Το φετινό Greece’s Next Top Model έχει ξεκινήσει από τον Σεπτέμβριο, με το ριάλιτι μοντέλων να έχει μπει πλέον στην κανονική του τροχιά και τους παίχτες μέσα στο σπίτι. Με την είσοδο των αντρών στο παιχνίδι έχουμε ήδη παρατηρήσει πολλές διαφορές με τις δύο προηγούμενες σεζόν και δεν μιλάμε μόνο για τις δοκιμασίες και την συγκατοίκηση.
Στη διάρκεια των οντισιόν καταλάβαμε τα διαφορετικά στάνταρ που η κριτική επιτροπή θέτει σε αγόρια και κορίτσια. Όχι μόνο ως προς τα κιλά, το ύψος και τη δομή του προσώπου, αλλά και ως προς στοιχεία που στις γυναίκες θεωρούνται απαγορευτικά ελαττώματα για το παιχνίδι και τον ευρύτερο χώρο του μόντελινγκ, ενώ στους άντρες περνάνε ως ουδέτερα ή ακόμα και ως προτερήματα.

Μεγαλύτερη εντύπωση μάς προκαλεί το ζήτημα των τατουάζ. Ο λόγος είναι η εκ διαμέτρου αντίθετη αντίδραση σε αυτά ανάλογα το αν βρίσκονται πάνω σε γυναικείο ή σε αντρικό σώμα. Στη δεύτερη σεζόν του GNTM, η Βίκυ Καγιά ήταν κάθετη ως προς το ότι μία κοπέλα με αρκετά και σχετικά μεγάλα τατουάζ δεν μπορεί να δουλέψει ως μοντέλο ούτε στην Ελλάδα ούτε πουθενά. “Εγώ παιδιά έχω μείνει. Τόσα πολλά tattoos, η μισή μεριά ολόκληρη βαμμένη”, “έχει παρέμβει στο σώμα της με έναν τρόπο που είναι υπερβολικός”, “τα τατουάζ που έχεις δεν μου κάνουν φιλοσοφία, μου κάνουν ζωγραφιά”, “εμένα τα τατουάζ με ενοχλούν πάρα πολύ, θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ περιοριστικά και δεν μπορώ να σου πω ‘ναι’ με τόσα τατουάζ στο σώμα” ήταν κάποια από τα σχόλια που έκανε πέρσι σε παίκτρια, η οποία κατέληξε να δακρύζει. Η κριτής-μοντέλο ήταν, μάλιστα, τόσο απόλυτη για αυτό το ζήτημα, ώστε να διαπληκτιστεί με την Ηλιάνα Παπαγεωργίου και τον Δημήτρη Σκουλό, οι οποίοι έδωσαν θετική ψήφο στην κοπέλα υποστηρίζοντας ότι είναι πολύ όμορφη, για να την αποκλείσουν, αλλά και ότι τα τατουάζ είναι δυνατόν να μπουν στον χώρο της μόδας. Ενδιαφέρον έχει, μάλιστα, ότι η Βίκυ Καγιά φαίνεται να ξέχασε την ύπαρξη της Cara Delevingne, της Hailey Bieber και της Kaia Gerber (οι πρώτες έχουν πάνω από 20 τατουάζ και η τελευταία πάνω από 10), μιας και απάντησε στην Ηλιάνα Παπαγεωργίου: “Σε ποιο εξωτερικό έχεις δει κοπέλα να κάνει καριέρα με τόσα τατουάζ; Πες μου μία. Άρα σημαίνει ότι δεν έχουν κάνει καριέρα για να μην θυμάσαι τα ονόματά τους απ’ έξω”.

Άσχετα με την άποψη μας για τα τατουάζ και την θέση τους στα σώματα των μοντέλων, μέχρι στιγμής μπορούσαμε να δώσουμε το ελαφρυντικό του προσωπικού γούστου της Βίκυς Καγιά. Ωστόσο, φέτος, μόλις έναν χρόνο αργότερα, ανακαλύψαμε ότι ο απόλυτος κανόνας της δεν ισχύει στους άντρες. Αρχικά, πέρασε από το μυαλό μας ότι ίσως άλλαξε απλά γνώμη και βλέπει με άλλο μάτι το φαινόμενο, αφού οι άντρες που είχαν τατουάζ δεν λάμβαναν κανένα σχόλιο γι’ αυτά. Ακόμα και το θέμα της απλής ζωγραφιάς, που είχε τεθεί πέρσι, φαινόταν ότι πλέον δεν υφίσταται, αφού η κριτής γέλασε με το τατουάζ σε σχήμα καρπουζιού ενός παίχτη, χωρίς όμως να τον αποκλείσει εξαιτίας αυτού.

Το πράγμα άλλαξε, όμως, όταν ένας άνδρας-υποψήφιο μοντέλο τής είπε “Εσάς φοβόμουν, μην μου πείτε για τα tattoos”.
Τι του απάντησε; “Δεν είσαι κορίτσι”.

Μερικές μέρες αργότερα, ένας άλλος παίκτης τής είπε και αυτός ότι φοβόταν πως θα φρικάρει με τα τατουάζ του και ενώ στην αρχή η κριτής αναφέρθηκε στη φιλοσοφία πίσω από αυτά, κατέληξε στο ότι μετράει και που αυτός είναι αγόρι.

Και κάπου σε αυτό το σημείο, φαντάζομαι όλες τις κοπέλες που απορρίφθηκαν στα δύο προηγούμενα GNTM για τον συγκεκριμένο λόγο να απορούν ποια είναι η διαφορά. Ίσως πέρσι μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι υπάρχει ο κίνδυνος τα τατουάζ να τραβήξουν περισσότερη προσοχή από το ρούχο που φοράει το μοντέλο, αλλά φέτος αυτό έχει βγει από το τραπέζι. Αν έπρεπε να μαντέψουμε, μάλλον θα ποντάραμε στο ότι το πρόβλημα βρίσκεται στην εικόνα που η κοινωνία και η βιομηχανία της μόδας έχει χτίσει για τη γυναίκα, η οποία πρέπει να έχει αψεγάδιαστο δέρμα και σώμα, να είναι προσαρμοστική και βασικά να είναι τέλεια βάσει των κοινωνικών προτύπων.

Αντίθετα, οι άντρες δεν χρειάζεται να υπηρετούν τέτοιους στενούς περιορισμούς και μπορούν να κάνουν ότι θέλουν με το σώμα τους. Μπορεί τα τατουάζ να ήταν το πιο τρανταχτό που είδαμε και ακούσαμε στο φετινό GNTM, αλλά στο τέλος της ημέρας είδαμε να περνάνε στο bootcamp αγόρια γεμάτα τατουάζ, αλλά και με μη κλασικά φωτογενή δομή προσώπου, με κανονικά σώματα, κοντά για μοντέλα και με πιο ανεβασμένες ηλικίες, τη στιγμή που κοπέλες με τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά (ή και μόνο με ένα από αυτά) κόβονταν, ακόμα κι αν ήταν τέλειες σε όλα τα άλλα.

Πού καταλήγουμε λοιπόν; Στο ότι κάποια στιγμή οι γυναίκες, ακόμα και αυτές που έχουν επιλέξει ένα φαινομενικά επιφανειακό επάγγελμα, θα πρέπει να έχουν έμπρακτα το δικαίωμα να διαχειριστούν το σώμα τους όπως αυτές θέλουν. Ακόμα και στο μόντελινγκ, τα πρότυπα στην εποχή μας δεν είναι στάνταρ. Και αφού φαίνεται πως αυτό το αναγνωρίζουμε πλέον ξεκάθαρα στους άντρες, δεν είναι καθόλου δύσκολο να κάνουμε το ίδιο και για τις γυναίκες.