε, η υποδοχή δεν ήταν θερμή και ο ευαίσθητος μουσικός αντέδρασε. Επέστρεψε στο ξενοδοχείο, ούτε καν χαιρέτησε τη φίλη του Dalida που επίσης είχε ερμηνεύσει το Ciao Αmore, και με ένα όπλο σημάδεψε πάνω από το αυτί. Ένα ολιγόλογο σημείωμα εξηγούσε τον λόγο. Διαμαρτυρόταν «για ένα κοινό που στέλνει στον τελικό το “εγώ, εσύ και τα τριαντάφυλλᨔ…
Τα δυσάρεστα νέα έφτασαν στον Fabrizio De André,που πέρασε την Πρωτοχρονιά δίπλα στο φίλο του προσπαθώντας να καταλάβει τι ακριβώς είχε συμβεί. Οι σκέψεις του έγιναν στίχοι και τραγούδι. Στην “προσευχή του Ιανουαρίου” φαντάζεται έναν υπέροχο θεό: “Όταν θα διασχίσει το τελευταίο γέρικο γεφύρι,στους αυτόχειρες θα πει, φιλώντας τους στο μέτωπο, ‘ελάτε στον παράδεισο, εκεί που πάω και εγώ, γιατί δεν υπάρχει κόλαση στον κόσμο του καλού θεού΄”….
Φεβρουάριος
Febbraio
Legno
Οι Legno είναι ένα φρέσκο ντουέτο με καλυμμένα πρόσωπα, γιατί είναι σίγουροι ότι έτσι κάνουν οι υπερήρωες και αυτοί θέλουν να σώσουν το τελικό τραγούδι, παρόλο που δεν εκπέμπει SOS. Ο “Φεβρουάριος” τους περιγράφει την ρουτίνα του τραγουδιστή: τη Δευτέρα δεν κοιμάται γιατί όλοι οι δρόμοι οδηγούν σε εκείνη,την Τρίτη τρώει στους γονείς και η μάνα του διαπιστώνει ότι πήρε κιλά, αλλά αυτόν ούτε που τον νοιάζει, την Τετάρτη σκέφτεται την αγαπημένη του να κάνει γιόγκα, την Παρασκευή τριγυρνάει τα μπαρ για να βρει το άρωμα της, ζει ένα συνεχές deja vu, και έτσι περνάει ένας ολόκληρος μήνας μέχρι να φτάσει ο επόμενος όπου το tinder θα είναι μία παρηγοριά.
Μάρτιος
I giardini di Marzo
Lucio Battisti
Παρακαλώ ησυχία γιατί Οι Κήποι του Μαρτίου αντέχουν μόνο τους ψιθύρους. Το ομώνυμο τραγούδι αποτελεί έναν από τους κορυφαίους ψιθύρους του Lucio Battisti, κι αν κάτι σας θυμίζει έχετε δίκιο, το έχουμε ακούσει, σε άλλο ύφος και ένταση, από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, και είναι το γνωστό Τρενάκι. Στο τραγούδι του Battisti δεν υπάρχουν τρένα, το μόνο όχημα είναι αυτό που εμφανίζεται στην αρχή. “Το καροτσάκι περνούσε και ένας κύριος φώναζε ‘παγωτά’…Στην έξοδο του σχολείου τα παιδιά πουλούσαν βιβλία… Το βράδυ στο τηλέφωνο με ρώτησες “γιατί δεν μιλάς”…» Τα υπόλοιπα τα λέει μία χορωδία εκατομμυρίων φίλων του κορυφαίου σύνθετη, ενορχηστρωτή και τραγουδιστή: “Τι χρονιά είναι, τι μέρα είναι, είναι η ώρα να ζήσω μαζί σου… Όπως βλέπεις τα χέρια μου δεν τρέμουν πια…Έχω στα βάθη της ψυχής τεράστιους ουρανούς και απέραντη αγάπη”. Μετά από 50 χρόνια το τραγούδι είναι ζωντανό, το τραγουδούν οι δεκαοχτάρηδες στις πλατείες ακόμη κι αν ο Lucio δεν μένει πια εδώ.
Απρίλιος
Arcobaleno
Adriano Celentano
Όταν τα νέα για τον ξαφνικό θάνατο του Battisti έφτασαν στον Adriano Celentano, ο καλλιτέχνης μπήκε στο στούντιο, σταμάτησε τις εγγραφές του νέου του δίσκου και τραγούδησε μονοκοπανιά το Ουράνιο Τόξο. Είναι το κατευόδιο στον φίλο και συνάδελφο: “Δεν είχα χρόνο να σε χαιρετήσω, το ουράνιο τόξο είναι το δικό μου μήνυμα αγάπης. Μου λείπεις τόσο αγαπημένε φίλε έχουν μείνει πολλά που δεν είπαμε, άκουγε μόνο ωραίες μουσικές και ψάχνε πάντα να καταλάβεις”. Τι σχέση έχει αυτό με τον Απρίλιο; “Μιλάω σαν τα φύλλα του Απριλίου,και θα ζήσω μέσα σε κάθε ειλικρινή φωνή”, είναι ο στίχος που δίνει την απάντηση.
Μάιος
Ti amo
Umberto Tozzi
Αλλάζουμε κλίμα, όπως λένε και οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί με περισσή φαντασία, και τώρα επικρατεί διαβολεμένο κέφι. Ο Umberto Tozzi είναι ερωτευμένος και φωνάζει “Ti amo”, προηγουμένως έχει κάνει την κουτσουκέλα του. “Σήμερα γυρνάω σε σένα. Πρωτομαγιά, κουράγιο, σ’ αγαπώ και ζητάω συγγνώμη. Θυμήσου ποιος είμαι. Άνοιξε την πόρτα σε ένα πολεμιστή από χαρτί υγείας, δώσε μου το ελαφρύ κρασάκι σου και τα λινά σεντόνια”. Είναι Μάιος, μπήκε η άνοιξη.
Ιούνιος
Giugno ‘84
Tiziano Ferro
Τον Tiziano Ferro τον μάθαμε από το Perdono, το οποίο μάλιστα είχε ντύσει τους τίτλους αρχής στην εκπομπή Κοίτα Τι Έκανες της Σεμίνας Διγενή. Η σχέση του με την Ελλάδα περιλαμβάνει και το τραγούδι Universal Prayer που τραγούδησε με την Βρετανίδα Jamelia για να προωθήσει τους ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας και έκτοτε τον ψιλοχάσαμε παρόλο που ο καλλιτέχνης εξακολουθεί να φτιάχνει ωραία πράγματα. Ένα από αυτά είναι οι αναμνήσεις του από τον Ιούνιο του 1984: “Θέλω πιο καθαρές κουβέντες και λιγότερο σεξ, θέλω να ξέρω πώς είσαι αλλά για τα υπόλοιπα να με ξεχνάς. Κι αν θυμηθώ το βλέμμα σου εκείνο τον Ιούνιο του ‘84, φοβάμαι ότι θα μείνεις για πάντα αυτό που είσαι”. Μακάρι να μη γίνει το σήμα του Στην Yγειά Mας Ρε Παιδιά.
Ιούλιος
Luglio
Riccardo Del Turco
Τα καλοκαίρια του ‘60 η ξεγνοιασιά γεννούσε εκατοντάδες τραγούδια παραλίας που συνήθως εξαφανίζονταν όπως οι καρδιές πάνω στην άμμο. Βέβαια υπήρχαν οι εξαιρέσεις και δόξα τω Θεώ ήταν πολλές. Ανάμεσα τους ο Ιούλιος του Riccardo Del Turco. Εξιστορεί μια δραματική ιστορία. “Ιούλιος: σ’ αγαπώ αλλά δεν πάνε καλά τα πράγματα, μου είχες υποσχεθεί ότι θα έρθεις, αλλά δεν σε ξαναείδα. Ιούλιος: πάνω που είχα χάσει κάθε ελπίδα, να σαι στην άκρη της θάλασσας, αγάπη μου ήρθες να με συναντήσεις και ζητάς συγνώμη για την καθυστέρηση, αγια για για”. Το τελευταίο επιφώνημα και ο μόνος στίχος που επέζησε στην ελληνική έκδοση που τραγούδησε η Γιοβάννα.
Αύγουστος
Notte di Ferragosto
Gianni Morandi
Ο δικός μας Δεκαπενταύγουστος είναι ο ιταλικός Ferragosto. Στην δεκαετία του ‘60 οι παραλίες γέμιζαν πολύχρωμες ομπρέλες και φθηνά αντηλιακά, τα τζουκμπόξ έπαιζαν τραγούδια για το Σαν Τροπέ και εκεί που όλοι χόρευαν, ο Gianni Morandi έβρισκε την την κατάλληλη εποχή για να ζήσει μια μεγάλη ερωτική απογοήτευση: “Νύχτα του Δεκαπενταύγουστου, ζεστή η άμμος, ζεστή η θάλασσα , αλλά ακόμα κρύα η καρδιά μου εξαιτίας σου. Αντιλαμβάνομαι ότι σ’ αγαπάω κάθε μέρα και περισσότερο, αν και καταλαβαίνω ότι η αγάπη δεν υπάρχει, γιατί αν υπήρχε τώρα θα ήσουν δίπλα μου”. Η λογική του νεαρού είναι κάπως μπερδεμένη, αλλά δεν μπορούμε τον επικρίνουμε εμείς που την ίδια εποχή τραγουδούσαμε στα σοβαρά ότι “βράδιασε βράδιασε κοντεύει να νυχτώσει”.
Σεπτέμβριος
29 Settembre
Lucio Battisti
Μία δημοσιογράφος από τη Γαλλία μίλησε στον Mogol με θερμά λόγια για ένα νέο μουσικό που το λέγανε Lucio. “Και ποιος είναι ο Mogol;” θα ρωτήσουν όσοι δε γνωρίζουν ότι πρόκειται για τεράστιο στιχουργό που έχει υπογράψει μια τεράστια σειρά από τεράστιες επιτυχίες. Το ξεπερνάμε γιατί ακόμη κι αυτοί αντιλαμβάνονται ότι ο Lucio είναι ο Battisti που εντελώς δικαιολογημένα επιστρέφει στο μουσικό ημερολόγιο. Η Γαλλίδα λοιπόν που λέγαμε και ονομαζόταν Christine Leroux, φέρνει σε επαφή τους δύο καλλιτέχνες που βάζουν στο μαγνητόφωνο να ακούσω 2-3 συνθέσεις του νεαρού μουσικού. “Δεν είναι κάτι σπουδαίο”, εκτιμά ο στιχουργός και συναντά ένα τεράστιο χαμόγελο. “Το ίδιο πιστεύω και εγώ, έχουμε κοινό γούστο”, λέει ο Battisti και έκτοτε οι δυο τους μοιράζονται βόλτες με άλογα και τεράστιες επιτυχίες. Η πρώτη γεννήθηκε λίγο μετά από αυτή τη συνάντηση. Είχε τίτλο 29 Σεπτεμβρίου: “Καθόμουν σε ένα καφέ και δεν σε σκεφτόμουν. Ξαφνικά μου χαμογέλασε και πριν το καταλάβω ήμασταν αγκαζέ. Σφιχτά προς το σπίτι, σα να μην υπήρχε πάρα εκείνη. Ξύπνησα και σκεφτόμουν εσένα, το μόνο που θυμόμουν ήταν ότι χθες δεν ήμασταν μαζί. Κατεβαίνω από το κρεβάτι, πάω στο τηλέφωνο. Μιλάω, γελάω κι εσύ δεν ξέρεις γιατί. Σ’ αγαπώ και δεν ξέρεις γιατί”.
Οκτώβριος
Ottobre
Carmen Consoli
Η Carmen Consoli είναι ένα σύγχρονο κορίτσι αλλά ο Οκτώβριος της αναφέ