Το πρώτο πράγμα που θα προσέξεις γνωρίζοντας τον σεφ Πέτρο Συρίγο είναι το πλατύ, φωτεινό του χαμόγελο. Στην συνέχεια, τις σκέψεις σου σίγουρα θα απασχολήσουν οι μαγειρικές του ικανότητες, για τις οποίες είναι γνωστός και αγαπητός όχι μόνο στην κοινότητα της ελληνικής εστίασης αλλά και στο ευρύ κοινό μέσω των τηλεοπτικών του εμφανίσεων. Εύθυμος και αισιόδοξος, ιδιαίτερος και συγκεκριμένος, έχει να προσφέρει συνταγές με δικό του στιλ, οι οποίες όμως αντιστοιχούν σε όλα τα γούστα. Μας μίλησε για τα ξεκινήματά του, τα αγαπημένα του φαγητά, την Σαρακοστή και τα ντολμαδάκια της γιαγιάς του.

 

Υπάρχει κάποια μυρωδιά φαγητού που αμέσως σε παραπέμπει στα παιδικά σου χρόνια;

Φυσικά! Μυρίζομαι από χιλιόμετρα ένα αχνιστό καλομαγειρεμένο μοσχαράκι γιουβέτσι. Αν περάσω από κάποια γειτονιά και το μυρίσω, είμαι κάθε φορά  στο τσακ να χτυπήσω το κουδούνι!

Ποια φαγητά ήταν τα αγαπημένα σου όταν ήσουν παιδί; Ποιος τα μαγείρευε;

Από τα αγαπημένα μου φαγητά, χρόνια τώρα, ήταν οι λαχανοντολμάδες της γιαγιάς μου που έφυγε από την ζωή πριν από έναν χρόνο. Από τότε δεν μπορώ να βρω πουθενά την ίδια γεύση, όσο και να ψάχνω.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Petros Syrigos (@petros.syrigos)

Πότε σου γεννήθηκε η επιθυμία να μπεις στην κουζίνα για να φτιάξεις κάτι δικό σου;

Ποτέ πριν αποφασίσω ότι θα ακολουθήσω αυτό το επάγγελμα δεν είχα τον παραμικρό ζήλο να μπω στην κουζίνα. Τώρα πια δεν βρίσκω τον λόγο για να βγω.

Υπάρχει στη χώρα μας “μαγειρικό κύκλωμα”, που αν δεν γίνεις μέρος του δεν μπορείς να καθιερωθείς στον χώρο;

Ναι, κυκλώματα υπάρχουν αλλά είναι ένα επάγγελμα που σου δίνει την δυνατότητα, όσο το καλλιεργείς και το “δουλεύεις”, να καθιερωθείς από μόνος σου.

Θυμάσαι πώς γύρισες στο σπίτι την πρώτη φορά που εντάχθηκες σε ένα μηχανισμό επαγγελματικής κουζίνας;

Δεν θα το ξεχάσω ποτέ! Πρώτη μέρα σε επαγγελματική κουζίνα κι έχω αργήσει μία ώρα να πάω. Με βλέπει ο chef του ξενοδοχείου και μου λέει “καλώς τον”! Εγώ με σκυμμένο το κεφάλι ζητάω συγνώμη και μπαίνω στην κουζίνα η οποία ήταν πυρωμένη παντού, έβραζε! Δούλευαν όλοι χωρίς να ακούγεται κιχ. Όσο έμπαινα πιο μέσα ίδρωνα περισσότερο. Μετά από ώρα ήμουν έτοιμος να λιποθυμήσω από την ζέστη, ήθελα να τα παρατήσω επιτόπου. Έλεγα ότι αυτό το επάγγελμα δεν είναι για εμένα. Γύρισα σπίτι, τα έβαλα κάτω, τα σκέφτηκα και κατέληξα ότι δεν θα με σταματήσει αυτό. Από την επόμενη μέρα ήμουν εκεί καθημερινά πριν από όλους, να ανάβω εγώ τις φωτιές και να τους περιμένω!

Υπάρχει ένα πιάτο που το δημιούργησες και όταν το θυμάσαι αυτομάτως χαμογελάς;

Σε ένα εστιατόριο που δούλευα μου λέει ο chef: “Πέτρο θέλω ένα πιάτο από σένα”. Δεν είχα κλείσει έναν χρόνο δουλειάς στην μαγειρική! “Δεν έχω ιδέα chef”. “Tι σου αρέσει να τρως;” Του λέω “παϊδάκια με χωριάτικη σαλάτα και πατάτες τηγανιτές”.  “Ε καν’ το πιάτο”. Έφτιαξα κι εγώ πιάτο Παϊδάκια αρνίσια Νέας Ζηλανδίας, γαλλικής κοπής, με κονφετί πατάτας και μια σάλτσα χωριάτικης σαλάτας με καπνιστή φέτα. Περιττό να σας πω ότι έγινε best seller για 6 μήνες στο εστιατόριο που δούλευα.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Petros Syrigos (@petros.syrigos)

Είναι πιο ωραίο να τρως ή να ικανοποιείς αυτούς που τρώνε;

Το συναίσθημα του να βλέπεις τα μάτια του άλλου να τρώει την πρώτη μπουκιά από το φαγητό που του προσέφερες δεν το αλλάζω με τίποτα, είτε ακούσεις καλή κουβέντα είτε κακή. Ανυπομονώ να ακούσω αν τους άρεσε αυτό που έφτιαξα. Το αν ευχαριστιέται ένας μάγειρας το φαγητό, είναι μια άλλη κουβέντα, είμαι σίγουρος πως όλοι οι μάγειρες θα απαντούσαν όχι!

Η μαζική παραγωγή μπορεί να εξαντλήσει την φαντασία ενός μαγειρικού ταλέντου;

Φυσικά, θέλει μεγάλη προσοχή γιατί όσο αυξάνεται η παραγωγή αρχίζεις και κάνεις το ταλέντο στην άκρη, κάτι που είναι αρκετά κακό.

Όταν πήγες στην τηλεόραση όπου υπάρχουν συγκεκριμένα χρονικά περιθώρια, αισθάνθηκες ότι κάποιες προτάσεις σου αδικήθηκαν;  

Στην τηλεόραση βρέθηκα από το πουθενά, ούτε κι εγώ κατάλαβα πως. Μπήκα στον χορό και χόρεψα όπως με καθοδήγησαν, οπότε δεν μπορούσα να καταλάβω πότε με αδικούν και πότε όχι. Όσο περνάνε τα χρόνια και αποκτώ μια εμπειρία, προσπαθώ να στηρίζω τις απόψεις μου και τις προτάσεις μου γιατί πριν καν κάνω την όποια πρότασή μου, την έχω δουλέψει και ξέρω το αποτέλεσμα της.

Υπάρχουν “τηλεοπτικά” φαγητά ή γλυκά, που δηλαδή είναι ωραία για τις κάμερες αλλά υστερούν σε γεύση;

Από την πρώτη μου επαφή με το γυαλί ποτέ δεν κοίταξα να κάνω ένα όμορφο πιάτο ώστε όταν το δει ο θεατής να πει “ουαου, αυτό θέλω να το φτιάξω” και όταν κάνει την προσπάθεια του και δεν πετύχει θα είναι σαν να έχει πετάξει τα λεφτά του. Σέβομαι λοιπόν αυτόν που θα ξοδέψει έστω και ένα ευρώ ώστε να ψωνίσει τα υλικά και να φτιάξει την συνταγή μου. Η συνταγή που θα δει λοιπόν στην τηλεόραση θα είναι ακριβώς αυτή που θα βάλει πάνω στο τραπέζι του να φάει με την οικογένεια του-της. Καταλήγω επομένως στο ότι, αν κάποια συνταγή μου υστερεί σε γεύση, δεν μπαίνω καν στην διαδικασία να την δείξω στον κόσμο. Θα την κάνω ότι πρέπει για να την φέρω εκεί που θέλω και μετά θα την προτείνω.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Petros Syrigos (@petros.syrigos)

Υπάρχουν κάποια “μυστικά”, τα οποία δεν αποκαλύπτεις στο κοινό ώστε να διατηρηθεί ο ρόλος του ειδήμονα και να είσαι σταθερά “αυτός που τα καταφέρνει καλύτερα”;

Δεν το έχω κάνει ποτέ, δεν υπάρχει λόγος να γίνει αυτό. Θα την κρατούσα στο συρτάρι μου την συνταγή αυτή, όπως έχω πολλές τέτοιες. Από την στιγμή που θα την προτείνω, θα την έχω ήδη δοκιμάσει στον χώρο μου. Προτιμώ να πει κάποιος-α ότι “τα καταφέρνω σαν τον Πέτρο” παρά να νοιώθω ότι εγώ είμαι αυτός που τα καταφέρνει καλύτερα.

Απολαμβάνεις το φαγητό που φτιάχνουν οι άλλοι;

Προσπαθώ ναι, αν και κάποιες φορές είναι δύσκολο γιατί καθώς τρως σε ένα εστιατόριο το μάτι σου προσέχει τα πάντα, από τον σερβιτόρο, την υποδοχή, τα καθίσματα, τον τρόπο που θα σου πάρουν παραγγελία, γιατί απλά τα γνωρίζεις αυτά. Όταν έρχεται το φαγητό ξεκινάει άλλος Γολγοθάς. Αρχίζεις να ψάχνεις τον τρόπο που έχει μαγειρευτεί, αν έχει μείνει πολύ ώρα στο πάσο της κουζίνας, αν έχει περάσει από φούρνο μικροκυμάτων κτλ. Δύσκολα το απολαμβάνεις. Φυσικά δεν συμβαίνει πάντα. Συνήθως το απολαμβάνω ιδιαίτερα από καταξιωμένους συναδέλφους.

Τα “σαρακοστιανά” μπορεί να είναι νόστιμα; Έχεις κάτι να μας προτείνεις;

Φυσικά, δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τα άλλα κλασσικά φαγητά. Μεράκι και αγάπη να έχει αυτό που φτιάχνεις και προσφέρεις και θα είναι νόστιμο το αποτέλεσμα σίγουρα.

Εδώ σας δίνω τις προτάσεις μου όλες μαζεμένες χωρίς μυστικά.

 

Που μπορούμε να σε βρούμε αυτόν τον καιρό;

Καθόλη την διάρκεια του καλοκαιριού βρίσκομαι σε θαλαμηγούς όπου εργάζομαι ως private chef ενώ την στεριά βρίσκομαι σε διάφορα σημεία στην Ελλάδα βάζοντας την υπογραφή μου σε μενού εστιατορίων και ξενοδοχείων όπου μπορείτε να απολαύσετε το φαγητό μου. Είμαι στο ινσταγκραμ και στο YouTube.

Επίσης κι εδώ:

petros-syrigos.com