Μια μέρα ο Θεός είχε την βαθιά επιθυμία να προσφέρει στον κόσμο πολλούς ηθοποιούς, τραγουδιστές και σόουμαν. Φόρτωσε στις αποσκευές του μεγάλες δόσεις ταλέντου και ξεκίνησε το ταξίδι του από την Πάτρα. Στάθηκε πάνω από ένα αγόρι που έβλεπε στο βίντεο την Κομανέτσι και επειδή το συμπάθησε, του χάρισε όλα αυτά που προορίζονταν για καμιά εκατοσταριά καλλιτέχνες.

Τάκη, νομίζω ότι εδώ και χρόνια μας στήνεις παγίδες. Στην αρχή είναι σαν να μας παίρνεις επίσκεψη στο σπίτι μιας αγαπημένης θείας, μας σερβίρει γλυκό, χαλαρώνουμε και μετά μας πηγαίνεις σε ένα κρυφό δωμάτιο για να πάρουμε σφεντόνες και να σπάμε τζάμια. Δεν είναι ερώτηση, αλλά ήθελα να στο πω. Έχω όμως και ερωτήσεις!  Η ζωή που ζεις αποτελεί κομμάτι των παιδικών  σου ονείρων; Υπολείπεται ή τα ξεπέρασε; 

Ξεπέρασε κάθε προσδοκία και κάθε φαντασία, είμαι πολύ χαρούμενος για αυτό όπως και είμαι πολύ ευγνώμων.

Μετά από μία παράσταση όπου το πρόσωπο και το κορμί σου έχουν μεταμορφωθεί σε δεκάδες ανθρώπους, είναι εύκολο να επανέλθεις στον Τάκη; Έχεις αισθανθεί τον κίνδυνο ότι απομακρύνεσαι από τον χαρακτήρα σου;

Στην αρχή της καριέρας μου όταν ξεκίνησα κάνοντας την Αλίκη Βουγιουκλάκη, έβγαλα την περούκα όταν τελείωσε το σόου και ήταν τα μαλλιά μου μακριά ξανθά και είχα βγαλμένα φρύδια για να μπορώ να βάφομαι καλύτερα για τις μεταμφιέσεις. Όταν κοιτάχτηκα στον καθρέφτη δεν υπήρχα εγώ, ήταν η βερσιόν της Αλίκης αμακιγιάριστη. Την άλλη μέρα πήγα και έκοψα τα μαλλιά μου κοντά, τα σκούρυνα και άφησα τα φρύδια μου να ξαναγίνουν όπως πριν. Στη συνέχεια απέκτησα τη σπουδαία εμπειρία να έχω δάσκαλο τον Αντρέα Βουτσινά ο οποίος μου είχε πει χαρακτηριστικά ότι ήταν απαραίτητο να κάνω ψυχανάλυση όπως κάνουν όλοι οι ηθοποιοί στο Actor studio, γιατί μου έλεγε “εσύ είσαι σαν αεροπλάνο που πετάς σε διάφορες κατευθύνσεις, είσαι ένα άτομο που υποδύεσαι πολλούς διαφορετικούς χαρακτήρες αλλά χρειάζεσαι τον προσωπικό σου διάδρομο προσγείωσης να επιστρέφεις πάντα σε εσένα”.

Πέρα από τους πρωταγωνιστές οι οποίοι προκύπτουν από την επικαιρότητα, υποδύεσαι και χαρακτήρες που η επικαιρότητα τους αλλάζει. Η αγαπημένη Μύριαμ Απλού, για παράδειγμα, είναι η προσωποποίηση του μπερδέματος της σύγχρονης πολιτικής μας ιστορίας. Ξεκίνησε ερωτευμένη με τον Μεϊμαράκη, θαμπώθηκε από τον Τσίπρα, αναμένουμε το νέο της αίσθημα. Έχεις νέα; 

Η Μύριαμ εξαφανίζεται και εμφανίζεται όποτε θέλει αυτή. Τώρα είναι στους κουμπάρους της στην Ακράτα και δεν θέλει καμία επαφή με τη σόουμπιζ. Έχω χάσει τα ίχνη της αλλά είμαι σίγουρος θα ξαναχτυπήσει σύντομα.

Μέσω των ρόλων που υποδύεσαι, κρατάς ζωντανά, φρέσκα και αναλλοίωτα στο χρόνο κάποια από τα πρόσωπα μύθους. Είσαι η Μελίνα, η Μέριλιν, η Πιάφ, η Αλίκη… Επειδή έχεις πλέον ταυτιστεί μαζί τους ποια είναι η γνώμη τους για τον τρόπο που τις εκπροσωπεί ο Τάκης Ζαχαράτος;

Πιστεύω όλες αυτές οι σπουδαίες γυναίκες με κάποιο τρόπο με έχουν επιλέξει να τις κάνω. Είναι κεραυνοβόλος έρωτας και από τις δύο πλευρές.

Υπάρχει κάποιο πρόσωπο που θεωρείς ότι δεν έχει μπει στο ρεπερτόριο σου γιατί δεν είσαι έτοιμος; 

Σίγουρα θα υπάρχει αλλά με ένα τρόπο προετοιμάζονται οι συναντήσεις αυτόματα.

Στη διάρκεια της απομόνωσης, επικοινώνησες μαζί μας ανεβάζοντας βιντεάκια που μας έκαναν να χαμογελάσουμε. Είναι εύκολο να κάνεις χιούμορ σε μια εποχή που υπάρχει αγωνία για τα βασικά; 

Η αντίδραση μου σε όλη αυτή τη δύσκολη περίοδο ήταν όλο αυτό που είδατε στο instagram θεωρούσα και θεωρώ ότι στη φάση που είμαστε το γέλιο είναι μία επαναστατική πράξη. Για να μην με πάρει από κάτω και για να μην τρελαθώ έκανα μέσα μου βουτιά να αλιεύσω ότι θετικό έχει απομείνει και μ αυτό οδηγό να ταξιδέψω και εμένα και όποιον ήθελε να μπει σ αυτό το ταξίδι μακριά από αυτό το μαύρο σύννεφο. Δεν μπορώ να βλέπω ανθρώπους στεναχωρημένους, έχω μία βαθιά ανάγκη να μετατρέπω τους στεναχωρημένους σε χαρούμενους.

Έχω την εντύπωση ότι πολύς κόσμος έτρεξε στο Άλσος για να διώξει τη στεναχώρια του και να εισπνεύσει αισιοδοξία. Έφτανε αυτή η επιθυμία πάνω στη σκηνή; 

Όχι μόνο έφτανε, κατέκλυζε τα πάντα. Όπως και εμείς είχαμε αυτή την ανάγκη να επικοινωνήσουμε με τους ανθρώπους και να δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό να ξαναθυμηθούμε για ποιο λόγο γίναμε καλλιτέχνες και να μοιραστούμε με τον κόσμο αυτή την εκδρομή χαράς. Τα λόγια του κόσμου μετά την παράσταση είναι τόσο πολύ συγκινητικά που θα τα κρατήσουμε φυλαχτό για πάντα.

Ακούς το χειροκρότημα, τις επευφημίες, είσαι ο πρωταγωνιστής. Υποκλίνεσαι. Η υπόκλιση απευθύνεται στον κόσμο ή στο ταλέντο σου; 

Στο Θεό και στον κόσμο, γιατί όπως λέω κάθε βράδυ ο κόσμος είναι αυτός που δίνει στον καλλιτέχνη ζωή και διάρκεια. Και υποκλίνομαι σε κάθε ένα θεατή ξεχωριστά.

Έχουμε συνηθίσει να σε βλέπουμε να λάμπεις. Υπήρχαν τόσο σκοτεινές περίοδοι στη ζωή σου που κινδύνεψες να μείνεις μόνιμα στο σκοτάδι; 

Ναι αρκετές φορές. Πιστεύω ότι αυτά τα σκοτεινά τούνελ είναι απαραίτητα για την εξέλιξη μας αρκεί να πιστέψουμε ότι θα βγούμε στο φως.

Υπογράφεις το βιβλίο “Πάστα Σεράνο”. Περιμέναμε ένα ευθυμογράφημα, ίσως κάτι αυτοβιογραφικό και αντ’ αυτών εξιστορείς ζωές που σχετίζονται με φυλακή, κακοποίηση, εξαρτήσεις και αγάπη που συνήθως συγγενεύει με τον πόνο. Δεν φοβάσαι ότι θα μπερδευτούν οι θαυμαστές σου; 

Καθόλου, γιατί αυτό το βιβλίο γράφτηκε με πολύ αγάπη από καρδιάς με μεράκι και με μεγάλο σεβασμό στη διαφορετικότητα και στον πόνο των ανθρώπων που ανέχονται τη βία και την κακοποίηση αμίλητοι. Πιστεύω ό,τι είναι ειλικρινές και η πρόθεση του είναι καλή, πάντα ξεμπερδεύει και δεν μπερδεύει.

Αφιερώνεις το βιβλίο σου “σ’ αυτούς που δεν μίλησαν, δεν αντιστάθηκαν, φοβήθηκαν, αιχμαλωτίστηκαν, κακοποιήθηκαν”. Μετά τις εξελίξεις όπου η αμίλητοι απέκτησαν βήμα και η κακοποίηση τους έγινε κοινό κτήμα, νιώθεις περισσότερο αισιόδοξος;

Ναι φυσικά νιώθω αισιόδοξος και πιστεύω ότι χρειάζεται η πολιτεία να προστατεύσει και νομικά τους επιζώντες από κακοποιητικές συμπεριφορές. Χρειάζεται να λάβει επίσης μέτρα πρόληψης από το νηπιαγωγείο. Για μένα θα έπρεπε να υπάρχουν ψυχολόγοι σε κάθε σχολείο, λύκειο και γυμνάσιο και ταυτόχρονα να γίνονται και θεραπείες και εκπαίδευση στους γονείς. Γιατί η έλλειψη παιδείας και μη αποδοχή της διαφορετικότητας των χαρακτήρων και των συμπεριφορών είναι η αρχή αυτών των καταστάσεων και πρέπει να μπει ένα STOP πριν θρηνήσουμε και άλλα θύματα.

Για εμάς που θέλουμε συνέχεια κι άλλο, που δεν μας φτάνει να σε διαβάζουμε, να σε απολαμβάνουμε στο Άλσος, να βλέπουμε βιντεάκια στο YouTube, υπάρχει σωτηρία; Έχεις σχέδια για την επόμενη μεγάλης διαρκείας συνάντησή μας;

Σωτηρία πάντα υπάρχει, αλλά χρειάζεται ο καθένας να βρει τη δική του γιατί είναι προσωπική υπόθεση. Δεν γνωρίζω ακόμη τι θα κάνω το χειμώνα και αυτό που με δίδαξε αυτή η περιπέτεια να μην κάνω μακροχρόνια σχέδια, να είμαι στο παρόν και να το κάνω όσο καλύτερα μπορώ. Γιατί το παρόν διαμορφώνει το μετά.