Την πληρώνουμε αλλά, όπως συμβαίνει με όλα τα πράγματα που θεωρούμε δεδομένα, μας είναι αδύνατο να εκτιμήσουμε τα ποιοτικά προϊόντα της, τα καλά σήριαλ, τις καλές εκπομπές γιατί μας διαφεύγουν και εκείνη δεν μας τα θυμίζει, γιατί εκεί που πάει να γίνει μοντέρνα είναι προπάντων, παραδοσιακά εσωστρεφής. Αυτή τη δημόσια τηλεόραση έχουμε γιατί αυτή μάλλον μας αξίζει. Όχι πως δεν θα μας ανταμείβει βέβαια !
Σε αυτή τη περίεργη εσωστρέφεια της οφείλει και ένα αυθόρμητο comic relief, που μας προσφέρει ακούσια και οφείλεται σε έναν ερασιτεχνισμό που προκύπτει όχι επειδή δεν είναι επαγγελματίες οι άνθρωποι της, αλλά επειδή η ΕΡΤ λειτουργεί μερικές φορές σαν να μην την βλέπει κανείς και σαν να μην έχει να λογοδοτήσει σε κανέναν, είναι δηλαδή ένα συνεχές αυτούσιο δρώμενο που δεν μπορείς να το ελέγξεις .
Μπορεί εκεί που βλέπεις ειδήσεις να σκάσεις στα γέλια στα καλά καθούμενα γιατί δεν τους πέτυχε η σύνδεση, ακούστηκε ο τεχνικός να μιλάει την ώρα του αγώνα ή ο παρουσιαστής να λέει τα δικά του, και πρέπει να το γράψω και να το ξεκαθαρίσω πριν πάμε παρακάτω γιατί είναι απόλυτα αληθινό και κατά βάθος, δεν υπάρχει Έλληνας που να μην το ξέρει: Με ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ η ΕΡΤ ήταν και θα είναι περίπου ίδια για τον τηλεθεατή, που δεν κόπτεται για τα υπόλοιπα :αν υπήρξε κερδοφόρα, αν διευθύνων σύμβουλος είναι ο τάδε, αν αποφάσισαν ή δεν αποφάσισαν να κάνουν παραγωγές.
Ιδέα δεν έχει ο τηλεθεατής από τη παραφιλολογία που περιβάλει την ΕΡΤ και προσφέρεται μόνο για εσωτερική κατανάλωση και αντιπολίτευση, ενώ στην πραγματικότητα η δημόσια τηλεόραση πέρα και πάνω από κο�