Η single μητέρα είναι ένα πρότυπο που δεν συναντάμε συχνά στην ελληνική μυθοπλασία. Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι φυσικά η Ράνια (Μαρία Σολωμού) των Singles, που υπήρξε η πρώτη τέτοια απεικόνιση με τόσο μεγάλο αντίκτυπο στην ελληνική pop κουλτούρα. Προτού η σειρά καταλήξει να πάρει (δυστυχώς) “σαπουνοπερατικές” διαστάσεις, η Ράνια, που αποφάσισε να μεγαλώσει μόνη της τον καρπό του έρωτά της με τον Λουκά, χωρίς να αναζητάει την “ασφάλεια” που ενδεχομένως να της πρόσφερε ένας νέος σύντροφος και με τη βοήθεια της αλλοπαρμένης κολλητής της Λίλας (Σάννυ Χατζηαργύρη) προέβαλαν για πρώτη φορά ολοκληρωμένα και εντελώς απελευθερωμένα, ένα οικογενειακό μοντέλο στο οποίο η ελληνική κοινωνία, όπως αυτή αντανακλάται πάνω στη μυθοπλασία, έκλεινε τα μάτια για χρόνια.

Ευτυχώς όμως η Ράνια, δεν υπήρξε η μόνη single μαμά της ελληνικής τηλεόρασης, που μιλούσε απενοχοποιημένα για τις σχέσεις, το σεξ, κυνηγούσε τα επαγγελματικά της όνειρα, στήριζε τους φίλους της και παράλληλα προσπαθούσε να μεγαλώσει ένα παιδί. Ακολουθούν ακόμα 6 από τις πιο εμβληματικές single μαμάδες που έχουν περάσει από τους δέκτες μας και που, είτε μέσα από δράμα, είτε μέσα από την κωμωδία, μας άφησαν να ρίξουμε μια κλεφτή ματιά στις προκλήσεις, αλλά και τις στιγμές απόλυτης ευτυχίας που βιώνει μία γυναίκα που αποφασίζει να κάνει το καλύτερο για το παιδί της, να το μεγαλώσει δηλαδή με πυξίδα την αγάπη.

Χαρά Χάσκα – Το καφέ της Χαράς

Από το πάνθεον των single μαμάδων δεν θα μπορούσε να λείπει η “ΠρωτευουσιάναΧαρά Χάσκα (Ρένια Λουιζίδου). Εργαζόμενη στο χώρο της διαφήμισης, η Χαρά αποφασίζει μετά από ένα σοβαρό πλήγμα σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο να εγκαταλείψει την Αθήνα μαζί με την κόρη της Βάλια, αφότου κληρονομεί από μία θεία της ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι και ένα μαγαζί σε ένα χωριό της Αρκαδίας, το Κολοκοτρωνίτσι. Εκεί η Χαρά έρχεται αντιμέτωπη με όλα τα στερεότυπα που ακολουθούν μία γυναίκα, τοποθετημένα μάλιστα κάτω από το μεγεθυντικό φακό της κλειστής επαρχιακής κοινωνίας. Ο χαρακτήρας που δημιούργησαν ο Χάρης Ρώμας και η Άννα Χατζησοφιά, έχει αστείρευτα αποθέματα δύναμης και θετικής ενέργειας, ακόμη μπροστά και στις πιο αντίξοες συνθήκες. Παρόλο που σίγουρα αν κοιτάξουμε πίσω στο 2003 όταν και προβλήθηκε για πρώτη φορά το “Καφέ της Χαράς” και το κρίνουμε με όρους 2021, θα μας κριντζάρουν πολλά πράγματα, δεν μπορούμε παρά να αναγνωρίσουμε ότι η Χαρά Χάσκα υπήρξε στην πραγματικότητα ένας φάρος γυναικείας ενδυνάμωσης.

Ελένη Καραγιάννη – Λένη

Η δυνατή σχέση ανάμεσα στην Λένη (Κάτια Δανδουλάκη) και την Όλια (Δήμητρα Δουμένη) γράφτηκε με χρυσά γράμματα στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης καθηλώνοντας σε κάθε επεισόδιο τους τηλεθεατές. Η Μιρέλλα Παπαοικονόμου που υπογράφει το σενάριο, πραγματεύεται το ζήτημα της μητρότητας ναι μεν με τους σπαρακτικούς όρους που υπαγορεύει το είδος, αλλά και η εποχή (2003), παράλληλα όμως με ιδιαίτερα λεπτούς χειρισμούς, ψυχογραφώντας μία γυναίκα που διεκδικεί το δικαίωμά της στη μητρότητα, όταν όλοι και όλα είναι εναντίον της.

Παρόλο που το αφήγημα θέλει την Ελένη Καραγιάννη να έχει επιλέξει την καριέρα πάνω από τη μητρότητα και τα προβλήματα στον γάμο της αποδίδονται ακριβώς σε αυτή της την επιλογή – διαιωνίζοντας έτσι στερεότυπα για τον συνδυασμό καριέρας και οικογένειας από τις γυναίκες, ηλικιακά στερεότυπα σε σχέση με τη μητρότητα, αλλά και το στερεότυπο του απογοητευμένου άνδρα που η γυναίκα του δεν “εκπλήρωσε” τον ένα και μοναδικό σκοπό της -, εκείνη παίρνει όλα τα παραπάνω και τα τσαλακώνει σαν άχρηστη χαρτούρα, από τη στιγμή που αποφασίζει να ανοίξει την αγκαλιά της για ένα μικρό κορίτσι που βρήκε κρυμμένο στο πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου της.

Έλλη – Ηρωίδες

Μέσα στην κρίση, όπου η ελληνική μυθοπλασία υπέστη το σοβαρότερο πλήγμα στην ιστορία της, από το οποίο μόλις που έχει ανακάμψει, έκαναν την εμφάνισή τους οι “Ηρωίδες” (2015), μια αχτίδα φωτός στο ζοφερό ελληνικό τηλεοπτικό τοπίο, που αν και τότε δεν το γνώριζε ακόμη, επρόκειτο να μπει σε μία δίνη χαμηλού budget reality tv για χρόνια. Η φέρελπις σεναριογράφος (αλλά και ηθοποιός και αρθρογράφος και copywriter και συγγραφέας και single mom στην πραγματική ζωή) Αλεξάνδρα Κ*, πλέον γνωστή και ως Αλεξάνδρα Κατσαρού, έφτιαξε μία σειρά για τις γυναίκες του σήμερα, βάζοντας το girl power στον χάρτη της ελληνικής pop κουλτούρας προτού καν υιοθετηθεί ο όρος στη χώρα μας. Η Έλλη της, δηλαδή ο χαρακτήρας που υποδυόταν η ίδια, αφού την ίδια μέρα που ανακαλύπτει την απιστία του άντρα της, ο οποίος είναι παράλληλα ανώτερός της στη δουλειά, την απολύει, παίρνει την απόφαση παρά την τοξική συμπεριφορά του που της υπαγορεύει ότι δεν θα τα καταφέρει μόνη, να πάρει την 6χρονη κόρη της Χλόη και ούσα άνεργη, να ξεκινήσει τη ζωή της από την αρχή.

Ντόρα & Κούλα – Με δύο μαμάδες

Πολύ πριν το co-parenting Ράνιας – Λίλας, είχαμε την Ντόρα (Νένα Μεντή) και την Κούλα (Χρύσα Ρώπα) στο “Με δύο μαμάδες”. Η ιστορία θέλει τη Ντόρα, πραγματική μητέρα της Αννούλας να αφήνει τη νεογέννητη κόρη της στην πόρτα της Κούλας, η οποία και την μεγάλωσε. Όταν η Κούλα χάνει τον άνδρα της, η Ντόρα επιστρέφει μετανιωμένη και διεκδικεί το μερίδιό της στο μεγάλωμα της κόρης της. Αν και η σειρά βασίζονταν πάρα πολύ στους υπερβολικούς χαρακτήρες στην προσπάθειά της να έχει το καλύτερο δυνατό κωμικό αποτέλεσμα και η ιστορία έχει ως αφετηρία ένα μοτίβο που θυμίζει περισσότερο ελληνική ταινία με πρωταγωνίστρια τη Μάρθα Βούρτση, το “Με δύο μαμάδες”, έστω και επιδερμικά, ανάδειξε τη συνύπαρξη μίας βιολογικής και μίας θετής μητέρας και την προσπάθειά τους να διαχειριστούν το μεγάλωμα ενός κοριτσιού, σε μία ανατρεπτική, για τα δεδομένα της εποχής, σύμπραξη.

Ζέτα – Έρωτας με διαφορά

Από τις τελευταίες προσθήκες στις single moms της ελληνικής τηλεόρασης είναι και η Ζέτα (Φαίη Ξυλά) της σειράς “Έρωτας με διαφορά”. Η Ζέτα είναι χωρισμένη μητέρα 3 παιδιών, ιδιοκτήτρια ενός beauty salon και κοντά στα 40. Όταν συναντά τον έρωτα στο πρόσωπο ενός 24χρονου μπάρμαν έρχεται αντιμέτωπη με όλα τα στερεότυπα για τη διαφορά ηλικίας ανάμεσά τους, αλλά και με τις προκλήσεις για το πώς να φέρει αυτόν τον νέο άνδρα στη ζωή των παιδιών της. Αν και δεν καταφέρνει να μην σκοντάφτει σε κάποιες κοινοτοπίες, οι περισσότερες εκ των οποίων μάλλον γίνονται με αγαθές προθέσεις για να εξυπηρετούν τους σκοπούς της πλοκής, η σειρά και πιο συγκεκριμένα ο χαρακτήρας της Ζέτας έχουν τις καλύτερες προθέσεις ως προς το αναδείξουν τις δυσκολίες, αλλά και τον κοινωνικό ρατσισμό που αντιμετωπίζει μία γυναίκα όταν επιθυμεί να είναι και μητέρα και σύντροφος και επιχειρηματίας.