9 1/2 Εβδομάδες,  Μάτια Ερμητικά Κλειστά, The Notebook, Εξιλέωση, Blue Valentine,  50 Shades of Grey. Μάλλον ήδη καταλάβατε το κοινό χαρακτηριστικό της παραπάνω λίστας αλλά ας το κάνω πιο λιανά. Όλες οι παραπάνω ταινίες ενέχουν  σκηνές σεξ, από τις πιο καυτές που έχουμε δει ποτέ στο σινεμά για την ακρίβεια. Άλλο ένα στοιχείο που έχουν από κοινού; Οι πρωταγωνιστές τους, οι μετέχοντες δηλαδή αυτών των πικάντικων σκηνών, αλλά και οι χαρακτήρες που υποδύονται, είναι όλοι τους λευκοί, straight και εξοργιστικά ελκυστικοί, σύμφωνα τουλάχιστον με τα μέχρι πρότινος mainstream στερεότυπα. Και λογικό θα πω εδώ καθώς μέχρι (δυστυχώς) πολύ πρόσφατα, οι άνθρωποι που κινούν τα νήματα της βιομηχανίας του σινεμά, βλέπε μεγαλοπαραγωγοί και μεγιστοσκηνοθέτες, πίστευαν πως μόνο αυτού του είδους τα ειδύλλια έχουν εμπορικό αποτύπωμα, ανεξάρτητα από την τεράστια ποικιλομορφία που χαρακτηρίζει το κοινό που καταναλώνει τα προϊόντα τους. Κοινώς, δεν είχε για αυτούς καμία σημασία το ότι εμείς, οι άνθρωποι που βλέπουμε τις ταινίες τους, δεν έχουμε κατά μέσο όρο ουδέμια σχέση με τους πρωταγωνιστές τους, είτε αυτή η διαφοροποίηση αφορά την εμφάνισή μας είτε την σεξουαλική μας ζωή και προτιμήσεις.

✰ Bianca ✰ BJ's Book Blog ✰ (Germany)'s review of Darker

Και παρ’ ότι τα τελευταία χρόνια έχουμε δει μια μικρή πρόοδο σε ό,τι αφορά στην ορατότητα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας και την ορθή ελεύθερη προσέγγιση της σεξουαλικότητάς τους στην βιομηχανία του σινεμά και της τηλεόρασης, δεν θα λέγαμε το ίδιο για τα άτομα που δεν πληρούν τα “συμβατικά στερότυπα ομορφιάς” βλέπε αδύνατα σώματα με ‘τέλειες’ αναλογίες. Ή μάλλον ας γίνω πιο συγκεκριμένη. “Υπέρβαρους” ηθοποιούς (χρησιμοποιώ την λέξη αυτή ελλείψει καλύτερης) έχουμε δει στο καστ μεγάλων παραγωγών αλλά συνήθως κρατούν δευτερεύοντες ρόλους. Και αν τύχει κατ’ εξαίρεσιν να έχουν πρωταγωνιστικό, τότε η αφήγηση της ταινίας σίγουρα δεν αναφέρεται σε κάποια ξέφρενη ερωτική περιπέτεια τους. Αν δε, ερωτευτούν κάποιον ο οποίος είναι επίσης “plus size” τότε τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα.

Body-Positive Art to Proudly Show Off at Home

 

Με όλα τα παραπάνω κατά νου, ένα είναι το κρατούμενο: Οι άνθρωποι που δεν ανήκουν στην κατηγορία “συμβατικά αδύνατoι”, δηλαδή ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού, βλέπουν τους εαυτούς τους ελάχιστα σε ότι αφορά τις σκηνές σεξ, και όταν αυτό σπανίως συμβαίνει, γίνεται με τον λάθος τρόπο.

Τι ακριβώς σημαίνει όμως αυτό και πόσο προβληματικό είναι τελικά; Η σημασία που φέρει μια σκηνή σεξ στην μεγάλη ή μικρή οθόνη δεν είναι διόλου αμελητέα. Όταν βλέπουμε ένα ζευγάρι σε μια ταινία ή μια σειρά να μοιράζονται μια τέτοια στιγμή, αυτόματα καταλαβαίνουμε πως θέλουν ο ένας τον άλλον, και πως άρα είναι θελκτικοί σε κάποιον τον οποίο βρίσκουν και οι ίδιοι σέξι.  Όταν όμως δεν υπάρχουν πουθενά ερωτικές στιγμές μεταξύ “υπέρβαρων” ατόμων, ή όταν αποτελούν κωμικό υλικό στο σενάριο και η σκηνή καταντάει γελοία αντί για καυτή, τότε υποσυνείδητα μεταφέρεται το αντίθετο μήνυμα. Ένα μήνυμα ιδιαίτερα άσχημο για τους ανθρώπους που αγγίζει: Δεν έχεις το κατάλληλο σώμα, άρα δεν σου αξίζει να κάνεις καλό σεξ.

gif beauty sexy women Model fat feminism body image body positivity Plus size body positive fat positive tess munster black and whiite fyourbeautystandards nevermindtheb0ll0cks •

Και οι ανάλογες σκηνές που συντελούν σε αυτό το αποτέλεσμα είναι πολλές. Πάρτε για παράδειγμα την ευφυή Melissa McCarthy στην ταινία Bridesmaids, όπου σε ένα σημείο προσπαθεί να ξελογιάσει έναν πιλότο. Η όλη σκηνή είναι γυρισμένη με στόχο το γέλιο, και το  αστείο βασίζεται κυρίως στο βάρος της McCarthy. Παρόλο που η ηθοποιός είναι υπερταλαντούχα και εξυπηρετεί την σκηνή με τρομερή μαεστρία ώστε να γελάσεις θέλεις ή δεν θέλεις, η τακτική είναι που έχει το πρόβλημα. Αντίστοιχη είναι και η εμπειρία της Chrisy Metz, πρωταγωνίστριας της επιτυχημένης σειράς This Is Us, στην οποία υποδύεται ένα χαρακτήρα που έχει μεν την δική του ιστορία αγάπης, αλλά σεξ με το “άλλο της μισό¨ δεν την βλέπουμε ποτέ να κάνει.

Στον φωτεινό αντίποδα της παραπάνω απαράδεκτης κατάστασης έρχεται η σειρά Shrill, η οποία τοποθετείται στις εξαιρέσεις καθώς πολλά από τα επεισόδια βλέπουμε σέξυ, σωστό, αληθινά καυτό σεξ μεταξύ των “υπέρβαρων” πρωταγωνιστών. Η θεάρα Aidy Bryant, που εκτός από πολύ αστεία στην συγκεκριμένη σειρά είναι και πολύ σέξι η ίδια σαν γυναίκα, σχολιάζει σχετικά με τις σκηνές σεξ για το Shrill στο Glamour, “Ήταν το όνειρό μου να γυρίσω σκηνές σεξ; Όχι, αλλά για μένα ήταν πολύ σημαντικό να γίνουν, να φανούν. Ήθελα να το κάνω για τα κορίτσια. Πιστεύω ότι πολλές φορές (οι σκηνές σεξ μεταξύ ατόμων που δεν είναι συμβατικά αδύνατοι) παρουσιάζονται σαν αστείο. Ήθελα να το δείξω πιο ανθρώπινα. Είναι σημαντικό να προβάλονται με αξιοπρέπεια.”

Shrill

Courtesy of Hulu

Σκεπτόμενοι λοιπόν τα παραπάνω, ένα είναι το σίγουρο: Η αναπαράσταση της εμπειρίας του κάθε ένα από εμας μέσα από τα mainstream μίντια είναι καθοριστική. Όσο βλέπουμε μια μόνο ιστορία, μια μόνο εικόνα, μια μόνο ομορφιά, όλοι όσοι δεν ανήκουν σε αυτό το ένα στερεότυπο παραγκωνίζονται και αυτόματα νιώθουν ανεπαρκείς. Αντίθετα, εάν τα παραπάνω μέσα ψυχαγωγίας συμπεριλάμβαναν κάθε άνθρωπο που υπάρχει στην κοινωνία και προσέγγιζαν την εμπειρία του με την ίδια ακεραιότητα και αξιοπρέπεια, τότε κανείς δεν θα ένιωθε μειονεκτικά. Στην τελική, οι ιστορίες που ακούμε και βλέπουμε είναι αυτές που καθορίζουν τελικά τις αντιλήψεις μας. Στον δρόμο λοιπόν που χάραξε η Aidy Bryant και το Shrill, μακάρι να δούμε κι άλλες τέτοιες φυσιολογικές, αληθινές και πάνω απ’ όλα λαχταριστά καυτές σκηνές σεξ, μπας και ξελαμπικάρουν λίγο τα κολλημένα μυαλά της κοινωνίας μας και καταλάβουν ότι όλοι αξίζουμε να είμαστε και να νιώθουμε ελκυστικοί.