Αν είδες την εμφάνιση του Regé-Jean Page στο SNL, τότε είδες και το αφιερωμένο στο Bridgerton σκετσάκι. Ίσως, λοιπόν, αναρωτήθηκες αν πράγματι υπήρχε κάποιο άτομο που συντόνιζε τις σεξουαλικές σκηνές και στα γυρίσματα της κανονικής σειράς. Η απάντηση είναι ναι και όσο αστείο κι αν ήταν το σκετσάκι, αποδεικνύει πόσο πραγματικά σημαντικό είναι να έχεις τον πραγματικά κατάλληλο άνθρωπο γι’ αυτή τη δουλειά.  

Να πούμε ότι το συγκεκριμένο επάγγελμα έχει όνομα και είναι αυτό του intimacy coordinator. Ουσιαστικά είναι ο άνθρωπος που έρχεται να διασφαλίσει ότι μία πιο ερωτική ή σεξουαλική σκηνή θα πραγματοποιηθεί όσο πιο σωστά γίνεται. Με το “σωστά”, εννοούμε ως προς τον ρεαλισμό. Ακόμα περισσότερο, όμως, εννοούμε με τέτοιον τρόπο, ώστε κανένας συμμετέχων ηθοποιός να μην αισθανθεί άσχημα, αμήχανα ή εκτεθειμένος. 

Πώς γεννήθηκε η ανάγκη για intimacy coordinators 

Η ζήτηση για intimacy coordinators ξεκίνησε κάποια στιγμή το 2017. Αφορμή δεν ήταν το σκάνδαλο του Harvey Weinstein, αλλά η σειρά The Deuce του HBO. Η ηθοποιός Emily Meade είχε τον ρόλο μίας ιερόδουλης και πορνοστάρ. Ως ηθοποιός έκανε σεξουαλικές σκηνές από τα 16 της, αλλά πάρα πολλές από αυτές την έκαναν να αισθάνεται τρομερά άβολα. Έτσι, αυτή τη φορά αποφάσισε να μιλήσει στα αφεντικά σχετικά με κάποιες γυμνές σκηνές, με τις οποίες δεν ένιωθε άνετα. Κάπως έτσι, προσέλαβαν την Alicia Robis, την πρώτη intimacy coordinator, που συνεργάστηκε με κάποιο mainstream τηλεοπτικό δίκτυο.  

Από τότε, το HBO αποφάσισε να προσλαμβάνει intimacy coordinators για κάθε παραγωγή του που περιλαμβάνει γυμνές σκηνές. Σύντομα το παράδειγμά του ακολούθησαν και άλλες εταιρείες, ανάμεσά τους το Netflix, η Amazon και η Apple+. Μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για την περίοδο γέννησης του κινήματος #MeToo.  

Η ανάγκη υπήρχε χρόνια πριν 

Φυσικά, η Meade δεν ήταν η πρώτη ηθοποιός, που αισθάνθηκε άβολα με τις σκηνές που της έδωσαν. Το πρόβλημα πάει χρόνια πίσω. Απλά αυτή ήταν η πρώτη που μίλησε και που κάποιος θέλησε να την ακούσει και να βρει λύση. Ηθοποιοί της τηλεόρασης, του κινηματογράφου και του θεάτρου είχαν αντίστοιχα θέματα δεκαετίες πριν, αλλά φοβόντουσαν να μιλήσουν. Σχεδόν όλοι διδάσκονταν ότι η δουλειά του ηθοποιού είναι να κάνει ό,τι κι αν του ζητηθεί. Διαφορετικά ήταν πιθανό να χάσουν την εκάστοτε δουλειά και να αποκτήσουν την φήμη του δύσκολου και περίεργου στον χώρο.  

Είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα ηθοποιών, που πλέον μιλάνε ανοιχτά για το πόσο άσχημα ένιωθαν με κάποιες σκηνές. Η Maria Schneider έπαιξε το 1972 στο Last Tango in Paris, σε ηλικία 19 ετών. Δεκαετίες αργότερα παραδέχτηκε ότι σε πολλές σκηνές ένιωσε εξευτελισμένη και λίγο βιασμένη. Την ίδια στιγμή, η Emilia Clark έχει δηλώσει ότι ένιωθε τρομοκρατημένη κάθε φορά που γύριζε τις ολόγυμνες σκηνές στο Game of Thrones, ενώ βρισκόταν ανάμεσα σε ένα τεράστιο συνεργείο. 

Τι ακριβώς κάνει ένας intimacy coordinator 

Κατ’ αρχάς να πούμε ότι η χρήση του “ένας” παραπάνω είναι λίγο λάθος, μιας και αυτή την στιγμή σχεδόν όλα τα πρόσωπα που κάνουν το επάγγελμα είναι γυναίκες. Ο λόγος δεν είναι μόνο το δικό τους μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το θέμα. Είναι και το γεγονός ότι συνήθως πιο ευάλωτες σε γυμνές και ερωτικές σκηνές είναι οι γυναίκες ηθοποιοί, οι οποίες νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια όταν μία γυναίκα έχει τον έλεγχο. 

Η δουλειά τους μπορεί να διακριθεί ουσιαστικά σε τρία σημεία. Στη μεσολάβηση, τη συμβουλευτική και την χορογραφία. Αποτελούν τον διαμεσολαβητή μεταξύ ηθοποιών και σκηνοθέτη, σχετικά με το τι θέλει ο δεύτερος και με το τι νιώθουν άνετα οι πρώτοι. Συμβουλεύουν τους ηθοποιούς ως προς το να εκφράσουν τα όρια τους και τους σκηνοθέτες ως προς τι κάτι μπορεί να βγει με μεγαλύτερη ασφάλεια. Χορογραφούν με ακρίβεια την εκάστοτε σκηνή, ώστε να βγει ρεαλιστικά και χωρίς κανένας να εκτεθεί και χωρίς να παραβιαστούν προσωπικά όρια.  

Μέσα στα συγκεκριμένα πράγματα που κάνουν θα βρεις πολλά. Φροντίζουν οι ηθοποιοί να φοράνε τα κατάλληλα ρούχα, υφάσματα ή προστατευτικά, ώστε να μην εκτεθούν. Ελέγχουν το μόνιτορ, ώστε να είναι σίγουροι ότι η κάμερα δεν θα καταγράψει κάτι που δεν έχει συμφωνηθεί. Περιγράφουν στους ηθοποιούς ακριβώς πώς πρέπει να κινηθούν και πού πρέπει να βρίσκεται κάθε σημείο του σώματός τους. Είτε πρόκειται για μία σκηνή σεξ ή γυμνού, είτε για μία σκηνή αγκαλιάς ή φιλιού. Κι όλα αυτά, προσπαθώντας να μείνουν πιστοί στο όραμα του εκάστοτε σκηνοθέτη. 

Οι νέοι κανόνες 

Οι intimacy coordinators πλέον αποτελούν από τα σημαντικότερα άτομα κάποιων παραγωγών. Και βάσει οδηγιών τους, πλέον έχουν αρχίσει να προωθούνται νέοι κανονισμοί από την εργατική ένωση SAG-AFTRA, που αφορά τους τηλεοπτικούς και κινηματογραφικούς επαγγελματίες.  

Στην ουσία η ένωση καθιστά απαραίτητη την ύπαρξη των intimacy coordinators σχεδόν σε κάθε παραγωγή. Αυτοί προτείνουν ότι θα πρέπει να συναντιούνται και να συζητούν με τον κάθε ηθοποιό ξεχωριστά ήδη από το στάδιο της προ-παραγωγής. Σε επόμενη φάση, θα πρέπει να ελέγχουν και να επιβεβαιώνουν ότι οι στιλίστες θα προμηθεύσουν τους ηθοποιούς με τα απαραίτητα ρούχα, προσθετικά και προστατευτικά σε κάθε γυμνή σκηνή. Παράλληλα, θα είναι δική τους δουλειά να σιγουρεύουν ότι τα γυρίσματα θα είναι κλειστά σε κάθε γυμνή και ερωτική σκηνή, αλλά και ότι σε αυτές θα βρίσκεται ο μίνιμουμ απαραίτητος αριθμός συνεργείου. Και, φυσικά, η όλη χορογραφία της σκηνής είναι δική τους δουλειά.  

Για τους intimacy coordinators είναι εξαιρετικά σημαντικό να αλλάξει και η γλώσσα που χρησιμοποιείται στα γυρίσματα. Κατ’ αρχάς, δεν θα πρέπει η όποια πράξη να ταυτίζεται με τους ηθοποιούς. Αντιθέτως, θα ήταν προτιμότερο να τους καθοδηγούν σε αυτήν, χρησιμοποιώντας τα ονόματα των ρόλων τους. Επιπλέον, προωθούν την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αποσεξουαλικοποίηση στην επικοινωνία των οδηγιών. Για παράδειγμα, αντί να πεις στο ηθοποιό να αρπάξει, χουφτώσει ή χαϊδέψει το σώμα του παρτενέρ του, είναι προτιμότερο να του πεις να αγγίξει τη μέση του. Έτσι, δεν βγάζει μόνο τον σεξουαλικό παράγοντα, αλλά κάνει και την οδηγία πιο συγκεκριμένη και ευκολονόητη. 

Υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης; 

Αν και έχουν γίνει σημαντικά βήματα, η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν αρκετά λίγοι intimacy coordinators παγκοσμίως. Αυτό δημιουργεί δύο προβλήματα. Από τη μία, είναι δύσκολο κάθε παραγωγή να βρει και να προσλάβει κάποιον, ειδικά όσες δεν έχουν μεγάλο budget. Από την άλλη, δεν υπάρχει περιθώριο επιλογής του πιο ιδανικού για τη θέση. Τι σημαίνει αυτό; Οι λευκές γυναίκες είναι το βασικό εργατικό δυναμικό του επαγγέλματος. Ωστόσο, αυτές δεν είναι πάντα η καλύτερη επιλογή. Μαύροι, Ασιάτες και ηθοποιοί άλλων εθνικοτήτων μπορεί να έχουν διαφορετικές ανάγκες και συστολές, που μία λευκή γυναίκα είναι πιθανόν να μην κατανοήσει ή σκεφτεί. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τις περιπτώσεις των LGBTQI+ ηθοποιών, ιδιαίτερα των τρανς και non-binary.