Κώστας Καπετανίδης, Γιώργος Γκάβαλος, Βαγγέλης Καλαϊτζής, Κωνσταντίνος Ρήγος, Γιώργος Λάνθιμος. Αυτά είναι μερικά από τα ονόματα που εμφανίζονταν στα credits των video clips που παρακολουθούσαμε ως παιδιά στα μουσικά κανάλια. Τότε που δεν υπήρχε YouTube και οι γονείς μας μάς έλεγαν να μην καθόμαστε τόσο κοντά στην τηλεόραση γιατί θα χαλάσουμε τα μάτια μας, αλλά εμείς φυσικά τους αγνοούσαμε γιατί το video clip για το “Άντεξα” του Σάκη Ρουβά σε σκηνοθεσία Γιώργου Λάνθιμου, ήταν ό,τι πιο πρωτοποριακό, παράξενο και πρώιμα σέξι είχαμε δει ποτέ. 

Παρακολουθώντας πρόσφατα ένα δημοφιλές μουσικό κανάλι, παρατήρησα ότι τα video clip των pop Ελλήνων καλλιτεχνών δεν είναι πια τόσο επιδραστικά όσο στα 90s’. Στην πλειονότητά τους είναι μη εμπνευσμένα, με concept που έχουμε δει άπειρες φορές, φωτάκια, φωτίτσες, σπίθες και εγκαταλελειμμένα κτίρια (φήμες λένε ότι δεν είσαι πετυχημένος λαϊκός / pop τραγουδιστής αν δεν έχεις γυρίσει video clip στα Λιπάσματα Πειραιά ή στα κοντέινερ των Ναυπηγείων της Ελευσίνας) ή εντελώς “κουλά”, σε μία απελπισμένη προσπάθεια εντυπωσιασμού, όπως το τελευταίο video clip του Κωνσταντίνου Αργυρού, όπου τραγουδάει πάνω στην πλατεία της Ομόνοιας – literally πατάει το γκαζόν σας λέω – συνοδεία ορχήστρας. Φυσικά όπως φαντάζεστε, δεν συμβαίνει το ίδιο με τους καλλιτέχνες του rap που έχουν εξαιρετικές παραγωγές και μοιάζουν με ταινίες μικρού μήκους. 

Μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα σκέψεων, και αφού κατέληξα ότι η τέχνη του παλιού καλού pop ελληνικού video clip έχει χαθεί, βρέθηκα να κατρακυλώ στην τρύπα της νοσταλγίας και να θυμάμαι τα video clip που σημάδεψαν τα παιδικά μας χρόνια – κυρίως γιατί, ακόμα κι αν σήμερα φαντάζουν cringe worthy, τότε ήταν κάτι που δεν είχαμε ξαναδεί. Ακόμα κι αν ήταν “αντιγραφές” από concept του εξωτερικού ή τολμηρές αφηγήσεις ταλαντούχων auter. Αυτά είναι τα 8 πιο επιδραστικά video clip των late 90s’ early 00s’ που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ.

Δέκα Εντολές – Γιώργος Λάνθιμος

Η λίστα δεν θα μπορούσε παρά να ανοίξει με τον Έλληνα auteur που πριν γίνει ο κύριος εκπρόσωπος του Greek Weird Wave και έπειτα πάρει το δρόμο για το Hollywood και τις υποψηφιότητες για βραβεία, ανάμεσά τους και Όσκαρ, μας χάρισε μερικά από τα πιο εμβληματικά ελληνικά video clip. Ο Λάνθιμος βλέπει στη νεαρή Δέσποινα Βανδή μία δυναμική business woman, παρόλα αυτά όπως φαίνεται προδομένη από τον έρωτά της, τον οποίο παρακολουθεί με το ίδιο ύφος που προσπαθούσε να ξελογιάσει τον Τόλη Σιδεράτο στους “Δύο Ξένους”. Λίγο “Αγοράκι σε έχω”, λίγο “Άχου και δεν με νοιάζει” γιατί είμαι τόσο self-assured. 

Υποφέρω – Κώστας Καπετανίδης

Το “Υποφέρω”, θα είναι πάντα ο ύμνος του Millennium για όσους ζούσαν στην Ελλάδα στην αυγή της νέας χιλιετίας. Είναι το δικό μας “Waiting For Tonight” – αλλά καλύτερο. Και το video clip του δεν θα μπορούσε παρά να είναι παραγωγάρα. Ο Κώστας Καπετανίδης, του οποίου το όνομα για πάρα πολλά χρόνια πήγαινε χέρι – χέρι με αυτό της Δέσποινας Βανδή, έβαλε τη Δέσποινα να κοπανιέται μπροστά από την Ανταρκτική, πάνω σε ένα κρεβάτι, μπροστά από το Stonehenge, να αράζει πάνω σε έναν ιστό αράχνης, να παίζει με τις φλόγες και εν τέλει να πέφτει από τον γκρεμό.

Αλλά επειδή δεν του έφταναν όλα αυτά έπρεπε να κάνει λήψεις μέσα σε πισίνα με τη Δεσποινάρα να δυσκολεύεται καθώς μπορούσε να βουτήξει μόνο κρατώντας τη μύτη της (Δέσποινα σε νιώθω). Με τη βοήθεια επαγγελματία δύτη τα καταφέρνει κάτι παραπάνω από εξαιρετικά και ρεπορτάζ της εποχής αναφέρουν πως η παραγωγή για το video clip του “Υποφέρω”, στοίχισε περίπου 30.000 ευρώ. 

Τάσεις Αυτοκτονίας – Γιώργος Γκάβαλος

Φυσικά το “αντίπαλο δέος” της Δέσποινας, η Αννούλα της καρδιάς μας, μας έχει χαρίσει εξίσου δυνατές βιντεοκλιπάρες. Εδώ ο Γιώργος Γκάβαλος φέρεται να είπε στην Άννα – “Άννα, πόσο Milla Jovovich στο The Fifth Element θες να το κάνουμε;” και η Άννα να απάντησε: “ΝΑΙ”. Τα ανεκδιήγητα γραφικά με τα ιπτάμενα αυτοκίνητα που φανταζόμαστε τότε, το μακρινό 2003, ότι θα έχουμε το 2021 μοιάζουν να έχουν βγει από κάποιο νοσηρό arcade game, όμως η Άννα διδάσκει α) πώς να κάνεις pull off το έντονο κόκκινο στα μαλλιά, β) ένα συγκλονιστικό μακιγιάζ που είναι relevant ακόμα και σήμερα και φυσικά γ) πώς να κάνεις ένα τσιφτετέλι το μεγαλύτερο anthem της εποχής του. 

Το Κάτι – Κώστας Καπετανίδης

Μία είναι η Καιτούλα και αυτό ο Κώστας Καπετανίδης φαίνεται να το ξέρει καλά. Νιώθετε κι εσείς πως “Το Κάτι” πάει πάντα πακέτο με το video clip του ή μόνο εγώ; Τύπου το χορεύετε στα πάρτι και βλέπετε μπροστά σας την Καίτη να πιάνει στα χέρια της μικροσκοπικούς άντρες; Όχι; Σε κάθε περίπτωση, “Το Κάτι” αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά βίντεο κλιπ της δεκαετίας του 2000. Αποδομεί μία – μία τις φυλές των αγοριών της Ελλάδας του Ευρώ, της Ε.Ε., του χρηματιστηρίου και των Ολυμπιακών Αγώνων, τραγουδάει για όλα τα κορίτσια εκεί έξω στον κορυφαίο από τους αρκετούς λαϊκοπόπ (με την καλύτερη των εννοιών) φεμινιστικούς ύμνους που κατά καιρούς μας έχει χαρίσει (βλ. “Καλύτερα οι δυο μας”) και όλα αυτά καταφέρνοντας να υποστηρίξει διαφορετικές αποχρώσεις του μωβ μπροστά από ένα εκτυφλωτικό μπλε φόντο. Και φυσικά ο δαιμόνιος και πανέξυπνος Καπετανίδης, αποτυπώνει για πάντα στο φακό την iconic κίνηση της Καιτούλας – χέρια ψηλά στον αέρα πάνε πέρα – δώθε ταυτόχρονα με το κεφάλι – η οποία μέσα από το εν λόγω video clip περνάει στην αιωνιότητα. 

Μη γυρίσεις ξανά – Αβραάμ Παπαβραμόπουλος

 

Η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα ποτέ ότι το 2021 θα έγραφα ένα άρθρο για τα video clips των 90s’ και τον 00s’ και ο Τριαντάφυλλος θα ήταν trending topic στα media της χώρας, αλλά το προσπερνώ, γιατί το “Μη γυρίσεις ξανά” είναι κομματάρα. Θα ήθελα πολύ να ξέρω τι brief είχαν λάβει από τον αγαπητό σκηνοθέτη Αβραάμ Παπαβραμόπουλο η Νατάσα και ο… εχμ Ντάφυ. Βρίσκονται σε κάτι που μοιάζει με υπόγειο νοσοκομείου, ένας άντρας και μία γυναίκα που αργότερα μας αποκαλύπτεται ότι τελικά είναι χορευτές τους μεταφέρουν σε φορεία και μετά η Νατάσσα αράζει μέσα στο πορτ μπαγκάζ ενός αυτοκινήτου και κάνει εκεί τη φάση της. Φήμες λένε ότι οι ποσότητες τζελ που καταναλώθηκαν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων για την κόμη του Τριαντάφυλλου ξεπερνούν τους 2 τόνους, ενώ κατά πως φαίνεται ο makeup artist που επιμελήθηκε το μακιγιάζ της Νατάσσας δεν τη συμπαθούσε ιδιαίτερα. Για κάποιο λόγο ωστόσο που δεν μπορώ να εξηγήσω είναι απολαυστικότατο. 

Είσαι το λάθος μου το τελευταίο

Βάλτε ρε παιδιά τον Μαζώ να παίξει σε μια κατασκοπευτική ταινία να γίνει χαμός να πούμε. Εδώ, στο video clip του “Είσαι το λάθος μου το τελευταίο” που μοιάζει με μικρού μήκους ταινία, είναι φτυστός ο Mark Renton, αλλά δεν ζει το δικό του Trainspotting, περισσότερο κάτι σαν Mission Impossible και μου βγάζει λίγο Tom Cruise, αλλά και Russell Crowe. Δεν μπορώ να βρω πληροφορίες ούτε για το πού γυρίστηκε, ούτε για το ποιος είναι ο σκηνοθέτης, αλλά ο Γιώργαρος είναι έτοιμος για το Hollywood εδώ και χρόνια. 

Ένα κενό – Μπάμπης Μακρίδης 

Φυσικά ο διακεκριμένος Έλληνας σκηνοθέτης Μπάμπης Μακρίδης το γνωρίζει αυτό και αναλαμβάνει να τον σκηνοθετήσει στο video clip του κομματιού “Ένα κενό”, αυτό το νέο – νουάρ έπος στο οποίο ο Γιώργαρος κάνει channeling τον εσωτερικό του Jean-Claude Van Damme (βλ. Double Impact) αντιμετωπίζοντας στο τέλος τον ίδιο του τον εαυτό. Παράλληλα στο βίντεο clip κάνουν την εμφάνισή τους δύο πανέμορφα κλασικά αυτοκίνητα, ένα άσπρο Volvo κι ένα μαύρο Vauxhall της δεκαετίας του 1970, που θα μπορούσαν να είναι και ένα nod στον “Άγιο”. Ένα από τα καλύτερα video clip που έχουν γυριστεί ποτέ στην Ελλάδα. Γυρίστηκε το 1999 και στέκεται μέχρι σήμερα περήφανο. 

Άντεξα – Γιώργος Λάνθιμος

Ήρθε η ώρα που όλοι περιμένατε. Ο λόγος για τον οποίο αυτή η λίστα έχει νόημα. Γιώργος Λάνθιμος και Σάκης Ρουβάς συνεργάστηκαν το 1998 για τα video clips των “Θέλεις ή Δεν Θέλεις” και “Δεν έχει σίδερα η καρδιά σου”. Το “Θέλεις ή Δεν Θέλεις” έχει φυσικά καλλιτεχνική αξία (για παράδειγμα, τα δεμένα με μαντήλια μάτια των κοριτσιών που κάθονται στο γρασίδι είναι μία εικόνα που συναντάμε και στον “Κυνόδοντα”) αλλά θεωρώ ότι είναι παράλληλα και μία ωδή στους κοιλιακούς το Σάκη και ως εκ τούτου θα το αφήσω εκτός. Το “Δεν έχει σίδερα η καρδιά σου” από την άλλη είναι εξαιρετικά μπροστά για την εποχή του και φέρει αυτή την απροσδιόριστη νοσηρότητα που μπορεί να δώσει στο έργο του ο Λάνθιμος, όμως μπροστά στο έπος του τραγουδιού που σε πάρτι, αν κατεβάσεις το volume πριν το ρεφρέν, τα ουρλιαχτά ακούγονται μέχρι τις ΗΠΑ, έρχεται δεύτερο, καθώς ο auteur της καρδιάς μας τα δίνει όλα. Το καλύτερο; Ότι ο Σάκης τον εμπιστεύεται. Στο “Άντεξα” με ένα αριστουργηματικό μονοπλάνο ακολουθεί τον Σάκη σε έναν οίκο ανοχής με μεσοπολεμική αισθητική όπου σταδιακά κορίτσια γδύνονται και τον γδύνουν με σκοπό να παραδοθούν παρέα σε ένα διονυσιακό όργιο, μεταδίδοντας στο θεατή την αίσθηση ενός ηδονιστή που παρακολουθεί κάτι που πρόκειται να τον εξιτάρει πάρα πολύ. History has just been made.