Παρότι έχω ανακαλύψει τον καθοδηγούμενο διαλογισμό εδώ και πολλά χρόνια κι έχω δει από πρώτο χέρι τα πολλά καλά που έχει να προσφέρει στο σώμα και το πνεύμα μου, δεν θα πω ψέματα ότι τον εξασκώ από μόνη μου και πολύ τακτικά. Ιδιαίτερα στις μέρες των απανωτών lockdown, η ιδέα να καθίσω σταυροπόδι ή να ξαπλώσω στο mat μου και να κάνω έστω και 10 λεπτά διαλογισμού (καθοδηγούμενου ή μη), περισσότερο με αγχώνει, παρά με κινητοποιεί. Αυτές ήταν πολυτέλειες του πρώτου lockdown. Η χαλάρωσή μου αυτές της μέρες, δεν θέλω να απαιτεί καμία απολύτως προσπάθεια από μένα, παρεκτός ίσως της χρήσης του τηλεκοντρόλ.

Χαζεύοντας λοιπόν στις καινούριες προτάσεις του NETFLIX κάποιο βραδάκι της μαρμότας, έπεσα επάνω στο Headspace: Οδηγός Διαλογισμού.

Επειδή είχα παρακολουθήσει σχεδόν οτιδήποτε άλλο είχε να μου προσφέρει η πλατφόρμα, είπα να δω το πρώτο επεισόδιο κι αυτό γιατί γνώριζα την περίπτωση του Andy Puddicombe, συνιδρυτή της Headspace app και Θιβετιανού μοναχού, που είναι και ο αφηγητής ή καλύτερα καθοδηγητής του τηλεοπτικού Headspace. Και παρότι η ορολογία του διαλογισμού μου ήταν οικεία, γνώριζα τι είναι το monkey mind και πως χρησιμοποιούμε την αναπνοή μας για να το καθησυχάσουμε, παραδόξως δεν βαρέθηκα, ούτε άλλαξα πρόγραμμα. Αντιθέτως:
Βρήκα την φωνή του αφηγητή τόσο καθησυχαστική και οικεία που ένοιωσα σαν να πηγαίνω σε ένα μέρος πολύ γνωστό και ασφαλές. Σύντομα συνέλαβα τον εαυτό μου να συμμετέχει κανονικά στην άσκηση, παρακολουθώντας μια πορτοκαλί γραμμή να περιστρέφεται στην οθόνη. Κι όλο αυτό χωρίς καν να καθίσω σταυροπόδι στο χαλάκι μου, αλλά με την κούπα του τσαγιού στο ένα χέρι και το τηλεκοντρόλ στο άλλο. Και τότε κατάλαβα την εξυπνάδα του εγχειρήματος.
Προσωπικά δεν είχα κατεβάσει το Headspace app στο κινητό μου, διότι γνώριζα καλά ότι θα το ακολουθούσα για δύο εβδομάδες, άντε τρεις κι ύστερα θα το ξεχνούσα όπως ξέχασα και το Duolingo, που υποτίθεται ότι θα με μάθαινε μια ξένη γλώσσα χωρίς κόπο. Η τηλεόραση ή ο υπολογιστής όμως είναι μια άλλη ιδέα. Εκεί ο Andy σου λέει ότι δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα περισσότερο απ’ αυτό που ήδη κάνεις, δηλαδή να κάθεσαι στην πολυθρόνα ή τον καναπέ σου και να παρακολουθείς την οθόνη σου. Από εκεί σε παραλαμβάνει και σε ξεναγεί στα μονοπάτια του διαλογισμού, δίνοντας σου πρώτα 10 λεπτά επεξηγήσεων για το θέμα του επεισοδίου και καθοδηγώντας σε στα δέκα λεπτά ήπιας διαλογιστικής άσκησης που ακολουθεί, ενώ χαζεύεις χαριτωμένα animation. Έξυπνο!

Ψυχολογικές έννοιες και λειτουργίες γίνονται ευκολότερα κατανοητές με οπτικοποιημένο τρόπο κι έτσι το να παρακολουθείς αυτοκίνητα να πηγαινοέρχονται σε μια λεωφόρο, ως αναπαράσταση του τρόπου που λειτουργεί η σκέψη σου, κάνει το όποιο μήνυμα να βρει τον δρόμο του προς εμάς ευκολότερα. Ο ίδιος ο Andy Puddicombe μας διηγείται λίγα πράγματα για την ζωή του στην αρχή του πρώτου επεισοδίου: Μια αίσθηση ματαιότητας για ό,τι έκανε και ένα τραύμα μετά από απώλεια αγαπημένου του προσώπου, τον οδήγησαν να παρατήσει τα πάντα και να πάει στα Ιμαλάια προκειμένου να βρει τον εαυτό του. Η διαδικασία τού πήρε δέκα χρόνια, διδάχθηκε από τους σπουδαιότερους δασκάλους και χρίστηκε κι ο ίδιος Θιβετιανός Βουδιστής μοναχός. Το ταξίδι αυτό λοιπόν, τον έχει διδάξει τα όσα σοφά θα μας εξηγήσει στα οκτώ επεισόδια του Headspace: Οδηγός Διαλογισμού, ώστε να μπορέσουμε να αφήσουμε πίσω μας το παρελθόν, να εξασκηθούμε στην ευγνωμοσύνη για όσα έχουμε, να διαχειριστούμε το άγχος, τον πόνο και τον θυμό.