Ευτυχώς για εμάς, υπάρχουν οι καλλιτέχνες ώστε να μάς κρατάνε συντροφιά όσο μένουμε σπίτι, κάποιοι χωρίς καμία άλλη παρέα. Οι μουσικοί που μάς τραγουδάνε από το σπίτι τους, οι ταινίες και οι σειρές που γεμίζουν τον χρόνο μας και τα βιβλία που μάς βοηθούν να “βγούμε” από την κλεισούρα μας. Και τα θέατρα, όμως, που αν και “ματώνουν” από την μικρή πληρότητα και από το από νωρίς κλείσιμο -και ξανακλείσιμο– τους από την κυβέρνηση, συνεχίζουν να πασχίζουν να έρθουν κοντά μας. Χάρη σε αυτά μπορούμε να βρεθούμε στην σκηνή τους ακόμα και από απόσταση στα σπίτια μας.
Παραλογές ή μικρές καθημερινές τραγωδίες
Φεστιβάλ Αθηνών 2010 & Εταιρεία Θεάτρου Sforaris
Σκηνοθεσία: Γιάννης Καλαβριανός
Σε αυτή την παράσταση, οι παραλογές -αφηγηματικά δημοτικά τραγούδια, συγγενικά των ακριτικών- συναντιούνται με στίχους του Τάσου Λειβαδίτη. Ο Γιάννης Καλαβριανός σκηνοθετεί πέντε ηθοποιούς, για να μάς πει τέσσερις ιστορίες λανθάνουσας οικογενειακής βίας. Δύο ηθοποιοί αφηγούνται και οι άλλοι τρεις αποτελούν τα δραματικά πρόσωπα των ιστοριών. Ιστοριών που το κοινό τους σημείο είναι οικογένειες φαινομενικά λειτουργικές και φυσιολογικές, μέχρι την στιγμή που ένα έγκλημα συντελείται. Ένα έγκλημα τόσο παράλογο, που οι συμμετέχοντές του δεν μπορούν να το εξηγήσουν παρά μόνο απαγγέλοντας στίχους του Λειβαδίτη.
Παίζουν: Κίκα Γεωργίου, Άννα Ελεφάντη, Χριστίνα Μαξούρη, Αλεξία Μπεζίκη, Βασιλική Σαραντοπούλου
Ένας καλός λόγος
Καλλιτεχνική ομάδα “momentum”
Σκηνοθεσία: Ελίνα Μαντίδη & Αργύρης Πανταζάρας
Παρακολουθούμε έναν κυβερνητικό αξιωματούχο καθώς ετοιμάζεται να βγάλει δημόσιο διάγγελμα. Τον βλέπουμε από την στιγμή που ακόμα ντύνεται, με τους βοηθούς του να μπαινοβγαίνουν, μέχρι και όταν πλέον ο λόγος του έχει τελειώσει. Στο μεταξύ ακούμε όλες του τις σκέψεις. Καθώς ο πρωταγωνιστής ετοιμάζεται εξομολογείται και παραδέχεται κάθε πλευ