Ακόμα κι αν τα πράγματα στην ζωή σου πάνε περίφημα, οι αρνητικές σκέψεις είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο και είναι δυνατό να χαλούν και τον δικό σου ύπνο. Δεν είναι άλλωστε και λίγα αυτά που μας έχουν βρει τελευταία. Η πανδημία, η οικονομική ανασφάλεια, η κλιματική αλλαγή και τα επακόλουθά της ή η ανισότητα και τα εγκλήματα εξαιτίας της, μπορούν να φτιάξουν ένα κοκτέιλ ανησυχίας που να μην μας αφήνει να κλείσουμε μάτι. Αυτές οι σκέψεις μάλιστα μπορεί εύκολα να πάρουν την εικόνα του σπιράλ που βαθαίνει και μεγαλώνει όσο περνάει ο καιρός, ενώ ταυτόχρονα ριζώνει μέσα μας και φεύγει δύσκολα. Αν μάλιστα συνδυαστούν και με άλλα, προσωπικά μας ζητήματα είναι πιθανό να αποκτήσουν δική τους υπόσταση στην διαδικασία του ύπνου μας και να μας βασανίσουν για ώρα, όσο κουρασμένοι κι αν είμαστε.

Η Tracee Stanley, διδάσκει yoga nida και λέει στο τελευταίο επεισόδιο του Glowing Live With Latham στο Well+Good’s IGTV, ότι μια συγκεκριμένη τεχνική αναπνοής, μπορεί να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε αυτό το πρόβλημα. Για όσους και όσες έχουν δοκιμάσει της εμπειρία των γιόγκικων τεχνικών αναπνοής, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται υπερβολικό, διότι γνωρίζουν ότι η επικέντρωση της προσοχής μας στην αναπνοή είναι ένας εύκολος τρόπος να τιθασεύσουμε το μυαλό μας όταν αυτό πηδάει από εδώ κι από κει σαν αχαλίνωτη μαϊμού (monkey mind). Η ίδια λέει ότι η αναπνοή βοηθάει το μυαλό να παραμείνει συγκεντρωμένο: “Η αναπνοή είναι μια ευθεία αντανάκλαση της κατάστασης στην οποία βρίσκεται το μυαλό. Αν λοιπόν το μυαλό είναι σκοτισμένο και σε ένταση, η αναπνοή μας θα είναι ασταθής και θα μοιάζει σαν να έχει ανεβάσματα και διακοπές.” Το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι η έλλειψη πνευματικής ηρεμίας και η αδυναμία ελέγχου των κακών σκέψεων που με την σειρά τους μας χαλούν τον ύπνο.

Επειδή λοιπόν, όσο θαυμαστό όργανο κι αν είναι ο εγκέφαλος, δεν έχει κουμπί για να τον σταματήσουμε όποτε γίνεται κουραστικός με τις σκέψεις του, η Stanley προτείνει την εξής τεχνική αναπνοής σαν πιθανή βοήθεια:

Ξαπλώνουμε ανάσκελα με τα χέρια στην κοιλιά ή στο πλάι του σώματος. Από αυτήν την θέση και με τα μάτια κλειστά επικεντρωνόμαστε στην αναπνοή μας και τον ρυθμό της με σκοπό να φτάσουμε σε μια αναλογία ένα προς δύο. Έτσι θα καταφέρουμε να κατευθύνουμε την επίγνωσή μας στο σώμα και να κάνουμε το μυαλό να πειθαρχήσει. Εισπνέουμε μετρώντας αργά ως το τρία, νοιώθοντας τον αέρα να κατεβαίνει ως την κοιλιά  και να την φουσκώνει και εκπνέουμε μετρώντας ως το έξι, νοιώθοντας την κοιλιά μας να ξεφουσκώνει και να μαζεύεται. Προσπαθούμε μάλιστα να μειώσουμε το κενό που είναι πιθανό να υπάρχει ανάμεσα στην εισπνοή και την εκπνοή, έτσι ώστε το σύνολο να είναι ρυθμικό και με διάρκεια. Κάνουμε αυτήν την άσκηση για πέντε λεπτά και θα μας πάρει ο ύπνος πολύ ευκολότερα.