Οι περισσότεροι Αθηναίοι γνωρίζουν τον Κωνσταντίνο Μπόλα με την ιδιότητα του Dj. Για 12 χρόνια βρίσκεται πίσω από τα decks μερικών από τα πιο δημοφιλή αθηναϊκά στέκια (προ πανδημίας συνήθως στα Barrett και BΕQueer) όχι απλώς να επιλέγει μουσική, αλλά να δίνει πραγματικά πάρτι ακόμα κι αν είναι καθημερινή. Σε όσους τον ακολουθούν στα social ωστόσο, δεν είναι άγνωστη και η αγάπη του για τη μαγειρική. Μία αγάπη που τον τελευταίο καιρό μετουσιώθηκε σε ένα food Instagram account, που όμως δεν είναι ακόμη ένα food blog. Το “This Cooking Man”

Ο Κωνσταντίνος δεν μαγειρεύει επιτηδευμένα. Μέσα από τις συνταγές του διακρίνει κανείς πολύ εύκολα ότι αντιμετωπίζει τη διαδικασία παρασκευής ενός πιάτου με παιδικότητα, αλλά και ρομαντισμό. Συνταγές εύκολες, μα όχι πρόχειρες, φαγητά comfort, μα όχι συνηθισμένα. Ίσως για αυτό το This Cooking Man ενώ μετρά μόλις ένα μένα από το launch του έχει τόσο αφοσιωμένο κοινό και αποκτά συνεχώς καινούριο. Και όλα αυτά συνδυασμένα με δύο ακόμη μεγάλες του προσωπικές εμμονές, το καλό κρασί και φυσικά τη μουσική. Όπως άλλωστε λέει και ο ίδιος το This Cooking Man είναι “Comfort food συνταγές, πάντα η μουσική και το κρασί που τα συνοδεύει, εν είδει ψυχοθεραπείας για τις δύσκολες μέρες”.

Κωνσταντίνε, πώς ξεκίνησε η σχέση σου με τη μαγειρική; Μαγείρευες πάντα ή το trend γύρω από το φαγητό σε οδήγησε προς τα εκεί; 

Είχα πάντα ιδιαίτερη σχέση με το καλό φαγητό. Ήμουν τυχερός που μεγάλωσα σε ένα σπίτι που το φαγητό δεν ήταν μόνο ζωτική ανάγκη, αλλά απόλαυση και γιορτή. Οι γονείς μου μαγειρεύουν καθημερινά μέχρι και σήμερα, πάντα και οι δυο μαζί. Μπήκα μαζί τους στην κουζίνα, στην αρχή από ανάγκη ως φοιτητής, για να ξεπατικώσω καμιά εύκολη συνταγή. Με τον καιρό, άρχισα να δένομαι όλο και πιο πολύ με την μαγειρική. Όταν συνειδητοποίησα πως το χόμπι αυτό με ηρεμεί ενώ παράλληλα με ενθουσιάζει, τότε έγινε καθημερινή συνήθεια.

Πώς αποφάσισες να φτιάξεις το Τhis cooking man; Είναι κι αυτό ένα “παιδί” της καραντίνας ή έρχεται από μια μεγαλύτερη προσωπική ανάγκη; 

Είναι συνδυασμός και των δυο. Ο This Cooking Man είναι απόφαση της καραντίνας μετά από παρότρυνση φίλων που είτε είχαν δοκιμάσει τα πιάτα μου σε ένα από τα αμέτρητα τραπεζώματα που κάνω είτε τα έβλεπαν στα stories που τα ανέβαζα στο προσωπικό μου instagram account. Προσωπική επιλογή θα την έλεγα και προσωπική πρόκληση να τεστάρω τις όποιες μαγειρικές μου δυνατότητες, να δοκιμάσω νέα υλικά και συνδυασμούς γεύσεων και να ετοιμάσω μια εμπειρία πιο ολοκληρωμένη: μαγειρεύοντας, ακούγοντας την playlist που συνοδεύει το κάθε φαγητό και δοκιμάζοντας το κρασί που προτείνω. 

Σε βοήθησε ψυχολογικά η δημιουργία του This Cooking Man σε αυτή την περίοδο που ζούμε; 

Πάρα πολύ. Ο κοινωνικός αποκλεισμός του τελευταίου χρόνου με έβαλε στη διαδικασία να ψάξω για δημιουργικές και ψυχολογικές διεξόδους, σε ασχολίες που πάντα αγαπούσα αλλά λόγω χρόνου τα είχα παραμελήσει. 

Γιατί πιστεύεις ότι εδώ και τουλάχιστον μία 5ετία οι Αθηναίοι έπαθαν εμμονή με τη γεύση; 

Όταν υπάρχουν νέες και τόσο ενδιαφέρουσες επιλογές, προκύπτει και η διάθεση του κόσμου να δοκιμάσει καινούργιες γεύσεις, άλλες κουζίνες και γαστρονομικές τάσεις. Το άνοιγμα νέων εστιατορίων, η προβολή στα δίκτυα και στην τηλεόραση μαγειρικών διαγωνισμών, τα φανταστικά ντοκιμαντέρ φαγητού ανά τον κόσμο, τα περισσότερα ταξίδια μας στο εξωτερικό, είναι κάποιοι από τους λόγους που οι Αθηναίοι και όχι μόνο αγάπησαν το φαγητό ακόμα πιο πολύ. 

Πες μας τρια τραγούδια που ακούς όταν μαγειρεύεις

Ανάλογα το τι και ποια ωρα της ημέρας μαγειρεύω, βάζω και την κατάλληλη μουσική. Αυτό είναι και η ιδέα μου πάνω σε κάθε συνταγή. Στο δικό μου μυαλό είναι άρρηκτα δεμένη με το σάουντράκ της. Μακάρι να ταιριάξει και στο μυαλό κάποιου άλλου που θα την ακούσει. 

Τρία κομμάτια που μου κόλλησαν τον τελευταίο καιρό είναι τα εξής.

  • Anderson. Paak, Bruno Mars, Silk Sonic – Leave The Door The Open
  • Louane – Donne-moi ton Coeur
  • The Avalanches, MGMT & Johnny Marr – The Divine Chord

Ποιο είναι το πιάτο για το οποίο έχεις πάρει μέχρι σήμερα τα περισσότερα θετικά σχόλια (ή και τα dm) στο This Cooking Man; Και ποιο το προσωπικό σου αγαπημένο;

Τα γλυκά σίγουρα μαζεύουν τα περισσότερα σχόλια, τα βλέπουμε πάντα πιο λαχταριστά. Το La Vina ή αλλιώς το “καμένο” cheesecake είναι σίγουρα ένα από τα αγαπημένα μου. Με εξέπληξε το πόσοι ασχολήθηκαν και το έφτιαξαν και το πόσο τους άρεσε.

Τι θέλεις να δώσεις αλλά και τι παίρνεις ο ίδιος από το This Cooking Man; Κάνεις σκέψεις για το μέλλον του;

Όπως μου έγραψε και μια φίλη που ετοίμασε μία από τις σούπες, ο τρόπος που παρουσιάζω το πιάτο και η περιγραφή του της έδωσε κίνητρο να μπει στην κουζίνα και να μαγειρέψει με χαρά κι όχι σαν αγγαρεία. Για μένα αυτό είναι το ιδανικό. Η χαρά. Δε θέλω να προτείνω συνταγές με σπάνια, πανάκριβα υλικά και πολύωρες, δύσκολες παρασκευές που κάποιος δεν θα μπει στη διαδικασία να ξεκινήσει. Η δική σου ικανοποίηση και των ανθρώπων σου όταν το δοκιμάζουν είναι το πιο σημαντικό. Όσο για το αν κάνω σκέψεις για το μέλλον, μετά τον τελευταίο χρόνο, δεν κάνω μακροπρόθεσμα σχέδια για τίποτα. Μέρα τη μέρα.

Κρύβεται κάτι πίσω από τον τίτλο του This Cooking Man; 

Πέρα από την παράφραση του “This Charming Man” των Smiths, υπάρχει ένας 40αρης που διαβάζει (πλέον μόνο) μαγειρικά βιβλία, κάνει binge watching ό,τι γαστρονομικό documentary βρει και τον τελευταίο καιρό ζορίζεται να καταφέρει μια τέλεια Pavlova.

Άντρες στην κουζίνα. Από ταμπού για την κοινωνία, σε αυτονόητο στις επαγγελματικές κουζίνες, στις όποιες όπως συχνά βλέπουμε (και μέσω reality, ή διάφορων βραβεύσεων που μας αφήνουν μια χαραμάδα σε αυτόν τον μικρόκοσμο) οι γυναίκες δεν χαίρουν της ίδιας εκτίμησης. Τελικά το φαγητό έχει φύλο; 

Θεωρώ αστείο στην εποχή μας να μιλάμε ακόμα για διαφορές σε κλίσεις και σε ταλέντο λόγω φύλου. Το φαγητό (όπως και κάθε ενασχόληση) απαιτεί αφοσίωση, προσπάθεια, μελέτη και μετά κάποια κλίση και ταλέντο. Θα πρέπει επιτέλους να γίνει ξεκάθαρο ότι η επαγγελματική κουζίνα, όπως και οι υπόλοιποι επαγγελματικοί χώροι, επιβάλλεται να είναι όχι μόνο προσβάσιμοι ανεξαρτήτως ταυτότητας φύλου αλλά και με ισότιμες αμοιβές. Οι γυναίκες δεν έχουν ανάγκη να αποδείξουν τίποτα, από κοινωνικά μορφωμένους ανθρώπους χαίρουν ήδη εκτίμησης και σεβασμού και μάλιστα μεγαλύτερου όταν προσπαθούν να εδραιωθούν σε ανδροκρατούμενα εργασιακά περιβάλλοντα. Τα ταμπού θα συνεχίσουν να υπάρχουν και να κάθονται αγκάθι σε κάθε κοινωνία έως ότου αλλάξει ο τρόπος που σκέφτονται και δρουν οι άνθρωποι.

Μπορείς να μας δώσεις μια συνταγή για τους αναγνώστες του One of us και φυσικά να μας προτείνεις και το κατάλληλο κρασί; 

Θα προτείνω να καλέσετε λίγους (προς το παρόν) αγαπημένους φίλους, να ετοιμάσειτε την αγαπημένη σας pasta ή ένα κοκκινιστό κρέας που θα φτάνει και θα περισσεύει για όλους, να ανοίξετε 1-2-3-4 μπουκάλια από το κρασί που έχετε φυλάξει για μια κάποια ιδιαίτερη περίσταση και να ζήσετε την στιγμή που θα κάτσετε όλοι στο τραπέζι και τσουγκρίσετε τα ποτήρια σας με την ευχή την επόμενη φορά να σας βρει στο αγαπημένο σας εστιατόριο, μπαρ, ταβέρνα, μεζεδοπωλείο.