Η εβδομάδα της Eurovsion έχει και επίσημα ξεκινήσει με τον 1ο ημιτελικό να έχει ολοκληρωθεί. Μπορεί η Ελλάδα να μην ήταν σε αυτόν, αλλά εγώ κάθισα και τον είδα. Παρέα με το κρασάκι μου και ένα τετράδιο, όπου αργά και βασανιστικά έστηνα τη δική μου δεκάδα που ήθελα να περάσει στον τελικό. Δεν τα κατάφερε όλο το top 10 μου, μιας και η Νορβηγία και το Ισραήλ δεν ήταν στις προβλέψεις μου.  

Και το 8/10, ωστόσο, δεν είναι κακό σκορ. Δεν θα αναλύσω, όμως, όλες τις χώρες που πέτυχα, αλλά μόνο το top 5 που κατάφερε να σηκώσει εμένα από τον καναπέ.  

5. Je Me CasseDestiny (Μάλτα) 

Ξεκάθαρα η Destiny μπήκε λαχανιασμένη και με άγχος και γι’ αυτό είναι στην 5η θέση και όχι πιο ψηλά. Ωστόσο, όσο η εμφάνισή της προχωρούσε ένιωθα να γεμίζει όλο και πιο πολύ τα πάντα με την ενέργειά της. Λάτρεψα το women empowerment μήνυμα, το ύφος της, την αυτοπεποίθησή της, το στιλ της και τα πάντα της. Destiny, σε παρακαλώ να ξεαγχωθείς μέχρι το Σάββατο και να ανέβεις στην κατάταξη. Ευχαριστώ.  

4. Discoteque, The Roop (Λιθουανία) 

Από χθες προσπαθώ να πετύχω τον χορό τους με τα δάχτυλα και γι’ αυτό τους μισώ. Για όλα τα άλλα, όμως, ήθελα να περάσουν. Εκτίμησα από τον ήχο και τα φωνητικά μέχρι τον συγχρονισμό του χορού με τα πίσω εφέ. Και έχει και κάτι ελαφρύ από παλιά, πιο fun και λίγο κιτς Eurovision, που κάπως μίλησε στο παιδί μέσα μου.  

3. El Diablo, Έλενα Τσαγκρινού (Κύπρος) 

Όχι, δεν μπήκε στο top 5 απλά επειδή είναι η Κύπρος. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, την πρώτη φορά που άκουσα το κομμάτι δεν μου άρεσε καθόλου, ειδικά για Eurovision. Όσο, βέβαια, παιζόταν στο ραδιόφωνο αποδεικνυόταν ξεκάθαρα catchy και μου κόλλαγε, αλλά και πάλι δεν μου άρεσε ιδιαίτερα. Ωστόσο, χθες φάνηκε ότι η Έλενα Τσαγκρινού και όλο το team έριξαν αρκετή δουλειά, ώστε να μην μπορώ παρά να το θεωρήσω μία από τις πιο άρτιες εμφανίσεις του 1ου ημιτελικού. Σε όλα τα επίπεδα. Επίσης, δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ να τραγουδάω κάνοντας γέφυρα και χωρίς να χάσω ανάσα, δεν μπορώ.  

2. The Wrong PlaceHooverphonic (Βέλγιο) 

Γνωρίζω ότι οι πιθανότητες λένε πως όταν δούμε την κατάταξη αυτού του ημιτελικού, θα ανακαλύψουμε ότι πέρασε οριακά στον τελικό. Και με μία βόλτα στο Twitter ξέρω και ότι σε αρκετούς ίσως δεν άρεσε. Από όλα τα τραγούδια που άκουσα, όμως, για εμένα αυτό ήταν το πιο ξεκάθαρα πάνω στα ακούσματά μου. Και θα ήμουν πολύ χαρούμενη αν η Eurovision είχε περισσότερα τέτοια κομμάτια. Επίσης, θεωρώ ότι ήταν το μόνο καλό slow κομμάτι του 1ου ημιτελικού. (Ήδη έχει μπει σε όλες μου τις playlists και έχει “κατέβει” στο κινητό) 

1. Russian WomanManizha (Ρωσία) 

Γνωρίζω ότι τα προγνωστικά μέχρι στιγμής το τοποθετούν κάπου στη 12η θέση του τελικού. Γνωρίζω ότι έχει αρκετά κιτς στοιχεία. Γνωρίζω ότι σχεδόν όλοι οι στίχοι είναι στα Ρωσικά και οι περισσότεροι δεν καταλαβαίνουμε καν τι λέει. Με έκανε, όμως, να νιώσω περισσότερο Eurovision από όλα. Ήταν το μόνο που με έκανε να σηκωθώ και να χορέψω και που μου δημιούργησε μία αίσθηση πώρωσης. Και σκοπός του ήταν το women empowerment και εγώ το ένιωσα στο 100%. Οπότε δεν με νοιάζει και τελευταίο να βγει. Είναι το δικό μου Νο1.  

@oneofusgr

If you're here, you're one of us!