Γράφει η Αθηναΐς Νέγκα

 

Δυστυχώς αυτό το “παλαιάς κοπής” ο Χαϊκάλης το πήρε και για πάντα μου το κατέστρεψε. Δεν νομίζω πως έχει ειπωθεί στην τηλεόραση, χαλαρά, κάτι τόσο κοινωνικά επικίνδυνο: πως  ένας τύπος που ενοχλεί μια φοιτήτρια του, μπορεί να το κάνει γιατί είναι “παλαιάς κοπής”.

Ο Χαϊκάλης,  αποφάσισε να παραδεχτεί το συμβάν και έτσι αποτέλεσε ιδανική ευκαιρία για τηλεθέαση, τον κάλεσαν ή μάλλον, όπως είπε η Χρηστίδου, της ζήτησε ο ίδιος να μιλήσει!  Δεν πιστεύω πως είχαν  φανταστεί τι θα ξεστομίσει ή δεν αντιλήφθηκαν τα παιδιά  εκείνη τη στιγμή και λόγω τηλεοπτικού στρες τι προσπαθούσε “να περάσει”.

Δεν νομίζω πως τυχαία  αποφάσισε ο Χαϊκάλης πως το “είμαι αρσενικό παλαιάς κοπής” ήταν η καλύτερη φράση για να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Ξέρει σε ποιο κοινό απευθύνεται ο  πρώην πολιτικός των ΑΝΕΛ, που υπήρξε και  υπουργός (για λίγο) Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ακούγεται σαν κακό ανέκδοτο), με προϊστάμενο τον Κατρουγκαλο του ΣΥΡΙΖΑ. Θα μου πείτε, που να τον ξέρει ο Κατρουγκαλος, τον Χαϊκάλη που προερχόταν κι από άλλο κόμμα; Θα συμφωνήσω- αυτή είναι μια άλλη συζήτηση – και φαντάζομαι πως τύποι σαν τον Χαϊκάλη, ας χρησιμοποιήσουμε τον light χαρακτηρισμό “παρεξηγήσιμα ερωτύλοι”, δεν “φαίνονται”.

Ας επιστρέψουμε όμως  στη μνημειώδη συνέντευξη του Κωμικού-Υπουργού στην Σίσσυ Χρηστίδου όπου ομολόγησε πως τον διακρίνει ιδιαίτερη ευαισθησία όταν πρόκειται για ανήλικες κοπέλες, καθώς “μια ταξιθέτρια 15 ετών” τον είχε κάποτε ερωτευτεί  και προς τιμήν του, όπως του είχαν πει “όλοι”, δεν ανταποκρίθηκε!

Κατ’ τ άλλα, θεώρησε σωστό να μας πει στη συνέχεια πως όταν πρόκειται για ενήλικη, δεν τα παρατάει εύκολα. “Συζητήσιμο είναι το τι είναι  πρόστυχο”, τόνισε με επεξηγηματικό ύφος  ο μεγάλος κωμικός, “να είμαστε σοβαροί” επέμεινε, μάλλον για να μην ξεφύγει η συζήτηση από “τη σοβαρότητα” που ήθελε ο ίδιος να επιβάλλει στο τραπέζι και όταν το κλίμα αισθάνθηκε πως ήταν κατάλληλο, ζήτησε συγγνώμη για την υπέρμετρη “έκθεση του ερωτισμού του”.

“Δεν έκλεισε βέβαια και  το τηλέφωνο η κοπέλα”, θεώρησε πως ήταν σωστό να πετάξει ανάμεσα στις μεγάλες αλήθειες που ξεπόρτιζαν από το στόμα του!

“Τελικά τι την πείραξε;” αναρωτήθηκε καθισμένος στο ψηλό σκαμπό της Σίσης  Χρηστίδου: “Πως την πίεσα ή πως στην συνέχεια την αγνόησα; Πως  την άφησα δηλαδή στην ησυχία της” είπε για να το μαλακώσει και για να καταλήξει σε ένα ακόμη ωραίο συμπέρασμα κάπως αγανακτισμένα: “Δεν θα χρεωθώ και την πτώση του Βυζαντίου!”

Και πράγματι, το Βυζάντιο δεν το έριξε ο Χαϊκάλης,  θα έπρεπε όμως να είναι λιγότερο προκλητικός.

Αξίζει κανείς να αναγνωρίσει πως δημόσια αντέδρασε στην δική της εκπομπή η “ανώτερης κοπής” Ναταλία Γερμανού. Δεν βρισκόταν στο ίδιο πλατό με τον Χαϊκάλη και ίσως  είχε την ετοιμότητα να πει αυτό που δεν  πρέπει να ξεχνάμε: “Όταν μια γυναίκα λέει όχι, σημαίνει όχι”.

Αυτό το “παλαιάς κοπής” ωστόσο ούτε η Ναταλία Γερμανού με τα αντανακλαστικά της δεν μπόρεσε να αποκαταστήσει: Δεν ξέρω για εσάς, στο  μυαλό μου το είχα συνδέσει με κυρίες που έπιναν τσάι και φόραγαν λευκά γάντια και με άντρες με πουκάμισο με μονόγραμμα που έστελναν ανθοδέσμες και σοκολατάκια, άνοιγαν πόρτες, πλήρωναν λογαριασμούς όχι γιατί ήταν σωβινιστές και σεξιστές  αλλά επειδή εκείνα τα χρόνια με ευγενικές χειρονομίες ανταποκρίνονταν στην κοινωνική δυσκολία των γυναικών που αναγνώριζαν διότι δεν ήταν άξεστοι.

Παλαιάς κοπής θα πει gentleman στο δικό μου μυαλό, φανταζόμουν ένα τύπο βγαλμένο από το βιβλίο Σαβουαρ Βιβρ, (γραμμένο στα ελληνικά) του Κώστα Ζουμπουλίδη. Πόσο gentle είναι όμως ένας Χαϊκάλης που επιμένει πως η “αντρική συμπεριφορά παλαιού τύπου” είναι ένα είδος κατάκτησης που μοιάζει με λεηλασία, κατάλοιπο της προϊστορικής εποχής που έφερε στα σαλόνια μας ξαφνικά από το πολύχρωμο πλατό της Σίσσυς  λόγω της ερωτικής του μικρής ασωτίας, όπως την παρουσίασε ο ίδιος, αφήνοντας αιχμές πως η αλήθεια είναι κάπως απρόσιτη σε εμάς! Ήταν ανάγκη; Αισθάνομαι πως η εξομολόγηση του, ήταν μια συμπληρωματική προσβολή για όλους και τέτοια πράγματα δεν πρέπει να λέγονται στην τηλεόραση ειδικά το πρωί. Δεν είναι ο τηλεθεατής  δικαστής και στο τέλος, αν δούμε πολλούς Χαϊκάληδες και φύγει η διάθεση για κουτσομπολιό, θα μας πνίξει η  αποστροφή και η απαξίωση.

Η σεξουαλική δραστηριότητα του Χαϊκάλη, νόμιμη ή παράνομη, ανήθικη ή απλά κακόγουστη, δεν είναι δυνατόν να εξιστορείται τηλεοπτικά, δεν μπορεί να ακούμε λόγια που δικαιολογούν κάποιο είδος αρσενικής βιαιότητας και δε χρειάζεται να φτάσουμε σε παρακμή λόγω της έκρηξης του Metoo . Δε λέω πως  φταίνε οι παρουσιαστές του Έλα Χαμογέλα. Δεν είναι και η εκπομπή τους για σκληρά κοινωνικά θέματα, για να είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν “τα επικοινωνιακά σκέρτσα” του Χαϊκάλη, όμως αισθάνομαι πως από εδώ και πέρα πρέπει να μπει ένα φρένο.

Πριν κλείσω θα ήθελα να μας θυμίσω πως αν κάνουμε ένα ψάξιμο στο ροζ χρονοντούλαπο, θα βρούμε μπόλικους βίαιους εραστές πρότυπα :τον Μάρλον Μπράντο στο Τελευταίο Τανγκό στο Παρίσι, τον Μίκι Ρουρκ στο 9, 1/2  Βδομάδες και τόσους άλλους. Οι 50 Αποχρώσεις του Γκρι, φαίνονται συγκριτικά soft μπροστά τους, γιατί εξελιχθήκαμε.  Κάτι που κάποτε ήταν αποδεκτό  δεν είναι πλέον και συνεπώς δεν μπορεί ο Χαϊκάλης να θέλει να περνάει ως Μάρλον Μπράντο- διότι ευτυχώς και τον Μπράντο τον “ξεπεράσαμε” και για την υπερχείλιση της τεστοστερόνης, θα πρέπει να λέγονται πιο ειλικρινή και κάπως πιο θαρραλέα μεγάλα “Συγνώμη”!