Η Καλλιθέα δεν αποτελεί δημοφιλή επιλογή στις συζητήσεις για τις πιο ωραίες γειτονιές της Αθήνας. Τι κι αν είναι γνωστή για την οργανωμένη ρυμοτομία της και την μακρόστενη έκταση, ίσως το γεγονός ότι είναι πυκνοκατοικημένη, με στενά δρομάκια και ψηλές πολυκατοικίες που εμποδίζουν το φως του ήλιου να αναδείξει τις καμουφλαρισμένες της ομορφιές, αλλά και η πρωτεύουσα του διπλοπαρκαρίσματος, της έχουν αποδώσει τον τίτλο της άσχημης. Η Καλλιθέα θέλει απλά χρόνο, χρόνο για την ανακαλύψεις και να την αγαπήσεις. 

Στην οδό Φιλαρέτου, που ξεκινά από τη Λεωφόρο Συγγρού και φτάνει μέχρι τον Ιλισό,  συνυπάρχουν όλα εκείνα τα στοιχεία που καθιστούν ένα δρόμο μοναδικό. Ένα παζλ πολύχρωμων εικόνων, ανόμοιων συχνά μεταξύ τους, που όμως καταφέρνουν και φτιάχνουν ένα συναρπαστικό αστικό συνεχές. Υπήρξε ο πρώτος εμπορικός δρόμος της Καλλιθέας ήδη από την δεκαετία του ‘50, όταν και λειτουργούσε υπαίθρια αγορά, ένω μέχρι και τα τέλη του ‘80 δίνονταν πραγματική μάχη για ένα μαγαζί στην οδό. 

Οδός Φιλαρέτου

Ο κ. Γιώργος Λοϊζός, ιδρυτής του καταστήματος με είδη ραπτικής και αξεσουάρ “Το Κουμπί” (Φιλαρέτου 77 & Γυρπάρη) με τα εκατοντάδες κουμπιά, τις κλωστές και τις τρέσες, πιστεύει πως αυτό που κάνει τη Φιλαρέτου να ξεχωρίζει είναι τα εξειδικευμένα μαγαζιά, “Έχει πράγματα που δεν τα βρίσκεις αλλού, για αυτό και επιβιώνει τις εκάστοτε κρίσεις. Οι μαγαζάτορες δίνουν συμβουλές και λύσεις στον πελάτη”, λέει στα γρήγορα, καθώς  απ’ έξω από το Κουμπί έχει σχηματιστεί μία μικρή ουρά. Μία πελάτισσα μπαίνει φουριόζα με μία ζακέτα στο χέρι αναζητώντας το ιδανικό κουμπί και ο γιος του κ.Γιώργου, Μάρκος, που έχει αναλάβει πλέον την επιχείρηση σπεύδει πίσω από τον πάγκο για να προσφέρει τη λύση, επιβεβαιώνοντας τα λεγόμενα του πατέρα του.

“Το Κουμπί”, ένα από τα εξειδικευμένα μαγαζιά της Φιλαρέτου

Ό,τι κουμπί κι αν ψάχνεις, θα το βρεις εκεί

Ένα σωρό διαφορετικές κουλτούρες ζουν μαζί στην οδό Φιλαρέτου. Οι παλιννοστούντες Πόντιοι με τους Μικρασιάτες, οι Ρομά με τους Αρμένιους, οι Γεωργιανοί με τους Έλληνες, όλοι αφήνουν αποτυπώματα της πολιτιστικής τους ταυτότητας σε κάθε γωνιά της οδού. Κοντά στη συμβολή της με την Δημοσθένους βρίσκεται από το 1990 το ρώσικο σούπερ μάρκετ Merkury (Φιλαρέτου 44). Ο Γιώργος  – έχει αναλάβει μαζί με την οικογένειά του που κατάγεται από τον Πόντο την επιχείρηση τα τελευταία πέντε χρόνια – περηφανεύεται για το ποντιακό τυρί σουλουγούνι που αποτελεί το best seller του σούπερ μάρκετ. “Επίσης, έχω το καλύτερο χαβιάρι στην Καλλιθέα”. Οι συσκευασίες των προϊόντων στο Merkury κάνουν τους θιασώτες της σοβιετικής αισθητικής να δακρύζουν από συγκίνηση, ενώ όποιος αποφασίσει να κατευθυνθεί στο ψυγείο με τα παγωτά θα κάνει μία βουτιά στη νοσταλγία, ανακαλύπτοντας ρώσικο παγωτό από ανθόγαλα σε χαμηλό χωνάκι και χάρτινο περιτύλιγμα. 

Ο Γιώργος του Merkury

Ρώσικο παγωτό….

…βουτιά στη νοσταλγία

Η Φιλαρέτου είναι ο δρόμος που θα βρεις μαγαζιά αποκλειστικά με είδη πλεξίματος (σε ένα από αυτά μάλιστα, το Handibrand, μαθαίνεις να πλέκεις την δική σου τσάντα), ηλεκτρικά είδη, ένα ροκάδικο και καφέ – μπαρ με φιμέ τζάμια που τα βράδια κλείνουν τις πόρτες τους, ένα εμβληματικό καφενείο του οποίου οι θαμώνες δεν αφήνουν τίποτα να περάσει απαρατήρητο κι ας τσακώνονται παράλληλα καθισμένοι ο καθένας στο τραπέζι του για τα πολιτικά,  ενώ τα καταστήματα με εκκλησιαστικά είδη απέναντι από την εκκλησία του Αγ. Νικολάου αποτελούν κατηγορία από μόνα τους. Αν έπρεπε κανείς όμως να επιλέξει το ορόσημό της, αυτό θα ήταν το ανθοπωλείο του Στυλιανίδη στη γωνία με την Πλάτωνος για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο. Τοποθετεί τα μικρά γλαστράκια στο καπό και την οροφή ενός αυτοκινήτου παρκαρισμένο έξω από το μαγαζί. 

Το ανθοπωλείο Στυλιανίδη

Η Πένη Στυλιανίδη συνεχίζει την οικογενειακή επιχείρηση που μετρά 23 χρόνια ζωής. Βρίσκεται πίσω από τον πάγκο από όταν ήταν 5 χρονών, όπως ακριβώς κάνει τώρα η μικρή της κόρη Κωνσταντίνα. Απέναντι από τον Στυλιανίδη υπάρχει ένα ακόμα ανθοπωλείο και παρά τον υγιή ανταγωνισμό ανάμεσα στα δύο καταστήματα, η Πένυ λατρεύει να ακούει τους Καλλιθεώτες να δίνουν “ραντεβού στα λουλουδάδικα”. “Ακόμα και σήμερα ακούω κόσμο να λέει “Σε περιμένω στα λουλουδάδικα” και μου αρέσει τόσο πολύ αυτό. Το ξέρω πως το αυτοκίνητο με τα λουλούδια είναι το σήμα κατατεθέν μας. Πρόκειται για μία πατέντα ουσιαστικά, έτσι ωστε να μην βρίσκονται οι γλάστρες κάτω στο δρόμο, αλλά μας καθόρισε”. 

Η Πένυ Στυλιανίδη συνεχίζει την οικογειάνκή επιχείρηση

Το αμάξι – σήμα καταθέν του ανθοπωλείου

Το ανθοπωλείο – σύμβολο της Φιλαρέτου κοντράρει σθεναρά μία βιτρίνα, αυτή του Σπύρου Ερμείδη ή αλλιώς “Γειτονάρχη” όπως αυτοαποκαλείται και του καταστήματος εσωρούχων που διαθέτει Φιλαρέτου 50. Στην ίδια διεύθυνση από το 1969, ο κάπως βαρύς κ. Σπύρος είναι ο βασιλιάς της λευκής φανέλας. Γέννημα θρέμμα Καλλιθεώτης έχει δει όλα τα πρόσωπα της οδού. Αν κάτι μένει σταθερό, είναι εκείνος και οι δύο δερμάτινες καρέκλες που μοιάζουν να έχουν βγει από δικηγορικό γραφείο άλλης δεκαετίας, τις οποίες βγάζει στο πεζοδρόμιο έξω από το κατάστημα για να υποδέχεται τους περαστικούς φίλους. Μάλιστα την ίδια πρακτική φαίνεται να έχουν υιοθετήσει και αρκετοί γείτονές του.

Gotta catch ’em all!

Ο “Γειτονάρχης” είναι ο βασιλιάς της λευκής φανέλας

Μέχρι και το δικό της “Μοναστηράκι” έχει η Φιλαρέτου. Ο Αρμένιος Βρεζ Αζαριάν έχει στήσει το παλαιοπωλείο του στο 78 της οδού τα τελευταία 4 χρόνια, ακριβώς δίπλα από το Emigrant, ή Εμιγκρέ όπως το αποκαλούν οι κάτοικοι της Καλλιθέας, τον γεωργιανό φούρνο με το νόστιμο αυθεντικό χατσαπούρι (παραδοσιακό ψωμί της Γεωργίας που ψήνεται σε ένα τεράστιο πέτρινο φούρνο) και τα λαχταριστά πιροσκί, δημιουργώντας την απόλυτη στάση για τον περιπατητή της Φιλαρέτου.

O Βρεζ Αζαριάν μπροστά από το “Μοναστηράκι της Καλλιθέας”

Θα βρεις κόσμο να ψαχουλεύει καφάσια και στίβες με φλοκάτες και κουρελούδες…

Θα βρεις και pop κουλτούρα

Τρως μια μπουκιά από το αχνιστό, μακρουλό ψωμί που σε γεμίζει θαλπωρή και παράλληλα αναζητάς θησαυρούς στο γιουσουρούμ – μικρογραφία του Βρεζ, που συνδυάζει την ποπ κουλτούρα με τις φλοκάτες και τα πιατικά με τις χριστιανικές εικόνες και τα παλιά νομίσματα.

Γεωργιανό χατσαπούρι στο Emigrant

Ο πέτρινος φούρνος που ψήνεται το χατσαπούρι

Στο παντοπωλείο του κ. Τάσου, υποστηρικτή του Πιερικού

Ο κ. Τάσος που φροντίζει τις γάτες της γειτονιάς

Οι μαγαζάτορες, οι περαστικοί, οι θαμώνες ξεκινούν να βουίζουν κάθε πρωί σαν μέλισσες με τη Φιλαρέτου, αυτή την μακρόστενη λωρίδα που διατρέχει σα ραχοκοκαλιά την Καλλιθέα, να αποτελεί τη φωλιά τους. Μέχρι να έρθει το βράδυ και ο βόμβος να καταλαγιάσει, οι άντρες του καφενείου θα έχουν λογομαχήσει για ασήμαντες αφορμές, το ροκ μπαρ που ανοίγει μετά τις έξι θα έχει προσφέρει τις καρέκλες του σε ένα γάμο Ρομά που έχει στηθεί πάνω στο πεζοδρόμιο, μπροστά από τις προσφυγικές κατοικίες, τα αυτοκίνητα θα έχουν κολλήσει προσπαθώντας να στρίψουν σε κάποιο στενό γιατί θα πέσουν πάνω σε ώρα τροφοδοσίας, ο Γιώργος από το Merkury θα έχει συνεννοηθεί με τον γείτονά του κύριο Τάσο – οπαδό του Πιερικού που έχει το παντοπωλείο απέναντι – για το αν είναι ταϊσμένες οι γάτες της γειτονιάς που βρίσκουν τροφή και χάδια έξω από τα καταστήματά τους. Τα κορίτσια έξω από τα μπαρ με τα σκούρα τζάμια θα έχουν σκρολάρει άπειρες ώρες στα κινητά τους, ενώ η σκοτεινή κάβα με το ασύγκριτο όνομα, “Λήθη” που έχει έντονη τη μυρωδιά του τσιγάρου, θα συνεχίσει βρίσκεται σε λίμπο μέχρι να μην είναι απαραίτητη στους λιγοστούς της πελάτες. Αυτή είναι η οδός Φιλαρέτου, ένα ταξίδι 1,5 χιλιομέτρου ανάμεσα σε πολιτισμούς και δεκαετίες.