Πόσες ταινίες έχεις δει για ανθρώπους που είχαν μεγάλα όνειρα και έκαναν τα πάντα για να τα πετύχουν; Ανθρώπους που μόχθησαν, που έπεσαν και ξανασηκώθηκαν, που έφαγαν τα μούτρα τους μεγαλειωδώς αλλά κατάφεραν να μεταστρέψουν όλες τις αρνητικές εμπειρίες σε γνώση και να τις χρησιμοποιήσουν για την κατάκτησή του; Πολλές.

Γιατί υπάρχουν τόσες πολλές τέτοιες ταινίες ή βιβλία σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα; Είναι άραγε υπαρκτό το ζήτημα του μεγάλου ονείρου ή μήπως είναι ένα συλλογικό κατασκεύασμα της κοινωνίας μας, δημιουργημένο από τις προσδοκίες της προηγούμενης γενιάς που κοιτάζει την επόμενη περιμένοντας από εκείνη να πετύχει και να διακριθεί σε κάθε τομέα, αλλά κυρίως στους τομείς όπου απέτυχε η ίδια;

Πριν λοιπόν ξεκινήσεις σε αυτό το ταξίδι, θα πρέπει να σκεφτείς καλά αν το μεγάλο όνειρο για το οποίο μοχθείς είναι πραγματικά δικό σου. Αν για παράδειγμα θέλεις στ’ αλήθεια να σπουδάσεις φιλόλογος στα Γιάννενα όπου και πέρασες με τις πανελλήνιες ή προτιμάς να πας στην σχολή μαγειρικής και να γίνεις chef όπως κρυφά ονειρεύεσαι και ξεστομίσει στους γονείς σου. Οι προσδοκίες της οικογένειάς μας κάνουν συχνά μεγάλη φασαρία μέσα στο μυαλό μας και μας δείχνουν λάθος δρόμο. Ξέρουμε ότι οι γονείς μας θα χαρούν πολύ να “στείλουν το παιδί τους στο πανεπιστήμιο” διότι ίσως αυτή είναι η εκπλήρωση ενός δικού τους ονείρου. Όσο νωρίτερα κατεβάσεις το volume της φασαρίας αυτής μέσα στο μυαλό σου, τόσο ευκολότερα θα μπορέσεις να σκεφτείς καθαρά και να πάρεις τον δρόμο που θα σε οδηγήσει στην εκπλήρωση των δικών σου πόθων.

Πόσο μεγάλο πρέπει να είναι το όνειρό σου;

Εδώ θολώνουν λίγο τα πράγματα. Πόσο πλούσιος- διάσημος- επιδραστικός κλπ πρέπει να γίνεις, για να θεωρηθεί ότι πέτυχες; Δυστυχώς τα πρότυπα των “πετυχημένων” ανθρώπων που προτείνονται ως παραδείγματα προς μίμηση, φαίνονται υπερβολικά. Θαυμάζουμε μεγάλους επιχειρηματίες, ηθοποιούς, επιστήμονες, συγγραφείς ή influencers, κυρίως διότι οι δικές τους δουλειές είναι πιο προβεβλημένες. Ο φούρναρης της γειτονιάς μας όμως, είναι εξ’ ίσου πιθανό να έχει κάνει το δικό του μεγάλο όνειρο πραγματικότητα, όταν πήρε τον οικογενειακό φούρνο, τον εκσυγχρόνισε, και τώρα προσφέρει στην γειτονιά όχι μόνο καλό ψωμί, αλλά κι ένα σημείο συνάντησης των γειτόνων όπου θα ακουστούν θερμές καλημέρες. Δεν υπάρχει small, medium και large στα όνειρα, αρκεί να είναι δικά σου.

Κι αν έχεις κάνει λάθος;

Κι αν στην πορεία δεις ότι δεν έχεις κανένα ταλέντο στην μαγειρική και οι προοπτικές να γίνεις chef είναι μηδαμινές, τότε τι κάνεις; Είναι σωστό να αλλάξεις πορεία και φτου απ’την αρχή; Αν το όραμά σου είναι να γνήσιο, αν είναι ακριβώς αυτό που κάνει την καρδιά σου να φλογίζεται, τότε μείνε και πάλεψέ το. Δώσε όλες σου τις δυνάμεις για να το κάνεις πραγματικότητα.

Αν όμως όχι, μην μείνεις κολλημένος εκεί. Μελέτησε καλά τον εαυτό σου και βάλε νέους στόχους. Ποτέ μα ποτέ δεν είναι αργά. Ακόμα κι αν είσαι πενηντάρης. Ο Ρέιμοντ Τσάντλερ άρχισε να γράφει στα 44, όταν απολύθηκε από την δουλειά του ως υπάλληλος μιας πετρελαϊκής εταιρίας και σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα. Έγινε τελικά ένας από τους σπουδαιότερους συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας.

Τι χρειάζεται λοιπόν για να πετύχεις και να κάνεις τα όνειρά σου πραγματικότητα;

Είναι το ταλέντο; Η πειθαρχία; Είναι η σκληρή δουλειά; Οι διασυνδέσεις; Ή μήπως είναι και λίγο τύχη; Είναι μάλλον όλα τα παραπάνω και κάτι ακόμα: η αγάπη στον εαυτό σου. Λίγοι θα σου πουν ότι το κυνήγι της επιτυχίας έχει να κάνει με το πόσο πολύ αγαπάς και φροντίζεις τον εαυτό σου. Αν για παράδειγμα τον αφήσεις να αρρωστήσει σωματικά ή ψυχικά κυνηγώντας το περιβόητο μεγάλο όνειρο, τότε ακόμα κι αν το πραγματοποιήσεις, δεν θα είσαι σε θέση να το χαρείς.

Τι γίνεται με τα μικρότερα όνειρα;

Λοιπόν εδώ βρίσκεται και το ζουμί της όλης υπόθεσης. Πασχίζεις για χρόνια να κατακτήσεις τον μεγάλο στόχο. Στο μεταξύ περνούν δίπλα σου ευκαιρίες που φαίνονται κατώτερες, όχι τόσο πολλά υποσχόμενες ή μέτριες. Εσύ μπαίνεις για λίγο στον πειρασμό να τις αρπάξεις,  είσαι όμως ταγμένος στον σκοπό σου και τελικά τις προσπερνάς. Προσοχή! Ο δρόμος προς την ευτυχία δεν είναι ολόισιος. Δεν είναι επίσης ένας και μοναδικός. Μπορεί να έχει διασταυρώσεις και παράδρομους γεμάτους εκπλήξεις. Μπορεί να έχει στάσεις για αναψυχή και ξεκούραση ή ακόμα και για αλλαγή πορείας. Αν είσαι ευέλικτος και αισιόδοξος θα μπορέσεις να διακρίνεις τις ευκαιρίες αυτές και να πράξεις ανάλογα.

Για να πεισθείς για την παραπάνω ιδέα, κάνε μια μικρή έρευνα ανάμεσα στα άτομα της ευρύτερης οικογένειάς σου. Θα ανακαλύψεις ότι ανάμεσα στους συγγενείς σου υπάρχουν κάποιοι που προσπάθησαν να κάνουν κάτι “μεγάλο” αλλά οι συνθήκες δεν τους το επέτρεψαν. Πιο επιτυχημένοι έγιναν τελικά εκείνοι που επαναπροσδιόρισαν τον στόχο τους και χωρίς πίκρα ή παράλογο θυμό, πήγαν παρακάτω κι έφτιαξαν την ζωή τους στηριγμένοι στα νέα δεδομένα και στις πολύτιμες γνώσεις που τους έδωσε η προηγούμενη πορεία τους.

Πόσο μοναχικός είναι ο δρόμος της κατάκτησης του μεγάλου ονείρου;

Αν το δει κανείς από την ρομαντική ή ακόμα και την κινηματογραφική σκοπιά, ο δρόμος αυτός μοιάζει να είναι υπόθεση ενός και μόνου ανθρώπου: εκείνου που έχει το μεγάλο όνειρο. Στην πραγματικότητα και για τις περισσότερες περιπτώσεις, η κατάκτησή του είναι υπόθεση ομαδική. Στην εποχή μας είναι σαφώς ευκολότερο να στηριχτείς σε κάποια ομάδα ανθρώπων που τους κινητοποιούν οι ίδιες ιδέες, παρά να τα καταφέρεις ολομόναχος. Είναι επίσης και πιο ανθρώπινο. Συνοδοιπόροι σου μπορεί να είναι άτομα της οικογένειάς σου, το ταίρι σου ή οι καλοί σου φίλοι.
Το Μεγάλο Όνειρο δεν είναι ένας μονόλιθος, που σε περιμένει ολόλαμπρο κάπου στο μέλλον, γιγάντιο, επιβλητικό και απολύτως σχηματισμένο. Είναι περισσότερο μια δια βίου διαδικασία που σε διαμορφώνει όσο την διαμορφώνεις κι εσύ.