Κάθε σύγχρονος άνθρωπος, ιδιαίτερα κάθε νέος σύγχρονος άνθρωπος, ζει και κινείται μέσα σε μια διαρκή παρουσία ήχων. Οι ήχοι της πόλης, του προσωπικού μας περιβάλλοντος, των ανθρώπων με τους οποίους ζούμε ή συγχρωτιζόμαστε, των συσκευών μας, των αδιάκοπων μπιπ-μπιπ των τηλεφώνων μας, ακόμα και της ίδιας μας της φωνής που χρησιμοποιούμε για να ανταποκριθούμε σε όλα τα παραπάνω ερεθίσματα. Όλοι αυτοί οι ήχοι, μαζεύονται σε έναν συνολικό ηχητικό θόρυβο που έχουμε πια μάθει να μην τον προσέχουμε καν. Για την ακρίβεια, τον προσέχουμε όταν μας λείψει, αν για παράδειγμα βρεθούμε στο δάσος ή σε μια άδεια παραλία.

Είναι μάλιστα πιθανό, να μας φανεί άβολη αυτή η ησυχία στην αρχή και να νοιώσουμε μια παράξενη νευρικότητα, λες και έχουμε ξεχάσει κάποια σημαντική δουλειά που είχαμε να κάνουμε. Στην πορεία όμως, αν έχουμε τακτικά την ευκαιρία να είμαστε για λίγο μόνοι με τον εαυτό μας σε ένα περιβάλλον χωρίς θόρυβο ή χωρίς καθόλου ήχους, η νευρικότητα αυτή μετατρέπεται σε θεραπευτική διαδικασία, καθώς το κεφάλι, τα αυτιά και η ψυχή μας βρίσκουν την άπλα που τους χρειάζεται για να απλωθούν και να χαλαρώσουν …με την ησυχία τους.

Mauna: η πρακτική της σιωπής

Η λέξη Mauna σημαίνει σιωπή στα Σανσκριτικά. Πρόκειται για μια πρακτική που μας βοηθάει να συγκεντρώσουμε έτσι το μυαλό μας ώστε να κάνουμε φυσική και πνευματική ησυχία, να  κάνουμε δηλαδή τον εαυτό μας να σωπάσει για λίγο, με τρόπο όμως οργανωμένο και στοχευμένο. Για να κατανοήσουμε την μεγάλη σημασία της σιωπής, ο σπουδαίος Swami Sivananda έχει πει τα εξής: “Ξοδεύουμε πολύ ενέργεια όταν μιλάμε πολύ. Με την πρακτική της σιωπής η ενέργεια της ομιλίας μετατρέπεται σταδιακά σε πνευματική ενέργεια. Βελτιώνει την δύναμη της θέλησης και προσφέρει γαλήνη στο μυαλό.”

Η βασική ιδέα δηλαδή είναι ότι χρειάζεται να σωπάσουν ταυτόχρονα και το στόμα και το μυαλό μας. Μέσα σε αυτήν την ενεργητική-και όχι παθητική, όπως μπορεί να νομίζουμε-κατάσταση θα βρούμε τον χώρο και τον τρόπο να ξεκουραστούμε πολύ πιο ουσιαστικά. Δεν έχει δηλαδή νόημα να κλείσεις τηλέφωνα, παράθυρα και φώτα για να μπορέσεις να συγκεντρωθείς, όταν μέσα στο μυαλό σου υπάρχουν δυο τρεις σίφουνες σκέψεων που  στριφογυρίζουν ανεξέλεγκτοι.

Πως το κάνουμε;

  • Ξεκινάμε με χαμηλούς στόχους και ορίζουμε ένα διάστημα σιωπής για 15 -20 λεπτά
  • Βρίσκουμε ή δημιουργούμε ένα χώρο χωρίς ήχους
  • Κλείνουμε όλες τις συσκευές που μπορεί να μας ενοχλήσουν
  • Υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας ότι ο στόχος είναι να κάνουμε διάλειμμα από την σκέψη, αλλά ακόμα και από την φαντασία ή τον στοχασμό
  • Κοιτάμε σε κάποιο σημείο αόριστα και όχι  επικεντρωμένα.
  • Αν ακουστούν ήχοι περιβάλλοντος, όπως κάποιο διερχόμενο όχημα ή οι γείτονές μας, δεν μας πειράζει. Παρατηρούμε απλά τους ήχους αυτούς και τους αφήνουμε να φύγουν
  • Μπορούμε να επικεντρωθούμε στην αναπνοή μας και να την χρησιμοποιήσουμε σαν “μονοπάτι” για να περιορίσουμε την επιθυμία για σκέψη
  • Μπορούμε επίσης να εξασκήσουμε την σιωπή βασιζόμενοι σε ρυθμικούς ήχους της φύσης. Επικεντρωνόμαστε στον ήχο του κύματος, των τζιτζικιών, των κελαηδισμάτων ή του αέρα, κατά προτίμηση όταν πραγματικά βρισκόμαστε έξω στην φύση και όχι από κάποια συσκευή.
  • Αν θέλουμε να κάνουμε εξάσκηση στην σιωπή σε φυσικό περιβάλλον, μπορούμε να το κάνουμε περπατώντας και να επικεντρωθούμε στα βήματά μας, αντί στην αναπνοή μας.

Ιδανικά σημεία για την πρακτική της σιωπής

  • Ο προσωπικός μας ασφαλής χώρος, όποιος κι αν είναι αυτός
  • Κοιτώντας την ανατολή ή το ηλιοβασίλεμα
  • Από ένα ψηλό σημείο με θέα
  • Δίπλα σε νερό: ποτάμι, θάλασσα κλπ
  • Στο δάσος, στο πάρκο της γειτονιάς μας ή οπουδήποτε με πράσινο

Η πρακτική θα μας αφήσει πιο ήρεμους, πιο συγκεντρωμένους και με το μυαλό μας γεμάτο ενέργεια, σαν να έχει μπει μέσα μας μια γερή δόση φωτός.

@oneofusgr

If you're here, you're one of us!