Οι πιθανότητες είναι ότι στη διαδικτυακή ζωή σου όλο και κάποια φορά θα έχεις πέσει σε κάποιο άρθρο τύπου “Τι παντελόνι να φορέσεις βάσει του σωματότυπου σου”. Εγώ δεν έχω πέσει μόνο σε τέτοιο άρθρο, αλλά με έχουν βάλει στο παρελθόν και να το γράψω. Και ξέρεις κάτι; Όλα τα κριτήρια, με τα οποία δομείται ένα τέτοιο κείμενο, είναι τουλάχιστον μπούρδες. 

Κατ’ αρχάς, να πούμε ότι οι προτάσεις για σωματότυπους μπορούν να γραφτούν με δύο τρόπους. Απαγορευτικά ή βοηθητικά. Τι σημαίνει αυτό; Στην πρώτη περίπτωση, λες σε κάποιον να μη βάλει το τάδε ρούχο γιατί θα φαίνεται κοντόχοντρος. Στη δεύτερη, του λες βάλε αυτό το ρούχο που θα σε κάνει να φαίνεσαι πιο ψηλόλιγνος. Ο πρώτος τρόπος νομίζω καταλαβαίνεις γιατί είναι προβληματικός. Ο δεύτερος -που επέλεγα εγώ- μπορεί να έχει τις καλύτερες προθέσεις, αλλά και πάλι είναι αχρείαστος. Και, επίσης, προβληματικός.  

Μην κάνεις υποθέσεις

Το λάθος στη λογική “προτείνω συγκεκριμένα ρούχα σε συγκεκριμένους σωματότυπους” βρίσκεται στο γεγονός ότι βασίζεται σε υποθέσεις. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση ότι αν έχεις αυτό το σώμα, τότε θέλεις σίγουρα να καλύψεις αυτό που εγώ θεωρώ μειονέκτημα και να αναδείξεις αυτό που εγώ βλέπω ως πλεονέκτημα. Για παράδειγμα, λειτουργώ με τη σιγουριά ότι κάποιος κάτω του 1,65 δεν θα θέλει να φορέσει φαρδιά παντελόνια ή παπούτσια με λουράκι στον αστράγαλο, μόλις μάθει ότι τον “κονταίνουν”. Ή πως μία γυναίκα με έντονη περιφέρεια είναι αυτονόητο(;) ότι θα θέλει να την αναδείξει, φορώντας μόνο ψηλόμεσα παντελόνια και στενές ζώνες. 

Και, προφανώς, όλες αυτές οι υποθέσεις είναι επικίνδυνες. Γιατί; Διότι θες να δημιουργήσεις με το ζόρι στον άλλον μία ανασφάλεια. Με τη λογική, ίσως, ότι εσύ στη θέση του θα ένιωθες ανασφάλεια. Ή, ακόμα χειρότερα, με τη λογική ότι εσύ προσωπικά ενοχλείσαι να βλέπεις τη μη φλατ κοιλιά ενός άλλου ανθρώπου, οπότε θα τον πείσεις να μη βάλει ποτέ crop top ή κλασικό μπικίνι. Πετάς, με άλλα λόγια, δικές σου ανασφάλειες ή κόμπλεξ σε ανθρώπους που μπορεί να λατρεύουν αυτά που εσύ θεωρείς μειονεκτήματα ή που μπορεί να παλεύουν κάθε μέρα ώστε να τα αγαπήσουν. Και το κάνεις, βάζοντας μπροστά την ευεργετική δικαιολογία ότι τους βοηθάς. Ακόμα κι αν στην πραγματικότητα, είσαι μόνο ένας επιπλέον άνθρωπος που τους θύμισε πώς βλέπει το σώμα τους η κοινωνία. Λες και δεν υπάρχουν ήδη ολόκληρες βιομηχανίες μόδας, κινηματογράφου και τηλεόρασης, που έκαναν επί χρόνια αποκλειστικά αυτή τη δουλειά.  

Φοράμε ό,τι θέλουμε

Κάποια στιγμή πρέπει να χωνέψουμε ότι οι άνθρωποι δεν είναι αναγκασμένοι να ακολουθούν τα πρότυπα που εμείς ή η κοινωνία έχουμε στο κεφάλι μας. Βασική υποχρέωση του οποιοδήποτε δεν είναι να φοράει ό,τι θα κάνει την εικόνα του πιο εύπεπτη στον υπόλοιπο κόσμο. Υποχρέωσή του είναι να φοράει οτιδήποτε του αρέσει και τον κάνει να αισθάνεται χαρούμενος και καλά με τον εαυτό του. Και όταν το κατανοήσεις και το δεχτείς αυτό για τους άλλους, σιγά σιγά θα απελευθερωθείς κι εσύ και θα το δεχτείς και για τον εαυτό σου.  

Αν πρέπει να σου δώσουμε ένα παράδειγμα ανθρώπου που φοράει ό,τι θέλει ανεξαρτήτως κοινωνικών προτύπων, αυτή είναι η LizzoΥπερ-στενά ρούχα, παγιέτες, ημίγυμνες ή και εντελώς γυμνές εμφανίσεις. Όλα αυτά που θα πρότεινες πιθανώς σε μία γυναίκα με τα κιλά της να μην ακουμπήσει ποτέ πάνω της. Αυτή τα φοράει με αυτοπεποίθηση, είναι τρομερά σέξι και αισθησιακή, δεν μάς χαλάει καθόλου την αισθητική -όχι πως την νοιάζει-, είναι style icon και καταρρίπτει κάθε ψευτοθεωρία για το ότι κάποια ρούχα είναι μόνο για skinny, για παράδειγμα, γυναίκες.  

Αν θες σώνει και καλά να δώσεις σε κάποιον συμβουλή, τότε υπάρχουν αρκετοί τρόποι να το κάνεις χωρίς να δημιουργείς προβλήματα. Πρότεινέ του τάσεις. Πρότεινέ του χρώματα. Πρότεινέ του μαγαζιά. Ο,τιδήποτε άλλο μην το προτείνεις. Εκτός κι αν ακούσεις τον άλλον προσωπικά να σου λέει “Έχεις καμιά ιδέα τι μπορώ να φορέσω για να αναδείξω το τάδε σημείο;”. Μόνο έτσι ξέρεις ότι πράγματι ο άλλος θέλει τη συμβουλή σου πάνω στο σώμα του. Και ξέρεις και για ποιο σημείο όντως τη θέλει. Χωρίς υποθέσεις και δικές σου υποκειμενικότητες. 

Ας ξεχάσουμε τι μάς έχουν πει να φοράμε ανάλογα κιλά, ύψος, κατανομή βάρους, μυϊκή μάζα, μέγεθος του στήθους μας ή οτιδήποτε άλλο. Αγόρασε και φόρα τα ρούχα που σε κάνουν χαρούμενο και μόνο που τα βλέπεις στην κρεμάστρα. Αυτό είναι το μοναδικό σημαντικό κριτήριο. Και, δυστυχώς, το να είναι εντός του budget σου.