Eχεις φάει ghosting; Ίσως φταίει το Χρυσό Πουλί. Όχι, δεν αναφερόμαστε στο δημοφιλές παιδικό του 1987 βασισμένο στο ομώνυμο παραμύθι των αδερφών Γκριμ (ελπίζω να πιάσω κανέναν με αυτή την αναφορά και να μην είμαι ΤΟΣΟ γριά), αλλά στο “Golden Penis Syndrome”, όπως φέρεται να το ονόμασαν οι φοιτητές του Sarah Lawrence College – ένα μέρος με 75% γυναίκες και 25% άνδρες φοιτητές -, για να περιγράψει τι μπορεί να συμβεί σε περιβάλλοντα (πανεπιστήμια, εργασιακά περιβάλλοντα, πόλεις) όπου οι ετεροφυλόφιλες γυναίκες ξεπερνούν τους ετεροφυλόφιλους άνδρες σε πληθυσμό. Ή όπως θα έλεγε η γιαγιά μου – θεόσχωρεστη – “Καλά, χρυσό το έχει;!”.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον λοιπόν, ένας άντρας έχει ελάχιστο έως μηδενικό ανταγωνισμό στη δεξαμενή του dating και το γεγονός ότι είναι πιθανό να λάβει πολλή προσοχή, μπορεί να τον επηρεάσει και να δημιουργήσει μία διογκωμένη αίσθηση αυτοεκτίμησης – όπως το να πιστεύει ότι είναι πραγματικό κελεπούρι δηλαδή – που μπορεί να τον κάνει να αισθάνεται ότι είναι εντάξει να καταβάλει τη λιγότερη δυνατή προσπάθεια όταν πρόκειται για ραντεβού ή έστω για ένα casual φάσωμα ή σεξάκι.

Όπως πολύ ωραία – οκ, όχι τόσο ωραία όσο η γιαγιά μου- το περιγράφει ο Jon Birger, συγγραφέας του βιβλίου “Make Your Move”, όταν ταξίδεψε σε όλες τις ΗΠΑ και μίλησε σε φοιτητές για το πρώτο του βιβλίο, “Date-onomics”, παρατήρησε ότι στα πανεπιστήμια που η πλειοψηφία των φοιτητών ήταν γυναίκες, “δεν είχαν τίποτα ιδιαίτερο αυτοί οι τύποι…”, αλλά λόγω της αναλογίας των φύλων, “πραγματικά πίστευαν ότι είχαν το χρυσό πουλί”.

Αν και δεν θέλουμε όλες μας ντε και καλά μια μονογαμική σχέση, το σύνδρομο του χρυσού πέους μπορεί να είναι ένα τεράστιο εμπόδιο, για όσες από μας επιθυμούν κάτι πιο σοβαρό. Ο Briger που έχει κάνει την έρευνά του λέει ότι η κουλτούρα του dating σε μέρη που υπάρχει λειψανδρία (ναι είναι λέξη, δεν την σκαρφίστηκα μόνη μου) είναι λιγότερο μονογαμική. Πιθανώς επειδή οι άντρες που ξέρουν ότι έχουν πολλές επιλογές – και θεωρητικά μπορούν απλώς να συνεχίσουν να ματσάρονται με νέες γυναίκες – έχουν λιγότερα κίνητρα να δεσμευτούν σε οτιδήποτε μακροπρόθεσμα, αλλά και να ενδώσουν σε οτιδήποτε casual (αν σας θυμίζει κάτι αυτό, έχουμε αναλύσει εκτενώς τη νέα τάση που θέλει ειδικότερα τους millennial άντρες να προτιμούν την προοπτική του σεξ από το να το κάνουν πραγματικά).

Η θεωρία λοιπόν θέλει ότι αυτοί που υποφέρουν από σύνδρομο χρυσού πέους τεμπελιάζουν τόσο πολύ που δεν κάνουν κανένα κόπο να κρατήσουν οποιαδήποτε σχέση, δεν… ακονίζουν τις επικοινωνιακές τους δεξιότητες, αλλά ούτε και τις σεξουαλικές, καθώς πιστεύουν ότι ότι δεν θα δυσκολευτούν να βρουν κάποια άλλη τσατάρουν ή, well να γκοστάρουν, αφού ήδη όπως είναι, έχουν ζήτηση.

Αν λοιπόν είστε μία γυναίκα που ανήκει σε ένα τέτοιο περιβάλλον και έχετε πραγματικά αρχίσει να απελπίζεστε, να θυμάστε, υπάρχουν επιλογές και όχι δεν είναι να αλλάξετε, σχολή, δουλειά ή πόλη. Προσπαθήστε να εστιάσετε λιγότερο στο τι μπορείτε να κάνετε για να προσελκύσετε αυτούς τους άνδρες και περισσότερο στο τι μπορούν να κάνουν αυτοί οι για να σας προσελκύσουν.

Μην κάνετε σκόντο στα όρια σας και σε οτιδήποτε θεωρείτε deal breaker και επίσης, μη φοβάστε να πάρετε την πρωτοβουλία. Ακόμα κι αν τελικά πέσετε σε κάποιον με ανεπτυγμένο σύνδρομο του χρυσού πουλιού και πάτε κουβά να θυμάστε ότι ανάμεσα στην επιλογή να είστε single (και υπέροχες) και να μπλέξετε με έναν τέτοιο τύπο η επιλογή είναι μάλλον ξεκάθαρη.