Ανοιχτά καταστήματα, εκπτώσεις, βόλτα στην αγορά, χάζεμα βιτρινών, κίνηση, ήχοι ανθρώπων που κυκλοφορούν γύρω σου και μιλάνε ή γελάνε, που ανασηκώνουν την μάσκα για να πιούν μια γουλιά καφέ από το χάρτινο κύπελο που βαστούν, που αποφεύγουν να σε σκουντήσουν ή να τους σκουντήσεις. Όλοι μασκοφορεμένοι, όλοι κάπως φοβισμένοι, όλοι επιφυλακτικοί, κάνουν ένα βήμα πίσω όταν κάποιος τους απευθύνει τον λόγο. Ένα τετράγωνο πιο πάνω, σταθμευμένο περιπολικό, το τρίτο που είδες μέχρι στιγμής, ανοίγει το μεγάφωνό του κάθε λίγα λεπτά για να μας θυμίσει: “Φοράτε μάσκα, κρατάτε αποστάσεις, μείνετε ασφαλείς”
Εμείς πάλι, μόνο ασφαλείς δεν νοιώθουμε μέσα σε αυτό το δυστοπικό παρόν που θυμίζει κάτι από σκοτεινό μέλλον. Γρήγορα! Κάνε τα ψώνια σου γρήγορα και γύρνα στο σπίτι, απολυμάνσου, πέτα ρούχα και παπούτσια έξω και πλύνε τα πάντα με αντισηπτικό σαπούνι. Περνάει ώρα ώσπου να σκεφτείς να ανοίξεις τις σακούλες με τα ψώνια και να κοιτάξεις μέσα με λατρεία και αμφιβολία ταυτόχρονα.
Ναι, ήθελες τόσο να ψωνίσεις! Όχι μόνο πράγματα που χρειαζόσουν οπωσδήποτε, όπως την παντόφλα που σου είχε μασήσει ο σκύλος εδώ και έναν μήνα, αλλά και άλλα, όπως ρούχα του παιδιού που έχει ψηλώσει και δεν του κάνει τίποτα ή ένα δώρο για την μητέρα σου που είχε τα γενέθλιά της. Ήταν όμως ασφαλές που βγήκες; Ήταν φρόνιμο;
Η απάντηση είναι: Ναι, φυσικά και ήταν! Όχι μόνο φρόνιμο αλλά και θεραπευτικό στις παρούσες συνθήκες. Είχες την ευκαιρία να δοκιμάσεις ένα ωραίο φόρεμα, που ήταν και στην μισή τιμή και να χαζέψεις τον εαυτό σου στο κακοφωτισμένο δοκιμαστήριο. Θυμάστε πόσο νευριάζαμε με τον κακό φωτισμό των δοκιμαστηρίων; Ε, τώρα τα αγαπάμε. Όλα!
Είχες επίσης την ευκαιρία να ξανακούσεις την αδιάφορη μουσική των καταστημάτων κι αντί να νευριάσεις που την είχαν τόσο δυνατά, ήσουν στο τσακ να αρχίσεις να χορεύεις. Ναι, τα ψώνια συμβολίζουν πολλά πράγματα, τα περισσότερα κακά, στην περίπτωσή μας όμως είναι ένα βήμα προς την κανονικότητα, μια μικρή παραχώρηση ελευθερίας. Μια πολυπόθητη έξοδος, απ’ αυτές τις παλιές, που είχαν απ’ όλα, ψώνια και καφέ ή φαγητό και βόλτα και χάζεμα και ανεμελιά. Μια χαρούμενη έξοδος από την σπιτική μας φυλακή.
Ποια είναι όμως η ιστορία αυτής της μετατροπής των ψώνιων σε έξοδο; Ήταν πάντα έτσι;
Ας δούμε λίγο: Στις αρχές και τα μέσα του προηγούμενου αιώνα, υπήρξε μια αλλαγή όσο αφορά στην ιδέα του κόσμου για τα ψώνια. Ενώ παλαιότερα ήταν μια δραστηριότητα που αφορούσε τους εύπορους ανθρώπους και κυρίως τις εύπορες γυναίκες, η βιομηχανική παραγωγή, η συμμετοχή της γυναίκας στην παραγωγική διαδικασία και η συνολική άνοδος του βιοτικού επιπέδου, έδωσαν την δυνατότητα σε όλο και περισσότερους ανθρώπους να μπορούν ψωνίσουν πράγματα. Τα εμπορικά κέντρα των πόλεων άρχισαν να διευρύνονται και να αποκτούν μεγαλύτερη ποικιλία μαγαζιών. Κοντά σε αυτά, άνοιγαν καφετέριες ή εστιατόρια που ήθελαν να κρατήσουν τους πελάτες των καταστημάτων λίγο περισσότερο στην αγορά για έναν καφ