Αν ρίξεις μία ματιά στις πετυχημένες γυναίκες του Hollywood και της διεθνούς βιομηχανίας της διασκέδασης, αλλά και στα όσα γράφονται γι’ αυτές, μάλλον θα παρατηρήσεις μία παρόμοια μιντιακή γραμμή. Άσχετα με το ποιες είναι, ποια είναι η δραστηριότητά τους, πόσες επιτυχίες έχουν στο βιογραφικό τους και γενικά οτιδήποτε άλλο, με κάποιον τρόπο θα ασχοληθούν με το σώμα τους. Και όχι δεν μιλάμε για την εποχή των περασμένων 90s. Μιλάμε και για το σήμερα. Και δεν αναφερόμαστε αποκλειστικά σε αρνητικά σχόλια και fat shaming. 

Η περίπτωση της Adele

Η Adele είναι μία από τις πιο πετυχημένες τραγουδίστριες της εποχής μας. Μόνο τα Grammys της είναι 15, ενώ το 2013 το Skyfall τής χάρισε και ένα Oscar. Κι όμως, ο κόσμος μοιάζει να μην μπορεί να σταματήσει να μιλάει για το σώμα της. Τα πρώτα χρόνια της καριέρας της, το θέμα ήταν σταθερά τα κιλά της και ότι έπρεπε να τα χάσει για την υγεία της και άλλα τέτοια κλισέ χοντροφοβικά. Παράλληλα, χωρίς ποτέ εκείνη να το ζητήσει, την ανήγαγαν σε ένα είδος plus size icon. 

Τώρα, μετά από χρόνια μουσικής αποστασιοποίησης, η Adele έκανε το come back της. Το 30 κυκλοφόρησε πριν μερικές μέρες και έχει καταφέρει να μάς αγγίξει όλους έναν προς έναν, να είναι στην κορυφή των περισσότερων charts, αλλά και να γίνει το album με τις γρηγορότερες περισσότερες πωλήσεις για το 2021 στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Με άλλα λόγια, μπορούμε με ασφάλεια να πούμε ότι κατάφερε να συνεχίσει το σερί τεράστιων επιτυχιών, όντας μάλιστα και ανάμεσα στους πιο επιτυχημένους καλλιτέχνες της χρονιάς. Τι διαβάσαμε, όμως, σε πολλά media; Ότι η μεγαλύτερη επιτυχία της ήταν η απώλεια κιλών της. Ότι η Adele πουλήθηκε και συμμορφώθηκε με τα πρότυπα ομορφιάς, προδίδοντας τους plus size fans της. Μέχρι και ότι η συναυλία της στην Oprah απέδειξε, ευτυχώς, πως μαζί με τα κιλά δεν έχασε και την φωνή της. Με άλλα λόγια, στο επίκεντρο δεν βρίσκεται η τεράστια επαγγελματική της επιτυχία, αλλά το σώμα της. 

Η περίπτωση της Taylor Swift

Φυσικά, η Adele αποτελεί απλά ένα παράδειγμα μέσα σε μία λίστα αμέτρητων τέτοιων περιστατικών. Η Taylor Swift αυτή την στιγμή αλλάζει τα μουσικά δεδομένα, με τις επανεκτελέσεις όλων των παλιότερων δισκογραφικών δουλειών της. Ωστόσο, είχε επιτυχίες από πολύ μικρότερη. Το 2010, σε ηλικία μόλις 19 ετών, έλαβε το πρώτο της Grammy για το Album της Χρονιάς και έγινε το νεότερο άτομο, που έχει πάρει ποτέ Grammy. Ωστόσο, τα media την υποβίβαζαν σταθερά. Από τη μία, με slut shaming για τους ερωτικούς της συντρόφους. Από την άλλη, όπως η ίδια έχει αναφέρει στο ντοκιμαντέρ Miss Americana, με ένα fat shaming, μιας και όποτε η κοιλιά της ήταν λίγο πιο φουσκωμένη, άρχιζαν να βγαίνουν δημοσιεύματα ότι είναι έγκυος, πράγμα που την έκανε να σταματάει να τρώει. 

Η περίπτωση της Jennifer Hudson

Άλλο παράδειγμα; Η Jennifer Hudson έχει Oscar, Golden Globe, Grammys και πολλά ακόμα βραβεία. Πρόσφατα ενσάρκωσε στη μεγάλη οθόνη την Aretha Franklin, με την ίδια την τραγουδίστρια, πριν τον θάνατό της, να την έχει επιλέξει για τη βιογραφική της ταινία. Με κάποιον τρόπο, όμως, σχεδόν κανένας δεν ασχολήθηκε με κάτι απ’ όλα αυτά. Αντιθέτως, τα περισσότερα media φέτος αναφέρθηκαν στο ταξίδι της Hudson στην επιτυχία. Μόνο που δεν αναφέρονταν στην ταινία της, που θεωρείται ότι ίσως την βάλει στις υποψηφιότητες για Oscar, αλλά στο ταξίδι της προς την απώλεια κιλών. 

Πού είναι το πρόβλημα;

Θέλω να πιστεύω ότι μπορούμε να συμφωνήσουμε πως μιλάμε για μία άκρως προβληματική μιντιακή συμπεριφορά. Από πολλές απόψεις. Η συγκεκριμένη γραμμή λέει ξεκάθαρα στις γυναίκες ότι δεν έχει τόση σημασία η επαγγελματική τους επιτυχία, η εξυπνάδα τους και οι ικανότητές τους. Τους λένε ότι σημασία έχει το μέγεθος τζιν, που φοράς, και ότι μόνο με αυτό θα ασχοληθούμε. Και ότι είναι μία ρητορική, που δεν μπορείς να υπερνικήσεις. Αν είσαι αδύνατη, θα ψαχνόμαστε με το πώς κατάφερες να αποκτήσεις το σώμα σου. Αν έχεις περισσότερα κιλά, θα σχολιάζουμε πως είναι κρίμα, ότι πρέπει να προσέξεις την υγεία σου και γενικά θα είμαστε χοντροφοβικοί. Αν παχύνεις, θα αναρωτηθούμε αν είσαι έγκυος ή αν απλά “εγκατέλειψες τον εαυτό σου”. Αν αδυνατίσεις, θα σε συγχαίρουμε μόνο γι’ αυτό, λες και δεν έχεις πετύχει ποτέ τίποτα σημαντικότερο και λες και, όταν ήσουν ένα νούμερο παραπάνω, ήσουν σχεδόν ετοιμοθάνατος. 

Φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνάμε και την άλλη πλευρά της συνεχής ενασχόλησης με το γυναικείο σώμα. Αυτής, που μπορεί να δημιουργήσει, να ξυπνήσει ή και να εντείνει διατροφικές διαταραχές και γενικά θέματα με τη λήψη τροφής. Γιατί κανείς δεν ρωτάει αν η όποια αυξομείωση στο βάρος είναι αποτέλεσμα κάποιου παθολογικού προβλήματος. Γιατί κανείς δεν ρωτάει αν αυτή η αυξομείωση προέκυψε από κάποια διατροφική διαταραχή. Γιατί κανείς δεν ρωτάει αν, αφότου άκουσες πόσο καλύτερη δείχνεις 10 κιλά πιο κάτω, αποφάσισες πως τελικά δεν χρειάζεται να φας σήμερα το βράδυ.